เข้าค่ายลูกเสือ-เนตรนารี 2

หลังจากที่ดองเรื่องนี้ไว้นานมาก เรามาต่อเเล้วนะคะ เเต่ยังไม่จบนะ...

ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งรอ ท่านผู้นำตั้งระเบียบ ระหว่างนั่งรอเราหลับเป็นช่วงๆ เพื่อนข้างๆเรานี่นอนสบายจัง...



ตี 4:30 พวกเราเริ่มออกเดินทาง เเต่บอกว่าถ้าดวงอาทิตย์ขึ้นสอบตก ว๊อท!?!



การเดินทางของฉันเเละเธอคือการเรียนรู้... เช้ามาอากาศเย็นๆ เเต่เราขี้ร้อน เเต่ด้วยความที่มโนว่า

ตัวเองผอมตัวเล็ก อ่อนไหวต่ออากาศเอาเสื้อเเขนยาวใส่ไป #ใส่เสื้อผิดคิดจนตัวตาย เดินไปนิดนึง เอ๊ะ

ว๊อคเกิล หายไปไหนวะ อ้อ ทำตก... รีบวิ่งไปเก็บสิอีหอย!!!! เราไม่ใช่คนผอม การเดินขึ้นเนิน ทำให้เราเหนื่อย

เเต่... ไม่ใช่ขึ้นเนินธรรมดา เป็นเนินเดินเข้าป่า ซึ่งเดินผ่านบ้านหมา บ้านไก่ ดงเเมลง ซึ่งเเมลงเคัาบอกเป็นมด

เเต่มดโหดมากนะคะ เพื่อนเรามนุษย์ผู้ชาย นางใส่รองเท้าเเตะเดิน มดกัดเป็นเท้าของนาง ข้ามข่อนไม้ โดนทำโทษ เหนื่อยไหม... พวกเราเดินข้ามจังหวัด ระหว่างจังหวัด สระบุรี-นครราชสีมา เป็นการเดินขึ้นเขา+เดินข้ามจังหวัดครั้งเเรก ถ้าสมมุติเราไปจริงๆเราคงไม่เดินหรอก เหนื่อยเกินไป.... พวกเราเดินผ่านสิ่งเเปลกๆ ระหว่างทางมีหมั่นไส้คนในหมู่อยู่บางๆ เเต่ด่าใครไม่ได้ เดี๋ยวโดนถีบตกเขา กลัวค่ะ 555555555 เรามีทะเลาะกับเพื่อนสนิทของเราระหว่างทางบ้างปะปลาย เพราะมันบ่นเยอะเกินไป เราเหนื่อย เราหงุดหงิด #นิสัยเสียไม่ควรเอาอย่าง.... พวกเราโดนลงโทษเพราะเสียงดัง.... ลุกนั่ง30ค่ะ เสียงผู้กำกับท่านหนึ่งที่สอนวิชาคณิต ซึ่งหุ่นของผู้กำกับท่านนี้ก็คิดว่า ถ้าให้มาเดินกับลุกนั่ง30 ก็คงจะมีสภาพไม่ต่างจากเรานัก... ฮึบบบ ขึ้นเขากลับค่ายยยย ตะไมต้องขึ้นเขา ระหว่างทางเจอบ้านหลังหนึ่งสิ่งสวยมาก เป็นบ้านเหมือนในเทพนิยายที่เคยอ่าน เป็นหลังสีเขียว มีทุ่งหญ้า โอ๊ยยย  อากาศดีสุดๆ พวกเราเดินกลับค่าย ระหว่างทาง ท่านผู้นำเเวะเซลฟี่เก็บคะเเนน... รีบไปถ่ายเซ่ะ!!! เฮ้อะ อีกนิดเดียว ความจริง ถ้าเราจะนั่งรอตรงท่านผู้นำพักก็ได้ เเน่ตอนนั้นเราอยากกลับค่าย เราง่วงนอน... เราเดินไปอีกนิดหน่อย ก็ถึงค่าย ระหว่างรอกุญเเจ พวกเราก็นั่งตรงที่นั่งหน้าเชลเตอร์ของพวกเรารอเเต่มี กลุ่มพาวเวอร์พัฟเกิร์ล ทะเลาะกันมุ้งมิ้งมาก เธอคนนั้นพูดประชดเพื่อนพร้อมน้ำตาคลอๆว่า “ ไร้สาระที่สุด!!!!" ถ้าเป็นพวกเราด่ากันก็ยกสวนสัตว์ บุพการี ต่างๆนาๆมา เเต่นี่คือ ไร้สาระที่สุด!!! เพื่อนๆอีก2คนรีบตามไปง้อ ออกมาด้วยรอยยิ้ม พร้อมคำเเซวของเรา เเละ เพื่อนๆ น่ารักจัง...  ระหว่างที่เรารอกุญเเจก็นั่งพัก เเละ รีบไปเก็บหมอนจัดที่นอนเซะ เเต่!!! มึงยังนอนไม่ได้ ข้าวเช้ายังไม่ได้กินเลย!!!
รับกินรีบกลับค่ะ ถ้าจำไม่ผิด รีบเอาจานของตัวเองไปล้างเเล้วนอนกันเถอะ!! พวกเรารีบไปนอนกัน ตื่นมาอีกที 9 โมง.                               
ท่านผู้นำเรียกรวม ไปทำชุดรีไซต์เคิลกัน!!! เฮ้!!



