รถเมล์ลูกโป่ง


- เรื่องราวในวันนี้ -

ฉันกำลังยืนอยู่ตรงข้ามป้ายรถเมล์ เตรียมที่จะก้าวเท้าข้ามถนน
ทันใดนั้นเอง
รถเมล์สาย 47 ก็โฉบผ่านหน้าฉันไป

มันเป็นช่วงสั้นๆ ของเวลา ถ้าฉันออกมาเร็วกว่านี้สัก 2 นาที ถ้าฉันเดินเร็วกว่านี้ ถ้า...
ความเป็นได้ทุกอย่างผุดขึ้นมายามที่เราทำอะไรพลาดไปแล้ว
วันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศของโรงเรียน
ฉันต้องรีบไปก่อน 5 โมง

ยืนรออีกหลายนาที ฉันก็ตัดสินใจขึ้นรถเมล์สายอื่น ที่ไม่ส่งตรงป้ายหน้าโรงเรียนพอดี แต่ในเวลานี้ ฉันต้องขึ้นแล้ว

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันซื้อลูกโป่งเพื่อแสดงความยินดี
ราคาของมันเมื่อเทียบกับความสวย ทำเอาอกควักเงินออกมาซื้อไม่ได้ อย่างน้อยก็เป็นเครื่องแทนความใส่ใจของฉัน ปีหนึ่งมีครั้งเดียว ครั้งแรก และจะไม่มีวันหวนกลับมาอีก
ฉันหอบลูกโป่ง และสมุดโน้ตที่แอบอยากได้เอง มุ่งตรงไปยัง 'ที่เก่า เวลาเดิม'
ที่เก่า... เวลาเดิม แต่กาลเวลาเปลี่ยน สถานะของคนก็เปลี่ยน
ฉันเคยยืนอยู่ ณ ตรงนั้น

เวลาคิดถึงเรื่องราวเก่าๆ มันเหมือนกินสตรอวฺเบอร์รี่รสขม
ข้อคิดที่ได้จากการเฝ้ามองคนเป่าลูกโป่ง และขึ้นเมล์ไม่ทัน

เราซื้อเวลาไม่ได้จริงๆ
มันก็เหมือนลูกโป่ง ที่ลอยขึ้นไปหากไม่จับไว้แน่น
มันจะไม่หวนกลับมาเป็นครั้งที่สอง หากเราปล่อยมันหลุดมือ .



SHARE
Written in this book
คิดมาก
- คิดอะไร ใส่ตรงนี้ -
Writer
WOOOF
None
ก็อยากมีนามปากกาเท่ๆ บ้าง

Comments