because life is a journey
การเดินทางของฉันและเธอคือการเรียนรู้
การเรียนรู้ของเราสองคนคือความเข้าใจ...
20.03.2016
วันที่อากาศโคตรร้อนจนต้องอาบน้ำเกินสามรอบ,
วันที่นอนกลางวันเกินสองชม.
.
.


เปิดประตูออกไปรับสิ่งใหม่ๆ
เราทำสิ่งเหล่านี้ได้ทุกวันนะ
แล้วแต่ว่ากำลังเรามีแค่ไหน

การเดินทางเพื่อหาสิ่งใหม่ๆสำหรับหลายๆคน
อาจจะเป็นการไปเที่ยวไกลๆ ตจว. ตปท.
แต่น้อยคนที่จะรู้ว่าการเดินทางเพื่อหาสิ่งใหม่ๆมันอยู่โคตรใกล้เลย
แค่เราลองให้เวลากับซอยข้างบ้านที่เคยเดินผ่านๆ
ลองให้เวลากับป้ายรถเมล์ที่เราชอบอารมณ์เสียบ่อยๆ
ลองให้เวลากับมอเตอร์ไซด์คันเก่าๆ
ลองให้เวลากับอะไรๆที่เคยมองผ่านไป
จริงๆนะ


แต่บังเอิญว่า
เราเองก็ไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้นน่ะสิ

นั่นสิ แล้วจะทำยังไงล่ะ

งานประจำที่ทำอยู่ก็มีตั้งมากมาย จะเอาเวลาไหนล่ะ
ตารางเรียนพิเศษอัดแน่นตลอดปิดเทอม จะเอาเวลาไหนล่ะ

มันกลายเป็นปัญหาใหญ่ระดับชีวิต เมื่อเรามาคำนวณเวลาที่เหลืออยู่
เวร...

แต่ใจเย็นๆ
เวลาเหลือน้อย เราลองแบ่งเวลาดูสักนิดดีไหม
ช่วยกันหลายคนหน่อยก็ได้

ในวันหนึ่งๆ
เราอาจเลื่อนเวลาตื่นนอนมาสักสิบห้านาที
สิบห้านาทีนั้นเราอาจจะได้ดื่มด่ำกับอากาศยามเช้า
มีเวลายืดเส้นยืดสาย 
กลางวันไปจนถึงตอนเย็นเราก็ทำหน้าที่ของเราไป
พอเสร็จจากหน้าที่
ลองให้เวลาตัวเองพักผ่อน
นั่งมองแสงสีตอนหัวค่ำสักสิบนาที
ออกมานั่งรับลมสักหน่อย
พอเริ่มดึก ถ้ายังรู้สึกว่าไหว
หาอะไรทำสักแป๊บ
แล้วค่อยเข้านอน

เราว่ามันก็ไม่เครียดเท่าไหร่นะ
อันนี้ก็แล้วแต่คนเหมือนกัน

สิบคนก็สิบความคิด
ร้อยคนก็ร้อยความคิด
บังคับใครไม่ได้หรอก
เราบังคับได้เฉพาะตัวเองเท่านั้นแหละ

จะเผ็ด จะหวาน จะจืด จะเปรี้ยว
ก็อยู่ที่เราจะใส่อะไรลงไป
ถ้าใส่ให้เผ็ด เราก็อาจจะปวดท้อง
หวานไป ก็เลี่ยน
จืดไป ก็ไร้รสชาติ
เปรี้ยวไป บางทีมันก็เริ่มฝาด

พูดไปก็นึกถึงเพลงแฮะ
จืดเกินไปก็ไม่ดี เผ็ดเกินไปก็ไม่ดี ถ้าให้ดีเรามาพบกันที่ตรงกลาง

เลือกก็เลือกเหอะ
ตัวเราเอง
จะให้คนอื่นมาเลือกให้ทำไม
อย่าลืมนะ
เพราะชีวิตคือการเดินทาง
มีหินหลายก้อนให้ปีนเกาะ
มีแม่น้ำหลายสายให้เดินฝ่า
มีถนนหลายเส้นให้เดิน
เลือกเอาเอง

ฮิ:)



{เราอาจเขียนไม่ดี เขียนผิดประเด็นบ้าง ซอรี่นะ}
SHARE
Writer
marylivesonmars
exchange student
โลกนี้ยังเหลือฉันอยู่อีกคนนะ :-(

Comments