- Grey Scale - | โลกสีเทา ที่เราไม่ยอมรับ
สมมติว่ามิรันดากำหนดให้คุณนึกถึงลิงขึ้นมา คุณจะนึกถึงอะไรรอบตัวมันบ้าง
สิ่งที่จะถูกพ่วงมาด้วยจะต้องเป็น "กล้วย" อย่างแน่นอน
การจับคู่ความคิดนี้ มันเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติค่ะ ความคิดของคุณถูกบ่มเพาะมาด้วยค่านิยมบางอย่างตั้งแต่คุณยังเด็ก "ลิงกินกล้วย" เป็นภาพที่มาคู่กันจนกลายเป็นรูปแบบสำเร็จในความคิดของคุณ ซึ่งโชคดีที่คำว่าลิงคู่กับกล้วย เป็นข้อเท็จจริงข้อหนึ่งที่จะพิสูจน์อีกกี่ที ลิงก็กินกล้วยอยู่ดี แต่แน่ล่ะ มันก็ไม่ได้หมายความว่าลิงจะต้องกินกล้วยอย่างเดียวเท่านั้น

การถูกกรอบความคิดจากค่านิยมรอบตัว มันเลยกลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า "Stereotype - รูปแบบสำเร็จ" ซึ่งผูกความคิดเราให้จับคู่สิ่งหนึ่งกับอีกสิ่งหนึ่ง แล้วสมการมันด้วยตรรกะบางอย่างที่บางครั้งอาจจะไม่จริงเสมอไป แต่แน่นอนว่าเราเชื่อมันไปแล้ว และเมื่อเรากล่อมตัวเองด้วยรูปแบบสำเร็จแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็จะทำให้เราเชื่อมันไปจริงๆ เชื่อถึงขนาดที่เราปฎิเสธที่จะมองสิ่งรอบตัว หรือเหตุผลและข้อเท็จจริงอื่น ที่อาจจะกำลังแย้งความคิดเก่าๆแบบนั้นของเราอยู่

กรอบความคิดสำเร็จทำให้เรามองเห็นเรื่องต่างๆแล้วตัดสินมันตามความเชื่อไปอย่างง่ายดาย
- คนสัก ต้องเกี่ยวข้องกับยาเสพย์ติด อันตพาล หรือแม้แต่มีพฤติกรรมที่น่ากลัว
- ผู้หญิงตัดผมสั้น ต้องเป็นทอม หรือเป็นผู้หญิงเปรี้ยวจี๊ด
- ผู้หญิงใส่สั้น ทาปากแดง ต้องมีลักษณะนิสัยเป็นคนแรงๆ 

น่าเศร้าที่การสมการความเชื่อนี้ผิดจากความจริงไปมากโข เรารู้กันดีอยู่แก่ใจว่ามีเหตุผลอื่นมาอธิบายคนเหล่านี้ได้อย่างครบถ้วน คนที่สัก อาจจะไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับสิ่งน่ากลัว เขาอาจจะเป็นคนที่หลงรักงานศิลปะบนเรือนร่าง และเหล่าดาราคนดังทั้งไทยและเทศต่างก็สักด้วยกันทั้งนั้น 

ความคิดพื้นฐานแบบนี้ทำให้เราแบ่งโลกออกเป็นสองสี และใช้ชีวิตอยู่กับการตัดสินคนอื่นตามกรอบความคิดของตัวเราเอง และหากมามองในเรื่องของความรักความสัมพันธ์ด้วยแล้ว เราใช้เวลาไปกับการเสพย์สื่อที่กรอบความคิดเราให้เชื่อแบบนั้นอยู่ทุกวัน สื่อที่ทำให้เรารู้สึกว่า "เพื่อนรักสามารถมาแย่งแฟนเราได้ทุกเมื่อ" หรือแม้แต่ "หากเราตบหน้าคนรักของเรา เขาจะคว้ามือเราไว้และขอร้องเราอย่างอ่อนโยน"

เรามาถึงจุดที่คนเราไม่ใช่แค่ปฏิเสธการใช้เหตุผล แต่ถึงขั้นชี้หน้ากราดทุกอย่างที่เตือนสติตัวเองด้วยเหตุผลว่าเป็นเรื่องจริงจังเกินไป ความรักไม่จำเป็นต้องจริงจังขนาดนั้น ชีวิตไม่เห็นจำเป็นต้องยากขนาดนั้น คนนั้นคนดี คนนี้คนเลว และฉันคือคนดีคนหนึ่งที่โลกต้องหมุนรอบตัวของฉัน

มิรันดาลองตั้งตัวอย่างใหม่ 
ในตอนนี้หากคุณมีเรื่องที่ทุกข์ใจ มีปัญหากับสิ่งต่างๆรอบกาย
ถ้าเรื่องตอนนี้ของคุณเป็นละครหลังข่าว คุณคิดว่าตัวเองเป็นนางเอก หรือนางร้าย 
ถ้าคำตอบของคุณคือ คุณเป็นนางเอก มิรันดาก็นับถือความมั่นใจของคุณในระดับหนึ่งเลยทีเดียว ที่มั่นใจว่าชีวิตของคุณเป็นคนถูกกระทำอยู่คนเดียว และมิรันดาก็จะรู้สึกฉงนมากว่าคุณมองโลกยังไง ถึงคิดว่าโลกนี้ไม่มีความยุติธรรมเอาเสียเลย

