บันทึกชีวิตตามสังเกต..
  ปกติผมเป็นคนชอบสังเกตตัวเองและชีวิตคนรอบๆข้าง หมายถึงคนทั่วๆไปที่เราพบเจอนี่หล่ะครับ ไม่ได้เสือกเรื่องชาวบ้านนะครับ เพราะเราอยู่ในที่สาธารณะ แต่การสังเกตคนที่เดินผ่านไปมา มันก็ช่วยให้เรามองโลกอย่างที่ควรจะเป็นได้ดีขึ้น เพียงแค่เราค่อยๆคิด ไม่ใช้เพียงสิ่งที่เราเห็นตัดสินอะไรในชั่ววินาทีนั้น เพราะมันอาจจะไม่ใช่อย่างที่เราคิดเลยด้วยซ้ำไป

   วันนี้วันอาทิตย์ เป็นวันที่ผมจะได้หยุดว่างๆเต็มที่เกือบทั้งวัน อันแรกคือผมจะตื่นสายๆหน่อย เพราะส่วนตัวคิดว่า การได้นอนยาวๆเกินแปดชั่วโมงเป็นอะไรที่ฟินมาก เพราะจริงๆชีวิตประจำวันของเราต้องการการนอนที่เพียงพออย่างน้อย 6-8 ชั่วโมง ตามที่วิชาสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิตเคยสอนไว้ แต่พอเราโตขึ้นเรากลับนอนน้อยลงมาก เพราะมีอะไรมาแย่งเวลานอนเราได้ง่ายๆ ทั้งรายการทีวีสนุกๆ เกมส์มือถือ หนังสือสนุกๆซักเล่ม หรือกระทั่งเรื่องงานที่ต้องทำในวันพรุ่งนี้
วันอาทิตย์จึงจะขอตื่นสายๆหน่อย ใครอย่ามาปลุกเชียว
อย่าไปว่าใครว่าเขาตื่นสายตะวันโด่ง ขี้เกียจอย่างนั้นอย่างนี้ คุณจะรู้ได้ยังไงว่าชีวิตแต่ละวันเขาต้องเจออะไรบ้าง การได้นอนยาวๆอาจจะช่วยให้เขาหายจากความทรมารของอาการปวดขาที่ต้องยืนไม่ได้นั่งวันละอย่างน้อย 8 ชั่วโมง ปล่อยเขานอนไปเถอะครับ ขอร้อง..
    พอตื่นก็หิวแล้ว ต้องไปหาอะไรกินแล้วตอนนี้ วันนี้อากาศร้อนมากทีเดียว เลยต้องไปอาศัยเครื่องปรับอากาศของห้างใหญ่ จะได้คุ้มค่าเพราะลูกค้า 100 คนก็ต้องเปิดแอร์อยู่ดี ขอไปเพิ่มอีกสองคนก็คงไม่เป็นไร เพราะแอร์ก็เปิดอยู่ดี อิอิ

    กินข้าวอิ่มแล้วก็เลยไปหาอาหารขยะใส่ท้องซะหน่อย เลยไปนั่งกินมันฝรั่งทอดในร้าน M ตัวใหญ่ๆ ขณะที่นั่งกินไปก็เหลือบไปเห็นโต๊ะเด็กชายใส่เสื้อลายการ์ตูนสีแดงนั่งดู "โดราเอมอน" จากจอไอแพดอย่างตั้งอกตั้งใจตาไม่กระพริบ
นั่นไง เด็กติดไอแพด สงสัยจะติดงอมแงมแน่ๆ    ผมนั่งมองและคิดในใจ ซักพักมีเด็กชายอีกคนดูท่าทางจะเป็นน้อง วิ่งเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงสูงอายุอีกคน หน้าตาของน้องเป็นเอกลักษณ์ที่เรารู้ได้ทันที่ว่าน้องเป็นเด็กพิเศษ น้องรีบวิ่งเข้าไปหาเด็กชายที่นั่งดูการ์ตูนในทันที
เดี๋ยวได้แย่งกันแน่ ผมคิด   น้องคนเล็กเข้าไปมองจอใกล้ๆ เอามืออีกข้างโอบคอพี่ชาย เพียงครู่เดียวพี่ชายที่จับจ้องมองจออย่างตั้งใจก็หันหน้ามามองน้องชาย
เดี๋ยวต้องโวยวายที่น้องมาแย่งดูแน่ๆ ผมคิดอีก
   พี่ชายหันมาแล้วบรรจงหอมไปที่แก้มน้องชาย จากนั้นทั้งสองก็แบ่งกันดูอย่างสนุกสนาน มีบางจังหวะน้องชายเผลอเอามือไปบิดจอให้หันมาให้ดูถนัดๆ พี่ชายก็เลื่อนมาให้ น้องชายยิ้มให้แล้วยกมืิอไหว้ ทั้งคู่นั่งยิ้มกลับไปดูการ์ตูนอย่างสนุกสนานกันต่อไป

