ปฐมบทแห่งกล้องฟิล์ม คุณลุง Pentax K1000 กับความพังของข้าพเจ้า
กล้องฟิล์มเป็นสิ่งหนึ่งที่อยู่ใน Wish-list ของผมมานานแสนนาน 
ตั้งแต่สมัยเด็กๆที่แอบไปเอาชุด Olympus ของคุณพ่อมาแกะเป็นส่วนๆ 
เป็นความอยากรู้อยากเห็นที่เหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุดในสมัยที่ยังใส่กางเกงขาสั้นไปโรงเรียน
กาลเวลาผ่านไปหลายปี พร้อมกับฐานะของตัวเองที่ดีขึ้นจากเงินเดือน(ค่าขนม) ที่บุพการีทั้งสองมอบให้ ทำให้ผมสามารถมีเงินเก็บเล็กๆน้อยจนนำไปสู่การตัดสินใจซื้อกล้องฟิล์มตัวแรกของชีวิต
และนั่นก็คือปฐมบทแรกของความพัง.....

คิดว่าหลายๆคนก็คงเลือกซื้อกล้องจากเพจในเฟสบุ๊ค มากกว่าการไปเดินเลือกตามร้าน
จริงๆไปดูของเองมันก็มีสเน่ห์ดีนะ แต่ยุค 4G แบบนี้ คงยากที่จะหาคนทำแล้วละ
อนึ่งผมก็ได้เจ้า K1000 มาวันนี้นี่แหละ ได้มาตั้งแต่ช่วงสายๆ 
ก็พยายามปรับตัวจากการใช้กล้องดิจิตอลมาตลอดชีวิต 
ถ่ายเสร็จยังเผลอดูภาพจาก LCD หลายครั้ง และทุกครั้งก็จะงงๆว่า LCD มันอยู่ตรงไหน 
ทำไมเห็นแต่หนังดำๆ 555 โง่จริงเรา 

ถ่ายเล่นไปได้เกือบสามสิบรูป แต่สิ่งที่ไม่คลาดคิดว่าจะเกิด มันก็เกิดจนได้
นั่นก็คือเจ้าตัวก้านขึ้นฟิล์มอยู่ดีๆก็เกิดติดขึ้นมา ไม่ยอมขยับเลย 
อยู่ๆมันก็พังไปซะอย่างงั้น.... อนิจจา 
ชีวิตมีอุปสรรคเสมอๆ เหลือเกิน 

ติดต่อเจ้าของร้านไป ก็แนะนำดีนะ บอกว่าเกิดได้หลายสาเหตุ ให้ลองเอาไปให้ร้านน้องชายเค้าดู
พรุ่งนี้แหละก็คงต้องเอาคุณลุง K1000 ไปหาหมอสักหน่อย
แล้วมาดูกันว่า คุณลุงยังจะไหวไหม หรือต้องนอนโรงพยาบาล 

เซ็งเป็ด


SHARE

Comments