เรื่องรักน้อยนิดมหาศาล ~ Last Life in The Universe
ช่วงนี้ต้องมาเฝ้าพ่อที่รพ.เลยหลับกลางวันบ่อยและนาน ทำให้กลางคืนอยู่ดึกและนอนไม่ค่อยหลับ เมื่อคืนพอดูบอลจบก็นั่งเปิดโน่นนี่ดูไปเรื่อย ดูหนังสั้น lost in universe หนังสั้นที่บูชาเป็นเอก รัตนเรือง เลยนึกขึ้นได้ว่าเรายังไม่เคยดู last life in the universe สักที จนหนังผ่านมาเป็นสิบปีละ แต่เคยอ่านเวอร์ชั่นหนังสือ แล้วก็ชอบมาก และชอบเพลงอารมณ์ของเอ้ ที่เข้าใจว่าเป็นซาวด์แทรคมากๆ เลยลองหาหนังดูจากกูเกิ้ล แล้วก็เจอ

เราชอบหนังอารมณ์แบบนี้มากๆ ชอบการแสดงของญี่ปุ่นพระเอกกับนุ่นที่สุด ทำให้หลงใหลปล่อยใจไปกับหนังอย่างล่องลอย พร้อมจะเชื่อทุกอย่างที่ปรากฏขึ้นในหนัง พัฒนาการทางอารมณ์ของทั้งคู่ค่อยๆ เปลี่ยนไปอย่างน่าสนใจ และบรรยากาศโดยรวมของหนังทั้งเรื่องทำให้เราหลงรักหนังเรื่องนี้จริงๆ

แต่ส่วนที่ชอบที่สุด คือทุกฉากที่นุ่นสูบบุหรี่ มันทำให้เราหยุดและให้ความสนใจเธอเพียงคนเดียว เฝ้ามองจังหวะจุดไฟแช็ค นิ้วมือตอนคีบบุหรี่ ริมฝีปากตอนคาบบุหรี่ นุ่นในเรื่องไม่ได้สวยมาก แต่มีเสน่ห์มากๆ ทำให้คิดถึงใครบางคนที่เราก็นึกไม่ออก

ดูจบเกือบตีสี่ เราคิดว่าถ้าได้ดูตั้งแต่ตอนนั้นอาจจะไม่ชอบขนาดนี้ อดีตและประสบการณ์ที่ผ่านมาทับถมเราจนตะกอนชีวิตเป็นอย่างทุกวันนี้ ทำให้อินกับบรรยากาศแบบใน last life in the universe อย่างที่สุด

เปิดเพลงอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง และหลับไปในรัตติกาลด้วยความว่างเปล่า
ในเวลาในอารมณ์แห่งความเหงาใจ ใครบางคนมองดูใคร ด้วยความเปลี่ยวเหงา'เปลี่ยนปกสตอรี่'
(เครดิตรูป: movie-asia)
SHARE
Writer
Vickran
VICTOR
Just reader

Comments