กิ่งไม้กับเสียงเท้าที่เขาพ่อตาโชงโดง
เรื่องมันเริ่มต้นที่ผมกับเพื่อนๆชอบเที่ยวธรรมชาติ แนวๆเดินป่าขึ้นเขาขึ้นดอย ส่วนตัวผมเป็นคนชอบที่ที่มีต้นไม้เขียวๆแล้วก็อยากเห็นอะไรที่มันแปลกตา อากาศดีๆ 
. . . . . แล้วผมกับเพื่อนๆก็ได้ไปเที่ยวเขาพ่อตาโชงโดง เขาแห่งอำเภอพะโต๊ะ จังหวัดชุมพร ยอดเขาที่มีความสูงเกือบ1000เมตรจากระดับน้ำทะเล ป่าดิบชื้นตามอารมณ์ของป่าภาคใต้ ช่วงที่ผมและเพื่อนไปนั้นเป็นช่วงหนาว อากาศเย็นสบายดี 
. . . . . เราเข้าไปขออนุญาตขึ้นเขาโชงโดงที่หน่วยพิทักษ์ตามมารยาทเป็นปกติ พี่เจ้าหน้าที่น่ารักมากต้อนรับและช่วยเหลือผมและเพื่อนๆ โดยพี่เจ้าหน้าขับรถไปส่งถึงตีนเขา สุดทางที่รถจะไปได้
. . . . . ผมและเพื่อนๆก็ลงเดินเท้าต่อขึ้นเขาไปเรื่อยๆ เราค่อยเดินขึ้นเขาไป ดูโน่นดูนี้ตามนิสัยที่ชอบเห็นธรรมชาติ ต้นไม้เขียวขจีบวกกับอากาศเย็นสบายทำให้ผมและเพื่อนๆฟินในระดับหนึ่ง 
. . . . . แล้วในที่สุดเราก็ถึงยอดเขาโชงโดงในช่วงเย็น เราจัดแจงดูที่กางเต๊นท์และสำรวจพื้นที่ พวกเราเจอศาลพ่อตาโชงโดงและยกมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ขออนุญาตเจ้าที่เจ้าทางขออาศัยนอนพักบนเขาสักหนึ่งคืน แล้วเราก็จัดแจงกางเต๊นท์และเตรียมทำอาหาร ผมและเพื่อนๆช่วยกันทำอาหารจนเสร็จและก็กินอย่างรวดเร็ว แล้วก็ตั้งวงคุยกันเพลินๆตามปกติ โดยมีเหล้าจิบเพลินๆไปด้วย พอสักช่วง4-5ทุ่มก็เริ่มแยกไปนอนเต๊นท์ใครเต๊นท์มัน แต่ผมและเพื่อนอีก3คนยังนั่งดื่มเหล้าพูดคุยกันต่อ ((ลืมบอกไปผมและเพื่อนไปกันทั้งหมด8คน))  สักพักประมาณ5ทุ่มกว่าๆ เพื่อนผมคนหนึ่งชื่อแบงค์แยกตัวไปเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าในเต๊นท์ โดยเต๊นท์แบงค์อยู่นอกสุด 
. . . . . ระหว่างที่ผมนั่งคุยกับเพื่อน แบงค์ก็ร้องเรียกอ้ะเพื่อนผมอีกคนที่นั่งอยู่กับผมให้ไปหาที่เต๊นท์ เรียกแบบปกติเบาๆ ผมไม่คิดสงสัยอะไร จนทั้ง2คน(แบงค์กับอ้ะ) เดินกลับเข้ามารวมกันที่วงที่ผมและเพื่อนนั่ง ผมเห็นหน้าทั้ง2แปลกๆรวมถึงอารมณ์แปลก แต่ยังไม่ทันถาม แบงค์ก็เล่าให้ฟังว่า
"เมื่อกี้กูกะจะนอนล่ะ อยู่ๆก็มีเสียงคนตบเต๊นท์ กูก็นึกว่าพวกมึงแกล้ง เลยเรียกแต่ไม่มีคนตอบเลย ตะโกนเรียกอ้ะมัน"
ผมฟังแล้วก็นึกๆแล้วก็ถามกลับว่าเสียงกิ่งไม้หล่นเปล่า ((ผมพยามไม่คิดเรื่องเจ้าที่หรือผีสางอะไร เดี่ยวจะพากลัว))  แบงค์ตอบว่า
"มันเป็นเสียงคนตบเต๊นท์ไม่ใช่เสียงกิ่งไม้แน่ๆ กูรู้สึกได้ แล้วเมื่อกี้กูไฟฉายส่องๆล่ะ ไม่มีกิ่งไม้ไรเลย ถ้าเป็นกิ่งไม้ต้องเห็นมั้งละ เพราะต้องกิ่งใหญ่แน่ เพราะเสียงดังแบบชัดๆเลย"
ผมนั่งฟังแล้วนึกๆตาม ก็จริงอย่างที่เพื่อนผมพูด 
. . . . . ผมและเพื่อนนั่งกันโดยคุยกันนิดหน่อย แต่คงมีอารมณ์กลัวๆเกิดขึ้นทุกคนรวมถึงผม พวกเราเริ่มกินเหล้าแบบจะมอมตัวเอง เวลาก็ประมาณเกือบตี1ล่ะ เลยแยกย้ายกันไปนอน โดยแบงค์ขอมานอนเต๊นท์กับเพื่อนคนอื่นแบบเบียดๆ ผมคิดๆดูเพื่อนแบงค์ผมคงกลัวจริง เพราะธรรมดาเห็นมันไปเดินป่าขึ้นเขาที่อื่นๆ มันไม่เคยมีทีท่ากลัวๆเรื่องเจ้าที่หรือผีสางอะไรเลย แต่ผมก็พยามไม่คิดอะไรแล้วเดินไปเข้าเต๊นท์นอนกับเพื่อนอีกคน
. . . . . ผมนอนเหมือนหลับไปแปปหนึ่ง แต่รู้สึกปวดฉี่ เลยตื่นๆ กำลังจะออกจากเต๊นท์ไปฉี่ แต่ผมก็ได้ยินเสียงเท้าคนเดินรอบเต๊นท์ เสียงเท้าแน่ๆ!!!! ผมคิดๆด้วยความเร็ว ไม่ใช่เพื่อนเรามาเดินเวลานี้แน่!!!! ผมไม่ฉี่ล่ะ!!!! มองบวกไว้แล้วนอนซะ!!!! มองบวกๆ!!!! 😱😨

SHARE

Comments