เวลาประมาณ 10 โมง ตอนทำชุดเราไม่มีปัญหาไรหรอกค่ะ เเต่เวลาประมาณ 11 โมงเท่านั้นเเหละ เรามีอาการ

เวียนหัว จะอ้วก นิดหน่อย เราจึงรีบไปทานข้าว ขอยา เเละ นอน... ระหว่างที่กำลังจะนอน มนุษย์เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด นางคว้าปลากระป๋องมากินอย่างเอร็ดอร่อย... เราเลยถามไปว่า “มึงบ้าปะเนี้ย ข้าวเพิ่งเเดก” เธอตอบเรามาว่า อยู่บ้านเรากินเยอะกว่านี้อีก #เราผิดเองเราขอโทษ เราหายเวียนหัวเเล้ว เราพร้อมจะเดินเเบบ เป็นนางฟ้าวิคทรอเรีย... มโนไรเธอ เเค่เดินเเบบชุดรีไซต์เคิลปะ เราเริ่มด้วยท่าชุดฟินาเล่ #มโนว่าใส่ชุดฟินาเล่

เเละห้องที่ได้รางวัลไปคือห้อง EP #น้ำตาจิไหล เเต่พวกเราได้ช่วยกันอย่างเต็มที่ก็โอเคดีเเล้วละ หลังจากที่เดินเเบบเสร็จพวกเราไปก็เต้มการเเสดงรอบกองไฟกันค่ะ หลังจากนั้นพวกเราก็ได้ไปนอนกันอย่างมีความสุข เเละกิจกรรมต่อไปของพวกเราคือทำอาหารทานกันตอนเย็น....




SHARE
Written in this book
ความทรงจำระหว่างทาง.
เกี่ยวกับความทรงจำทุกวันของเรา จะมีทั้งเรื่อง ทุกข์เศร้าเเฮปปี้เฮฮามิตรภาพต่างๆเราอยากจะบันทึกความทรงจำนี้ไว้ให้นานๆโดยที่เราจะเริ่มบันทึกตั้งเเต่วันเเรกที่เราย้ายเข้ามาเรียนปรับ พื้นฐานมัธยมศึกษาปี1จนถึงปัจจุบันเราหวังว่าทุกคนคงจะได้รับทั้งความสุขเเละความเศร้ารับรู้อารมเเละความรู้สึกของเราไปพร้อมๆกัน...

Comments