เมื่อความรักฮุกเข้าที่กรามขวาของคุณ
“ทำไมพี่ไม่ทักเธอ” น้องสาวคนหนึ่งถามผมหลังจากที่ผมเล่าให้เธอฟังว่าผมเจอสาวที่ผมรักในงานสัมมนางานหนึ่ง

“ไม่รู้จะพูดอะไรดี” ผมตอบเธออย่างปิดบังความรู้สึก สายตามองไปที่อื่น บีบแก้วพลาสติกในมือแน่นจนน้ำข้างในแทบจะทะลักออกมา มันเป็นคำถามที่ผมกำลังหาทางหลบเลี่ยงเพื่อจะตอบ ผมไม่อยากตอบคำถามที่ทำให้ผมรู้สึกหนักใจ 

มันไม่ใช่เพราะผมไม่มีอะไรจะพูดหรอก แต่ผมกลัวจะพูดมากไปต่างหาก ความคิดหลายร้อยอย่างที่ไหลเข้ามาในหัวผมในวินาทีนั้นมันพันกัน สับสน จนไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไงก่อน อีกทั้งความรู้สึกเศร้า ตื่นเต้น ดีใจ เสียใจ เข้ามาทับซ้อนกันจนไม่รู้ว่าตอนนั้นผมอยู่ในอารมณ์ไหนกันแน่ ตอนนั้นสิ่งที่แสดงออกมาชัดๆให้รู้สึกว่าร่างกายกำลังตอบสนองกระบวนการทั้งหลายทั้งปวงนี้คือการผลักน้ำใสๆที่ไม่รู้ว่าเคยเอามาเก็บไว้ที่ใต้ตาตั้งแต่เมื่อไหร่ให้ค่อยๆไหลทิ้งตัวลงมา จนต้องแอบหันไปปาดออกทำเหมือนมีฝุ่นเข้าตา

ความรักทำให้ผมสับสนกับตัวเองขนาดนี้เชียวเหรอ ผมแปลกใจที่ความรักทำให้ผมค้นพบอีกด้านหนึ่งของตัวเอง ความอ่อนแอลึกๆข้างในที่ผมพยายามกดทับมันให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวมานานเป็นสิบปี

ผมเป็นคนกลัวความรัก จากอดีตที่เคยเจ็บปวดมาปางตายเมื่อสิบกว่าปีก่อน ทำให้ผมเป็นคนวิ่งหนีความรัก ผมเดินหนีออกจากความสัมพันธ์ทุกครั้งถ้าผมเริ่มรู้สึกว่า หัวใจของผมกำลังจะถูกรุกล้ำ พื้นที่บอบบางที่ผมรู้ดีว่ามันไม่สามารถฝึกให้แข็งแรงขึ้นได้เหมือนกล้ามเนื้อส่วนอื่น  ถ้าคุณเชื่อว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้ ผมก็เชื่อว่า  หัวใจที่แข็งแรงก็เช่นกันไม่ใช่ว่าทุกคนจะมี

ผมใช้ชีวิตอย่างหนุ่มเจ้าสำราญ รักอิสระ ชอบเดินทางไปทั่วโลกคนเดียว ไม่มีผู้หญิงคนไหนสามารถครอบครองหัวใจผมได้ไม่ว่าเธอเหล่านั้นจะสวยปานใดก็ตาม ถ้าเปรียบเป็นนักมวยผมคงจะเป็นสไตล์โมฮัมเม็ด อาลี คล่องแคล่วว่องไวในเกมส์ความสัมพันธ์ มีหมัดแย็ปรัวๆเร็วๆดักเก็บคะแนน หลบหลีกทุกกับดักรอดตัวไปได้ทุกครั้ง

แล้ววันหนึ่งพระเจ้าก็ส่งเธอมา

ผู้หญิงหน้าตาน่ารักแบบใสๆ เวลายิ้มมีลักยิ้มเก๋ๆ ไม่ได้ดูมีพิษมีภัยอะไรมากนัก เธอเป็นคนมีเสน่ห์แบบซื่อๆ แต่ก็ไม่ใช่แนวผู้หญิงที่ผมเคยคบด้วย ครั้งแรกที่ผมเห็นเธอ ผมบอกกับตัวเองว่า ผู้หญิงคนนี้สวยจัง แต่ มันก็แค่นั้น แถมเธอยังเป็นพวก NGO โลกอีกด้านที่ผมไม่เคยสนใจ กลุ่มคนโหดๆที่อาบน้ำบ้างรึเปล่าก็ไม่รู้ ผมมองดูเธอพักหนึ่งแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรไปมากกว่านั้น

แล้ววันหนึ่ง วันที่มีเสียงความรักเดินมาเคาะประตู ผมยิ้มแย้มเปิดออกไปท้าทายเหมือนเดิมทุกครั้ง แต่คราวนี้ มันไม่เหมือนเดิม ผมเจอกับหมัดฮุกอันหนักหน่วง สอยเข้าที่กรามขวาอย่างเต็มๆ จากลูกแกะท่าทางเชื่องๆตัวหนึ่ง ที่ทำเอาผมลงไปนอนกองอยู่กับพื้น

