ในทะเลที่มืดสนิท
ในขณะที่เราส่งสัญญาณมากมายเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่รอบตัวเรามีเพียงน้ำทะเล เราลอยคออยู่ในทะเลกว้าง ที่ไม่มีแสงสว่าง ไม่มีเรือประมงลำไหนแวะมาช่วยเราเลย เรากำลังจะจมไปในอีกไม่นาน หรือเราอาจจะเอาหัวตัวเองไปอยู่ใต้น้ำด้วยตัวเองก่อนจะหมดแรง ไม่มีคำตอบสำหรับคำถาม ฉันเหนื่อยในทุกๆการหายใจ ฉันไม่ต้องการ คำว่า สู้ๆ เพราะฉันไม่รู้ฉันสู้กับอะไรอยู่ คนรอบข้างไม่มีใครเข้าใจ ฉันยังคงดำดิ่งสู่ห้วงทะเลลึกต่อไป


หรือฉันควรจะเรียกร้องความสนใจ
ด้วยการฆ่าตัวตาย
กินยามั้ย
โดดตึกมั้ย
รถไฟมั้ย

ในอีกความคิดหนึ่งคือ ฉันจะพยายามมีชีวิตอยู่
เพื่อพ่อแม่ น้อง ยาย 
ในใจจริงๆ ฉันเหนื่อยมากแล้ว
ในความคิดอยากจะหยุด หยุดสิ่งที่เป็นอยู่
 คำตอบของตัวเอง คือการ ตาย
แต่คำตอบของคนอื่น คือการอยู่



ฉันอยู่อย่างทรมาน
19 วันแล้วที่ฉันอยู่ในสภาพที่ฝืนตัวเองไม่ได้แล้ว
ยิ่งนับวันยิ่งทำให้ตัวเองรู้สึกไร้ค่า ไร้ตัวตนมากขึ้นเรื่อยๆ

ในโลกนี้ไม่มียาวิเศษที่กินแล้วหายเลย
แต่ระยะเวลาในการรอให้ยามันช่วยชีวิตฉัน มันนานเหลือเกิน
นาน จนฉันกลัวว่า จะรอไม่ไหว


มันต้องดีขึ้นสิ จะอีกกี่วัน หรือกี่เดือน
หรือ ควรจะหยุด หยุดหายใจไปเลย



คนอื่นๆผ่านจุดนี้ ไปได้ตั้งหลายคน
หวังว่าเราจะเป็นอีกคนที่ผ่านไปได้ ใช่ไหม?
SHARE
Writer
TwentyDecember
wanna be a writer
โปรแกรมเมอร์ ที่ชอบถ่ายรูป​ อ่านหนังสือ และเขียนไปเรื่อย || เชื่อว่าทุกอย่างพัฒนาได้เสมอ || Bipolar II Disorder || INFJ ||

Comments

Jenine280
3 years ago
"เราอาจเป็นเพียงใครคนหนึ่งบนโลกใบนี้ แต่เราอาจเป็นโลกทั้งใบของใครอีกคน"

เชืื่อว่าคุณเป็นโลกทั้งใบให้กับใครอีกหลายคนนะคะ

อย่ายอมแพ้นะ เข้มแข็งไว้ เราเป็นกำลังใจให้ค่ะ :)
Reply
TwentyDecember
3 years ago
^______^
PhapeLesur
3 years ago
เธอรู้มั้ยเราเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่อยากจะโอบกอดเธอไว้ ถึงแม้เราจะช่วยเหลืออะไรเธอไม่ได้เลยก็ตามที แต่เราก็ยังอยากให้เธอคิดถึงเรา มองเห็น ว่ายังคงมีมือเราที่จะจับมือเธอไว้ เราอาจจะพูด/เขียนไม่เก่ง จะบอกว่าการกระทำสำคัญกว่าก็ไม่กล้า เพราะการกระทำเราก็ไม่ได้เรื่อง แต่ก็นั่นแหละ เรารัก เป็นห่วง และหวังดีกับเธอเสมอ เธอมีคุณค่าสำหรับเรา มีมากด้วย ขอบคุณที่เกิดมาเป็นเพื่อนกัน
Reply
TwentyDecember
3 years ago
รักเธอนะ