เธอคนที่ใช่ ในเวลาที่ยังไม่ใช่
 
“ผู้หญิงมักจะหาชีสที่ส่งกลิ่นหอมหวนมาไว้ยั่วพวกหนูอย่างเรา ตอนหลงเข้าไปในกรงนั่นแหล่ะ ถึงจะรู้ว่าชีสมันก้อนนิดเดียว แต่เราจะออกมาไม่ได้อีกแล้ว” 
พ่อบ้านคนหนึ่งที่อยู่ข้างบ้านกล่าวเตือนผมไว้ พลางก้มเก็บกองเสื้อผ้าของทั้งลูกและภรรยายัดใส่ลงไปในเครื่องซักผ้าแบบหยอดเหรียญที่เรียงรายกันเป็นทิวแถว เสียงเครื่องปั่นแห้งกำลังทำงานส่งเสียงดังลั่นไปทั่วร้าน แต่ก็นั่นแหล่ะมันกลับเป็นที่ที่สามารถเก็บความลับสุดยอดของบรรดาผู้ชายแถวนี้ที่ถูกส่งมาจัดการงานส่วนหนึ่งของที่บ้าน เสียงในร้านก็ดังมากพอที่จะกลบคำพูดบางอย่างที่ถ้าภรรยาของบางคนเกิดมาได้ยินเข้า ระเบิดอาจจะลงกลางร้านซักผ้าและคงจะมีต่อไปอีกหลายวัน

“ผมละอิจฉาชีวิตคุณจริงๆ” 
พ่อบ้านคนนั้นเอ่ยต่อขณะที่กำลังพับผ้า น้ำเสียงราบเรียบแต่มีอารมณ์อิจฉาเจือมาให้พอจับได้ว่ามีใครบางคนข้างในกรีดร้องอยากออกมาสูดอากาศข้างนอกอยู่เต็มประดา “ถ้าเพียงแต่ผมจะย้อนเวลากลับไปได้”

ผมเคยอยู่ที่จุดนั้น จุดที่ผมต้องเป็นคนแบบที่คนอื่นอยากให้เป็น ข้อปฏิบัติตามมาตรฐานบางอย่างที่ถูกกำหนดจากความต้องการและ ศีลธรรมที่ใครไม่รู้เป็นคนกำหนดแต่ถูกนำมาใช้โดยคนที่ทึกทักเอาเองว่ามันต้องเป็นแบบนู้นแบบนี้สิ มันถึงจะถูกต้อง การก้มหน้าก้มตายอมรับกฎบางอย่างแลกกับความสงบสุขในบ้าน การเสียสละทั้งตัวตน ความเป็นตัวของตัวเองมาตลอดเป็นสิบปีทำให้ผมเข้าใจน้ำเสียงของพ่อบ้านคนนั้นได้ดีอย่างไม่ต้องอธิบายกันมากมาย

“ต้องชัดเจนละนะ” 
คำพูดของเธอที่ย้ำกลับมาอีกครั้ง คำพูดที่ดูจริงจังบนน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่ชัดเจน เธอดูเปลี่ยนไปตั้งแต่วันที่เราเดินทางกลับมาจากอินเดีย ประโยคสั้นๆที่ผมยังไม่เข้าใจในทันทีว่าเธอหมายถึงเธอต้องการหยุดความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยชัดเจนระหว่างเราหรือเธอต้องการให้ผมตัดสินใจชวนเธอเข้าร่วมในแผนการอนาคตของผม เพียงแต่ว่าในอารมณ์ช่วงนั้นน้ำเสียงเธอดูเย็นชาจนผมไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไรกันแน่ และผมก็ยังไม่อยากคุยเรื่องนี้ ความกลัวจากประสบการณ์ในอดีต คำเตือนจากเพื่อนฝูง ความไม่แน่ใจในการเริ่มต้นใหม่ คำถามต่างๆในความรู้สึกอีกมากมายที่ยังหาคำตอบไม่ได้ ผมกลัวที่จะต้องเสียเธอไปไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ผมต้องการเวลามากกว่านี้

“ระวังกลิ่นชีสที่หอมยั่วยวนแต่มันอาจจะไม่ได้ถูกวางไว้ในกรง” 
คำเตือนจากหลายๆคนยังก้องอยู่ในหู