  ผมผิดพลาดอย่างร้ายแรง... นี่เรากำลังตัดสินสิ่งที่เราเห็นจากความคิดของเราเองทั้งสิ้น ตัดสินจากข้อมูลที่มีบันทึกในสมองอันน้อยนิดของเราเอง ว่ามันคงเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ทั้งที่จริงๆเราไม่เคยรู้อะไรเลยด้วยซ้ำ

    เพราะมีเรื่องแบบนี้ผ่านมาในชีวิตเราได้บ่อยๆ หลังๆผมจึงพยายามตัดสินอะไรให้น้อยลง วางเฉยให้มากขึ้น และมองโลกให้เป็นโลกอย่างที่มันเป็น บางทีโลกสวยก็ไม่ได้เลวร้าย หรือบางเวลามองโลกในแง่ร้ายก็ช่วยได้ในบางสถานะการณ์

   วันนี้มีเรื่องให้ได้ฉุกคิด จากการเผือกเรื่องชาวบ้านหลายเรื่ิองเลยทีเดียว จริงๆมีเรื่องสนุกๆมากมายที่ได้จากการมองออกไปไกลๆ เปลี่ยนจากมองหน้าจอมือถือออกไปดูรอบๆ อาจจะได้สนุกกับชีวิตอย่างที่ควรจะเป็นบ้างก็ได้ครับ
ขอแนะนำให้ดูมนุษย์ผู้ชาย ในขณะที่มีสาวๆสวยๆกำลังเดินผ่านหรือเข้ามาใกล้ๆ ให้ดูท่าทาง แววตา และท่าทางที่แสดงออก ยิ่งถ้ามนุษย์ผู้ชายมากับแฟนด้วยแล้ว จะสนุกขึ้นอีกมาก ไม่เชื่อต้องลองดูครับ   
   ขอจบบันทึกสั้นๆอันนี้ไว้เท่านี้ก่อน ถ้าสังเกตแล้วได้เจออะไรใหม่ๆจะมาเล่าให้ฟังครับ ^___^ ว่าจะนอนให้เต็มๆอีกซักคืนครับ อิอิ (ผมไม่ได้ขี้เกียจนะ 5555)
SHARE
Written in this book
My story of life
เรื่องราวของประสบการณ์ส่วนตัว ถ่ายทอดเพื่อส่งต่อเรื่องราวแก่ผู้พบเจอ เป็นบันทึกเพื่อทบทวนภาพความทรงจำที่ควรค่าแก่การคิดถึง
Writer
Deux
the fast sleeper
คนธรรมดามากๆ

Comments

July_Moon
4 years ago
กลายเป็นนักเฝ้าสังเกตการณ์ไปซะแล้ว ;)
Reply
Deux
4 years ago
พวกถ้ำมอง 555
July_Moon
4 years ago
แอบบบบบ 5555
imonkey7
4 years ago
เด็กก็ไม่เว้น
กร๊ากก
lalajinx
4 years ago
น้องๆน่ารักอ่ะเฮีย อ่านแล้วอมยิ้มเลย ^-^
Reply
lalajinx
4 years ago
แต่มันแรร์จริงๆนะเฮีย
Deux
4 years ago
อย่าพูดไป เดี๋ยวเพจ ลูกคุณไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน จะมาขอให้ไปเขียน content ให้ 5555555
lalajinx
4 years ago
55555555+