รู้จัก | เห็นแก่ตัว | เอง
#ณ ห้องพักผู้ป่วยจิตเวชแห่งหนึ่ง


วันนี้ ไม่รู้ทำไม อยู่ๆก็พูดกับเพื่อนถึงเรื่องการลางาน

มันเริ่มต้น ที่ฉัน พูดว่า
~ น้องสาวของฉันเป็นห่วงเรื่องที่ทำงานของฉัน จะมองฉันไม่ดี เมื่อฉันกลับไปทำงาน
ในความคิดฉันเอง ตามกฎหมาย เราสามารถลาป่วยได้ตามจริง
ซึ่ง ตอนนี้ฉันป่วย และหมอก็ยังเขียนใบรับรองแพทย์ให้พักงานอยู่

แต่ฉันเข้าใจในมุมมองของคนอื่นที่มองมา
แน่นอนว่ามันดูไม่ดี
ไม่ใช่แค่เรื่องลางาน
มันมีอีกสารพัดเหตุผล ที่คนภายนอกจะสาดใส่เรา

แต่มันมีอีกหลายๆเรื่องในชีวิต
ที่บางครั้ง ตัวของเราเองลืมมองการใช้สิทธิของตัวเองไปหรือเปล่า ?
เพราะเรามัวมองแต่คนรอบข้างจะมองเรายังไง? แบบไหน? 
เขาจะว่าเราหรือเปล่า เขาจะด่าเราไหม ?
เรากำลังทำตามใจคนภายนอก เพื่อให้ตัวเองดูดี แต่บางครั้งอาจฝืนตัวเอง

ฉันคิดว่า ในบางเรื่อง บางครั้ง
เราควรฝึกในการละทิ้ง สิ่งเร้าภายนอกออกบ้าง เพื่อดูแลตัวเอง 

ถ้าเรายืนตัวตรง รอบวงกลมของตัวเรา มีแค่ตัวเรา
สิ่งที่อยู่นอกวงกลม คือ สิ่งเร้าภายนอกกายเรา ภายนอกใจเรา ภายนอกตัวเรา
ลองฝึกละทิ้ง ความคิด ความคิดที่จะรับผิดชอบมากเกินวงกลม 
ลองฝึกละทิ้ง การมองจากภายนอก เสียงสะท้อนจากภายนอก

และลองฝึก มองใจเรา มองความคิด มองอารมณ์ ของเราเองภายในวงกลม
ดูแล และแคร์แค่ตัวเราในวงกลม ให้ดีเสียก่อน ที่จะดูแลคนอื่นๆ นอนวงกลมนั้น


ไม่ใช่ การเห็นแก่ตัว แต่มันคือการ แคร์ตัวเอง เพื่อรักษาจิตใจตัวเอง

บางครั้งเรารับสิ่งเร้าจากภายนอกมากเกินไปจน สมองไม่มีที่จะเก็บ
ความเครียด ความวุ่นวาย เกิดขึ้นในใจ ทั้งๆที่ บางเรื่องเหล่านั้นไม่ใช่สิ่งที่เป็นของเรา

อย่าได้แคร์ คนอื่นๆ นอกจากคนที่เรารัก 
อย่าได้แคร์คนอื่นๆ นอกจากคนที่แคร์เรา

ยามป่วยไข้ ทุกใจ มีเพียงแค่ตัวเรา และเขาเหล่านั้น ที่อยู่เคียงข้างเราเสมอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

ลองนะคะ ลองฝึกง่ายๆ ด้วยการมองความต้องการใจตนเอง
และลองมองรอบข้างวงกลมของตัวเรา
ว่าเราดูแล ใจ ความคิด ร่างกาย ทุกๆอย่างภายในวงกลมนั้นดีแล้วหรือยัง ?
เราไม่ได้ เห็นแก่ตัว แต่เรากำลังฝึกการให้ความสำคัญกับตัวเองก่อนเสมอ


ถ้าตัวเราไม่แข็งแรง เราจะช่วยใครไหว
ถ้าแขนเราไม่แข็งแรง เราจะยกใครได้


จิตใจก็เช่นกัน
ความคิดเราก็เช่นกัน


ก่อนจะช่วยคนอื่น จงมองดูตัวเราว่าเราพร้อมช่วยเหลือเค้าคนอื่นหรือเปล่า

เห็นแก่ตัว ในที่นี้ เท่ากับ การฝึกในการดูแลตัวเองก่อน





เพราะเราแคร์สิ่งเร้าภายนอกมากเกินไป ทำให้เราทุกข์มากขึ้น
ฝึกละทิ้ง สิ่งที่ควรทิ้ง และเก็บไว้แค่สิ่งที่ส่งเสริมเราให้แข็งแรง




|~ เกี่ยวกับฉัน TwentyDec.
ฝึกละทิ้ง ความทรงจำเก่าๆ ใต้ก้นความเจ็บปวด ทิ้งมันไปซะ
ฝึกละทิ้ง ความทรงจำที่รื้ออยู่เรื่อย เมื่อมันใกล้เข้ามา จงบอกตัวเองว่า 'มันไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว จงลืมมันซะ'
ฝึกละทิ้ง ความกดดันเก่าๆ กดดันตัวเอง ให้ทำได้ ต้องทำได้ จงเช็คลิสว่าสิ่งเหล่านั้น สำเร็จหรือยัง สิ่งเหล่านั้นเป็นไปได้หรือไม่ และละทิ้งสิ่งที่เกินความพยายาม
ฝึกละทิ้ง ความรับผิดชอบเกินความจำเป็น จงมองดูตัวเองในยามนี้ ตัวเราป่วย ต้องการความช่วยเหลือ จงบอกตัวเองให้พักจากการช่วยเหลือคนอื่นบ้าง
ฝึกละทิ้ง ความคิดแทนคนอื่น จงหยุดคิด ก่อนจะคิดแทนคนอื่น 
ฝึกละทิ้ง ความไม่เป็นตัวเอง จงบอกตัวเองว่า 'ตัวเราคือตัวเรา มีเท่านี้'
แรงเราน้อย ค่อยๆก้าวเดินทีละก้าว
อาจจะถึงช้ากว่าคนอื่นๆ แต่ก็ถึงเส้นชัยได้เช่นกัน
ไม่สำคัญว่าเร็วมากแค่ไหน แต่ให้ความสำคัญว่าสมบูรณ์มากแค่ไหนดีกว่า
ฝึกสติ อยู่กับตัว มองดู พิจารณา 






www.facebook.com/TwentyDecemberPlus


SHARE
Writer
TwentyDecember
wanna be a writer
โปรแกรมเมอร์ ที่ชอบถ่ายรูป​ อ่านหนังสือ และเขียนไปเรื่อย || เชื่อว่าทุกอย่างพัฒนาได้เสมอ || Bipolar II Disorder || INFJ ||

Comments