นิสัยหมา

19 มีนาคม 2559 เวลา 15:51 น.
ปกติแล้วผมจะมีนิสัยหมาๆอย่างนึง ซึ่งนอกเหนือจากนิสัยปากหมาส่วนตัวแล้ว นั้นคือ "หวงของรัก"
   เวลาผมได้รับสิ่งของอะไรมา แล้วมีความสุขมีความรู้สึกกับมันมากๆ ผมจะเก็บมันไว้ หวง ไม่ค่อยกล้าหยิบมาใช้ หรือทำอะไรกับมันมาก เพราะกลัวเก่า กลัวพัง กลัวมันหายไป. ก็คงคล้ายหมาตัวนึง ที่ได้รับกระดูกอันแสนโปรดปราน เอาไปแอบไว้ โดยที่ไม่ยอมกิน และไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้🐶
   จนเมื่อคืนนี้ ด้วยอารมณ์เหงาๆ และฤิทธ์เบียร์อ่อนๆที่กินไป และเหลือบไปเห็นถุงอัลมอนด์ถุงนึง ที่ได้รับมา พร้อมใจที่รู้สึกคิดถึงสิ่งของบวกวันเวลา และอะไรดลใจจนต้องแกะห่อมันออกมา ค่อยๆแกะเปลือกเม็ดอัลมอนด์และกินมัน
  สัมผัสแรกที่ได้รับ มันหอม เป็นกลิ่นวนิลาอ่อนๆ ซึ่งชีวิตนี้ผมไม่เคยได้สัมผัสรสชาด รสสัมผัสและกลิ่นที่หอมอ่อนๆ 
  พลันสมองผมมันก็สั่งการ โดยดึงความทรงจำต่างๆมาหลอมรวมกับรสสัมผัสทุกโสตประสาทตรงหน้า  รสชาด รสสัมผัส และกลิ่นหอม ที่เคยได้รับมาในความทรงจำส่วนลึก มันผสมปนเปไปทั้งโลกแห่งความจริงและโลกแห่งความทรงจำ
 พลันน้ำตามันก็ค่อยๆเอ่อล้นออกมา 
สัมผัสเหล่านั้น..มันกลายเป็นส่วนนึงในชีวิตเราไปตั้งแต่เมื่อไหร่..
แต่ทว่าตอนนี้ ผมไม่มีสิ่งเหล่านั้น ที่อยู่ในความทรงจำอีกแล้ว ผมเหลือเพียงอัลมอนด์ที่ค่อยๆกระเทาะเปลือกออก แก้วเบียร์อืดๆ และสายลมร้อนในเดือนมีนาคม...
คิดถึง..แต่คงไม่ถึง
SHARE
Writer
Noobpoint
Heartbreaker
This pain is just too real.

Comments