ถึง ฉันในอีกหนึ่งปีข้างหน้า

สวัสดี

 สวัสดี ตอนนี้ฉันกำลังจะเป็นนักเรียนชั้นมอสามในอีกเดือนกว่าๆข้างหน้า เธอล่ะ? เป็นนักเรียนมอสี่ที่โรงเรียนไหนหรอ? ที่เดิม? ต่างจังหวัด? ในกรุงเทพฯ? หรือไปต่อนอก?

 ตอนนี้ฉันยังไม่รู้จะจัดการกับชีวิตตัวเองยังไงดี อาชีพที่ฉันอยากทำ มันดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ โคตรจะงงและสับสนในตัวเองมากๆ ฉันอ่านหนังสือหลายเล่ม เปิดเว็บไซต์การศึกษาก็หลายเว็บอยู่ ลองออกไปค้นหาสิ่งที่ตัวเองชอบข้างนอก แต่ทำไมฉันยังไม่รู้ว่าฉันจะเป็นอะไรอยู่ดี มันดูมืดไปหมด แถมไฟฉายที่พกมา มันก็ไม่ค่อยติด ตอนนี้ฉันก็เลยต้องเป็นคนตาบอดไปก่อน

 แอร์ฯ ครู หมอ ทูต ทนาย อีกเยอะแยะที่ฉันจะอยากเป็น แต่อาชีพที่มักจะแวะเวียนเข้ามาในหัวบ่อยสุดๆก็คือครู กับ แอร์ฯ 
 ทั้งสองอาชีพเคยเป็นความฝันในวัยเด็ก ตอนนั้นฉันอยากเป็นครูเพราะว่าจะได้ตีเด็กดื้อ อยากเป็นแอร์ฯก็เพราะว่าได้แต่งตัวสวยๆ ได้ไปเที่ยวบ่อย แต่ฉันก็เพิ่งมารู้ทีหลังว่าทั้งสองอาชีพนี้งานหนักใช่เล่น  

 ครู ต้องอยากเป็นครูด้วยใจรักและมุ่งมั่น ทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อลูกศิษย์ ไม่เกี่ยงงาน กระตือรือร้นและแอคทีฟตัวเองเพื่อศิษย์อยู่เสมอ เพราะครูคือแม่พิมพ์ของชาติ บุคลากรที่ดีขึ้นอยู่กับครู ครูมีหน้าที่อบรมสั่งสอนทั้งในและนอกบทเรียน จริยธรรมให้แก่ศิษย์อย่างพวกเรา
 แอร์ฯ ต้องมีใจรักบริการ มีไหวพริบ สามารถแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ ต้องมีความรับผิดชอบ และต้องทำงานกันเป็นทีม ฉันเคยอ่านหนังสือของอดีตแอร์ฯคนนึง เขาบอกไว้ว่า
ลองนึกภาพผู้คนที่ลอยอยู่บนกล่องเหล็กบนฟ้าดูสิ ไม่มีใครเข้าออกได้ แอร์ฯจึงเป็นคนเดียวที่เชี่ยวชาญเรื่องนี้มากที่สุด ::อันนี้ไม่ตรงตามในหนังสือเป๊ะๆนะ::

 ในขณะที่ฉันกำลังเครียดกับการเลือกสายการเรียนตอนมอปลายอยู่นั้น ทั้งพ่อแม่ และคนใกล้ตัวแนะนำให้เรียนสายวิทย์ เพราะพวกเขาบอกว่า 
สายศิลป์มันไปได้แคบกว่านะ
ไปสายวิทย์เถอะ อย่างน้อยก็ยังเลือกได้มากกว่า
ไม่สนสายวิทย์เลยหรอ 
 พ่อแม่และคนรอบข้างต่างไซโคคำพูดเหล่านี้ลงในหัวของฉัน จนฉันคิดว่าบางทีสายวิทย์อาจจะทำให้เรามีโอกาสมากขึ้นก็ได้ จนกระทั่งอัตชีวประวัติของคนๆนึงพูดถึงสายการเรียนที่เค้าเลือกตอนมอปลายไว้ว่า
แอร์ฯ จะจบมาจากคณะไหนก็ได้ ขอแค่มีใจรักก็พอ นั่นทำให้ฉันคิดได้ แต่เพื่อความแน่ใจ ฉันจึงทักไปหารุ่นพี่คนนึงที่ฉันค่อนข้างสนิทและเรียนอยู่มอหกสายวิทย์เกี่ยวกับเรื่องนี้ ก่อนหน้านั้นฉันก็เคยปรึกษาพี่เค้าครั้งนึง แต่เพื่อความแน่ใจฉันจึงถามอีกครั้ง 


::บทสนทนาต่อไปนี้ เอามาเพียงบางส่วนเท่านั้น:: 

 พี่เค้า: สอบมันไม่ได้เหมือนเมื่อก่อน จะเรียนอะไรก็สอบเรื่องนั้น ครูเน้น GAT กับ ภาษาที่สาม พวกจีน บาลี ฝรั่งเศษ เรียนสายวิทย์ไมใช้พวกนี้เลยน้อง เรียนวิทย์เพื่อจะเป็นครู อย่าเลย
เว้นแต่น้องจะสอนเคมี ฟิสิก ชีวะ
 เรา: เออเนาะ
 พี่เค้า: สายศิล เวลาว่างจะเยอะมาก นั้นแหละเวลาอ่านหนังสือ น้องเป็นครู น้องจะสอบ pat2 ทำไม พี่นี่สิ ตายแปป

ข้อความของพี่เค้าทำให้ฉันคิดอะไรขึ้นมาได้ 
เวลาจะสอบเข้านะ เราต้องมีจุดมุ่งหมายที่แน่นอน เราจะได้ไม่ต้องเสียเวลา เสียแรง เสียตัง
ถึงสายวิทย์จะไปได้เยอะกว่า แต่เวลานี้ต้องมีแค่ที่ๆจะไปไม่ใช่สอบทุกอันทีเล่า


ฉันคิดว่าฉันรู้แล้วล่ะว่าฉันจะเลือกสายไหน
.










ถึงตัวฉันในอีกหนึ่งปีข้างหน้า
ไว้เราเจอกันในห้องเรียนสายศิลป์นะ :)





special thanks
ขอบคุณพี่มากๆเลยนะ ที่ทำให้ฉันเลิกเครียดเรื่องนี้ได้แล้ว
ขอบคุณพ่อแม่ และคนใกล้ตัวที่แนะนำสิ่งดีๆให้ฉัน และต้องขอโทษที่ไม่ได้เอาคำแนะนำนั้นมาใช้
ขอบคุณหนังสือหลายๆเล่ม ที่เปิดโลกของฉันให้มันกว้างขึ้น
ขอบคุณทุกๆเว็บที่เป็นแหล่งข้อมูลชั้นดีในการศึกษาเรื่องนี้
ขอบคุณทุกๆคนที่มาเป็นไฟฉายให้ฉัน ตอนนี้ฉันมองเห็นแล้วล่ะ /ยิ้ม







SHARE
Writer
marylivesonmars
exchange student
โลกนี้ยังเหลือฉันอยู่อีกคนนะ :-(

Comments