เธอยืนอยู่ตรงนั้น... ท่ามกลางเพื่อนฝูงของเธอ 
เกือบ 3 เดือนที่เราไม่คุยกัน ผมยังจำใบหน้าหวานๆที่เคยสะกดให้ผมแทบหยุดหายใจครั้งแรกที่ผมเห็นเธอได้ดี ความรู้สึกเดิมๆของวันเก่าๆพลันหวนกลับมาอีกครั้งเป็นฉากๆแต่ชัดเจนทุกรายละเอียด ผมคงลืมหายใจไปพักใหญ่ๆจนรู้สึกว่าตัวของผมเริ่มเบา หน้ามืดและร่างกายทั้งตัวกำลังจะลอยออกไปจากตรงนั้น หูทั้งสองข้างไม่ได้ยินอะไรอีกต่อไปแม้ว่าเสียงคุยกันของคนในสถานที่จัดงานนั้นจะดังจนแทบต้องตะโกนใส่กัน ดวงตาทั้งสองของผมจดจ้องไปที่คนที่ยืนห่างออกไปแค่ 2 เมตร มันแทบไม่เคยมีระยะระหว่างเราแม้แต่เซ็นต์เดียวแต่ตอนนี้มันกลายเป็นระยะความหนาของกำแพงคอนกรีตมหึมาที่ขวางเราให้ห่างจากกัน
 
ในช่วงไม่กี่วินาทีที่ดูเหมือนจะถูกหยุดเวลาให้รู้สึกนานเท่ากับหลายร้อยปี ความคิดมากมายมหาศาลไหลพรั่งพรูเข้ามาในหัว ผมมองดูเธออย่างคนที่ต้องจากลากันทั้งชีวิต น้ำตาที่ไม่เคยรู้ว่ามีค่อยๆเอ่อล้นขึ้นมาที่ขอบตาจนต้องแกล้งทำเป็นปาดออกเพราะฝุ่นเข้าตา เธอคงมองไม่เห็นผมอีกแล้ว ผมไม่มีตัวตนอีกต่อไปในโลกของเธอ เรากลายเป็นคนแปลกหน้าที่แทบจะไม่เคยรู้ว่ามีคนที่เราเคยรักมากอยู่ในโลกเดียวกันเพียงแต่จังหวะชีวิตและช่วงเวลาของเรามันไม่ได้สัมพันธ์กันอีกต่อไป ลิขิตจากใครบางคนพาเรามาพบกันแต่ก็แยกเราออกจากกันเพราะคนบนฟ้าคนนั้นคงคิดว่าคนที่ส่งมาคราวนี้ยังเปลี่ยนใจผมไม่ได้เหมือนเดิม

เธอคุยกับกลุ่มเพื่อนๆของเธอ อย่างออกรสและดูมีความสุข ผมตัดสินใจค่อยๆเดินเลี่ยงออกมาจากที่ตรงนั้น ถึงแม้ว่าผมอยากจะให้ใครซักคนแช่แข็งทุกอย่างไว้ตรงนี้จนชั่วกาลปาวสารก็ตาม แต่ที่ยืนของผมไม่ได้ถูกกำหนดให้อยู่ข้างเธออีกต่อไป และถ้าหากเธอลืมผมได้แล้วไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที่เธอเอามาใช้อย่างได้ผล ผมก็ไม่อยากให้เธอต้องกลับมาเจ็บปวดอีกครั้งกับคนในอดีตที่บังเอิญผ่านมา

ผมหันกลับไปมองชีสก้อนนั้นอีกครั้ง แล้วเดินจากไปพร้อมกับคราบน้ำตาที่ยังไม่ยอมแห้งซักที

SHARE
Writer
Imagist
Imagination has no limite
เป็นคนโลกสวย รักทุกคน รักดินร่วน น้ำตกเหวนรก ก้อนเมฆ ดอกหญ้า อ่องซาน คานธี และแมวดำ

Comments

YourLittleMonkey
3 years ago
หลายคู่ยอมเสียตัวตนของตัวเองให้ชีวิตคู่ดำเนินไป เพราะเห็นคุณค่าของความรักที่มีให้กับอีกฝ่าย
และขีวิตคู่ต้องการความชัดเจนเสมอนะคะ
Reply
Imagist
3 years ago
มันผ่านไปละ
YourLittleMonkey
3 years ago
ผ่านมาผ่านไป เริ่มใหม่ได้เสมอ 555
LumiAil2
3 years ago
ความไม่ชัดเจนเป็นเสน่ห์ของความรัก น่าตื่นเต้น แต่ไม่มั่นคง และผู้หญิงทุกคนต่างต้องการความชัดเจนในความรักนะคะ ค่อยๆเรียนรู้และเติบโตจนมีความรักที่สมบูรณ์ สู้ๆค่ะ ปล. จากผู้หญิงที่ไม่เคยได้รับความชัดเจนคนนึง ;)
Reply
Imagist
3 years ago
เป็นกำลังใจให้นะครับ บางครั้งผู้ชายก็กลัวอนาคตมากเหมือนกัน
LumiAil2
3 years ago
พยายามเข้าใจนะคะ เค้าคงมีปมในใจ เราคงทำได้แต่ยอมรับแล้วเดินจากมาทั้งที่ยังรักอยู่ แต่มันไปต่อไม่ได้แล้วจริงๆ
Imagist
3 years ago
เจ็บไปคนละแบบ