029 เมื่อเราได้พบกันอีกครั้ง
'ว่างไหมอะ มากินข้าวกันมะ?'
และด้วยประโยคธรรมดาๆประโยคนั้น ทำให้เราได้มาเจอกันอีกครั้ง
หลังจากที่ต่างแยกย้ายและไม่ได้เจอกันมานาน

การกลับมาพบกันอีกครั้ง
เป็นเรื่องดีที่ไม่มีเดธแอร์ และไม่มีความรู้สึกติดขััดที่จะพูดคุยกันฉันเพื่อน
เวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน เราต่างไปมีชีวิตที่แตกต่างกัน
จนวันนี้ก็ได้พบกันอีก

การเจอกันอีกครั้งของเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมานาน
ทำให้เราได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่าย ไม่มาก ก็น้อย
และยิ่งถ้าเป็นคนที่เคยคุยๆกันมากกว่าการเป็นเพื่อน ก็ยิ่งทำให้เห็นอะไรมากขึ้น
,,โตขึ้นเยอะเลยนะ ทั้งเรา และเธอ
นึกถึงตอนเด็กๆแล้วมันก็ตลกดี มันก็เป็นโมเม้นที่น่ารักดีว่ามั้ย?
แต่เธอก็เปลี่ยนไปเยอะเลยนะ
เธอเองก็รู้สึกว่าฉันเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันสินะ
ไม่หรอก จริงๆแล้วเราทั้งคู่อาจจะเป็นอย่างนี้ตั้งแ่เดิมแล้ว
แต่อาจเป็นเพราะ ตอนนั้นเรายังไม่รู้จักกันดีพอก็ได้ 
การพบกันครั้งนี้ มันกลับทำให้เรารู้สึกว่า ดีแล้วที่เราเป็นเพื่อนกัน
เราว่ามันคงไม่ใช่ความรักหรอก 
และมันคงดีแล้วที่เรื่องราวมันจบลงโดยที่ยังไม่มีการเริ่มต้น
บางที,,การได้มาเจอกันครั้งนี้
อาจเพื่อย้ำเตือนความรู้สึกของฉันให้ชัดเจนว่า
ครั้งหนึ่งมันเคยเป็นความรู้สึกดีดีเล็กๆ
แต่วันนี้คงเป็นแค่เพียงความทรงจำ

และการพบกันในครั้งนี้อีกเช่นกัน ที่ทำให้ฉันสงสัยว่า
'นี่ฉันจะรักใครไม่ได้อีกแล้วจริงๆหรอ?'
เพราะมันทำให้ฉันนึกถึงคนที่ฉันคิดถึงอยู่ตลอดเวลา
คนที่ ไม่ได้เจอกันมานานแล้ว

ฉันสงสัยนะ เมื่อเราได้พบกันอีกครั้ง
จะรู้สึกยังไงนะ เธอจะเปลี่ยนไปเยอะไหม
เมื่อโลกที่หล่อหลอมเธอไม่ใช่โลกใบเดิมของพวกเราอีกต่อไป
แล้วหัวใจของฉันจะบอกกับฉันว่าอะไร
มันจะบอกว่า เธอคงไม่ใช่จริงๆ
หรือจะย้ำเตือนความรู้สึกให้ชัดเจนกว่าเดิม
ว่าฉันรักเธอ และคงรักใครไม่ได้อีกแล้ว
ทุกสิ่งที่ผ่านกาลเวลา
หากไม่หายไปเลย ก็ชัดเจนขึ้น
 แต่วันนี้ หัวใจก็ยังบอกฉันอย่างชัดเจน
ที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้ มันยิ่งกว่าชัดเจน

ขอโทษนะ
ฉันคงต้องรักเธอต่อไปนั่นแหละ





SHARE
Writer
runrainrun
lily<3
Please believe that I would do anything to see you happy and so I do the only thing I can - I release you.

Comments