ผมประมาท เพราะผมไม่เคยคิดว่า ลูกแกะเชื่องๆตัวหนึ่งจะสามารถก้าวผ่านสารพัดประตู ไปจนถึงสถานที่ผมคุมขังหัวใจอ่อนแอของผมเอาไว้ แล้วมาพามันหนีออกไป

“เธอไม่ได้เกิดมาเพื่อแก เธอเดินเข้ามาเพื่อสอนให้แกหัดเข้มแข็ง และไม่ปฏิเสธใจของแกเอง” 

รุ่นพี่คนหนึ่งกล่าวขึ้นขณะที่เดินตัดต้นไม้ในสวนหลังบ้าน ผมเดินคิดตามรุ่นพี่อย่างเงียบๆ พี่มีครอบครัวที่ อบอุ่น ลูกๆน่ารัก ภรรยาใจดี สิ่งต่างๆเหล่านี้ที่ทั้งชีวิตผมไม่เคยมองเห็นความสำคัญว่าทำไมมนุษย์ต้องดิ้นรนเพื่อจะมี

เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ผมอยากหยุดเดินทางคนเดียว เธอทำให้ผมเริ่มฝันอยากมีครอบครัว แต่ปมซับซ้อนภายในใจผมมันยังต้องใช้เวลาที่จะแก้ และเธอไม่อดทนพอที่จะรอวันนั้น ผมยังคงต้องเดินทางคนเดียวต่อไป

“ถ้าทนคิดถึงเธอไม่ไหว ก็พูดหรือเขียนระบายออกมา มันจะช่วยได้เยอะ หรือว่าเอานี่ไปปลูก ” รุ่นพี่ตัดกิ่งต้นส้มที่พี่ปลูกไว้ในบ้านเพื่อกินกันเองในครอบครัวยื่นให้ผม

“ต้นส้มเป็นต้นไม้ที่ต้องการการดูแลอย่างมากตอนเริ่มต้น แต่พอเติบโตแข็งแรงดีแล้วละก็ มันจะให้ผลผลิตแกอย่างมหาศาล เอาไปลองปลูกไว้ซะ ดูแลมันให้ดี เหมือนผู้หญิงน่ะแหล่ะ ถ้าแกทำให้เค้าแน่ใจว่าแกรักเค้าจริง เค้าไม่ทิ้งแกหนีไปไหนหรอก”

เช้านี้  ผมนั่งเฝ้าดูต้นส้มน้อยๆที่อยู่ในสวนของผมจากโต๊ะทำงานริมหน้าต่าง แสงแดดอ่อนยามเช้าๆทำให้มันดูสดใสและสวยงามมีชีวิตชีวา ผมนั่งคุยกับมันเวลาผมคิดถึงเธอ ถ้าความรักที่ผมมีต่อเธอสามารถส่งผ่านเข้าไปในต้นส้มได้ ผลของมันคงจะมีรสชาติที่หวานละมุนกว่าส้มต้นอื่นมาก ผมตั้งใจไว้แล้วว่า  เมื่อต้นส้มแสนรักของผมต้นนี้ผลิลูกออกมา ผมจะส่งมันไปเป็นของขวัญให้เธอ

ไม่ว่าเธอจะรับหรือไม่ก็ตาม

When being strong is the only choice…
 
 
SHARE
Writer
Imagist
Imagination has no limite
เป็นคนโลกสวย รักทุกคน รักดินร่วน น้ำตกเหวนรก ก้อนเมฆ ดอกหญ้า อ่องซาน คานธี และแมวดำ

Comments

wibowbow
3 years ago
เธอน่าจะดีใจที่ได้ต้นส้มนั้นนะคะ :)
Reply
wibowbow
3 years ago
สู้ๆ ค่ะ :)
Imagist
3 years ago
สู้กับใครละครับ 😣
wibowbow
3 years ago
ต้นส้ม 55 -.-

violetto_l3utpen
3 years ago
ทักเค้าเถอะค่ะ 555
Reply
Imagist
3 years ago
ไม่ทันละครับ กลัวด้วยอ่ะ 😂😂
violetto_l3utpen
3 years ago
เปลี่ยนมาทักเราแทนมั้ยย น่อวว. 😁
Imagist
3 years ago
Hello 😂😂
Expen
3 years ago
บางครั้งสิ่งที่เรียกว่าความรู้สึกมันเกิดขึ้นเร็วจนเราไม่ทันรับรู้ และเมื่อเรารับรู้เราก็หยุดมันไม่ทันแล้ว ขอบคุณครับสำหรับบทความที่ตรงใจผมจริงๆ
Reply
Imagist
3 years ago
ยินดีครับ 😊
ElJIN
3 years ago
ggwp เอ้ยยย เจ๋งมากๆฮะ
Reply
Imagist
3 years ago
ขอบคุณนะตัวเอง 😁
Origamidollx
9 months ago
เราว่าการที่เรามีความกล้ามากเพียงพอที่จะพูดกันตรงๆ คือสิ่งที่กล้าหาญมากๆ พื้นที่เพ้อเจ้อ อ่าน แล้ว มีจิตนาการ บินไปไกล ถ้า ทุกคน หันหน้าเข้าหาจิตนาการเชื่อมโยง // งงมั๊ย ไม่ต้อง คิดมาก เราก็งง งง งง
Reply