และถ้าคำตอบของคุณคือ คุณเป็นนางร้าย มิรันดายอมรับว่าไม่เชื่อในคำตอบนี้ของคุณ ตราบใดที่คุณไม่ได้ใจหินถึงขนาดเอาลูกหมาลูกแมวมากระทืบเล่นแล้วหัวเราะได้ คุณไม่ได้ร้ายกาจขนาดนั้น การที่คุณกดตัวเองว่าคุณเป็นนางร้าย อาจจะเป็นเพราะคุณกำลังปกป้องตัวเองจากการถูกรังแกหรือเปล่า คุณอาจจะกำลังรู้สึกว่าตัวเองเป็นนางเอกสมัยใหม่ที่ไม่ยอมคนแล้วแค่นั้น

เพราะงั้นคำตอบที่แท้จริงก็คือมันไม่มีหรอกสีขาวดำ มันไม่มีนางร้ายที่จ้องจะมาทำลายชีวิตคุณ แบบคอยพูดกับกล้องว่า "แกแย่งทุกอย่างไปจากฉัน ฉันจะแย่งของรักของแกมาให้หมด" มิรันดากลับคิดว่าทุกๆคนมีบริบทที่แตกต่างกันออกไปในการใช้ชีวิต เราต่างถูกกระทำย่ำยีจากคนอื่น ในขณะที่เราก็ย่ำยีคนอื่น ทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจด้วยกันทั้งนั้น

ทุกคนบนโลกนี้ต่างก็มีด้านดี และด้านที่เลวร้ายด้วยกันทั้งนั้น มันขึ้นอยู่กับว่า
เราจะเลือกกระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใด ต่อตนเองและผู้อื่นในรูปแบบไหน 

จงระวัง!!! สื่อรอบตัวที่คุณเสพย์อยู่ ว่ามันกำหนดความคิดคุณอยู่หรือเปล่า ถ้าคุณยังสะใจอยู่กับภาพนางเอกนางร้ายตบกัน การแก่งแย่งชิงดีด้วยถ้อยคำหยาบกร้าน มันก็เป็นไปได้มากว่า คุณอาจจะกำลังเป็นตัวร้าย ที่ตัวคุณเกลียดนักเกลียดหนาซะเอง

ยอมรับได้แล้วว่าโลกนี้สีเทา คุณไม่ได้ดีน้อยไปกว่าคนที่เหนือกว่าคุณ และก็ไม่ได้เลวไปกว่าคนที่ทำร้ายคุณ คุณมีสิทธิประสบความสำเร็จในชีวิตพอพอกับคนที่รวยที่สุดในโลก และมีสิทธิที่จะล้มเหลวเหมือนคนที่ลำบากที่สุดในสังคม เพราะทุกอย่างอยู่ที่ว่าคุณสำรวจตัวเองดีแค่ไหน คุณกรอบตัวเองด้วยความคิดสำเร็จรูปหรือเปล่า

ถ้าคุณเป็นลิง แล้วโดนคนอื่นตั้งค่าว่า คุณต้องกินแต่กล้วย คุณก็คงอึดอัดใช่มั้ย
คุณก็ไม่ควรตั้งค่าสำเร็จให้คนอื่นเช่นกัน 
SHARE
Writer
Miranda
Bitchy Writer
I'm a bitch. I'm a lover. I'm a child. I'm a mother. I'm a sinner. I'm a saint. I do not feel ashamed | นามปากกา "มิรันดา" ผู้ใช้ภาษาแปลกประหลาด ผิดจริตและดัดจริต | มุมมองชีวิต ความรัก สังคม วัฒนธรรม และการเมือง ที่เผ็ดแสบร้อนเหมือนตะกอนลาวา |

Comments

imonkey7
3 years ago
เฮียชอบกินเบียร์มากกว่านะ

----
หลายเรื่องเราถูกครอบและจำกัดความเป็นตัวเรา และหลาย ๆ ครั้งที่เราต้องสละหลาย ๆ สิ่งเพื่อรักษาความเป็นตัวเราทั้งๆ ที่ไม่ชอบ 
เช่นกรอบเพศ เราเป็นผู้ชาย 
ดังนั้นผู้ชายจะต้อง....บลา ๆ ๆ ทั้งๆที่เราอาจชอบเย็บปักถักร้อย 
สนุกกับเพื่อนกระเทยที่ดูมีความสุข และเราเป็นผู้ชายเราจะสนิทด้วยไม่ได้ 
หรือเราวาดรูปสวยเราควรจะเรียนศิลปะ ถึงเราจะรักดนตรีมากกว่าก็ไม่มีใครเชื่อเราเพราะเราถูกตัดสินและขีดกรอบครอบทับแล้ว 

ดังนั้นเมื่อไหร่ที่เราหรือใคร ๆ จำกัดความเราได้ เราก็เหมือนถูกตัดสินแล้ว
ง่าย ๆ ใน Profile Description ของคุณเขียนว่าคุณเป็นอะไร คุณก็จะเริ่มทำในสิ่งที่คุณเขียนบรรยายนั่นเอง ^^
Reply
Masai
3 years ago
คิดถึงป่าๆต้นไม้ๆที่ลิงเกาะเฉยเลยค่ะ 555
Reply