ปัจจุบัน
เราจำเรื่องในอดีตได้ แต่เรากลับไปทำอะไรไม่ได้
เราจะสามารถทำอะไรก็ได้ในอนาคต แต่เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับมัน
อดีตเป็นเรื่องของวันวานที่ผ่านมาแล้ว เป็นเรื่องที่เราได้สัมผัสกับแค่ครั้งเดียวและย้อนกลับไปไม่ได้ ถูกสร้างขึ้นเพียงแค่ในความทรงจำของเรา เรื่องราวของอดีตบางเรื่องก็ดูน่าสนใจ บางเรื่องก็ดูน่าเบื่อ บางเรื่องก็ดูหดหู่
ถ้าสมมุติว่าอดีตเป็นเหมือนหนังเรื่องหนึ่ง คงเป็นหนังที่กินระยะเวลานานมาก และเราคนเดียวที่นั่งชมมัน 
ฉากที่เราตั้งใจดูก็เหมือนกับอดีตที่เรายังจำได้เสมอ ฉากที่เราก็มองผ่านก็เหมือนกับอดีตที่จำได้เลือนลาง ฉากที่เราเบือนหน้าหนีก็เหมือนกับอดีตที่เราจำมันไม่ได้เลย แต่ทุกอย่างยังคงอยู่ในหนังเรื่องนี้ตลอด ไม่ว่าเราจะตั้งใจดูมันหรือไม่ มันก็ยังอยู่ในนั้นตลอด

หลายคนคงเคยผ่านอดีตมามาก จนบางครั้งก็ยากจะเอาอดีตนั้นออกไปจากตัว อยากให้มันหายไปไม่ย้อนกลับมาอีก แต่มันทำไม่ได้ มันเป็นสิ่งที่ไม่เคยเป็นไปได้ สิ่งที่เดียวที่จะทำให้อดีตนั้นค่อยๆหายไป คือการไม่รับรู้ถึงมันอีกต่อไป
แต่ถึงยังไง อดีตก็คงเป็นอดีต ทุกอย่างที่ผ่านมาจะคงอยู่ในตัวเราตลอด และเป็นสิ่งสำคัญที่ทำห้เราได้เดินไปในอนาคตต่อ

อนาคตเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถจับต้องได้ เพราะเมื่ออนาคตมาถึง มันเป็นปัจจุบันทุกครั้ง อนาคตเป็นเหมือนภาพขาว ภาพที่ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าหลังภาพสีขาวนั้นคืออะไร เราเดาไปต่างๆนาๆ ก็แค่ลองวาดทับภาพสีขาวนั้นลงไปดู
อนาคตเราจะวาดอะไรลงไปก็ได้ จะวาดให้ดูสดใส หรือวาดให้ดูหดหู่ มันก็คงแล้วแต่เรานั้นจะทำมัน แต่ต่อให้สิ่งเราวาดนั้นสวยงามขนาดใน เราก็ต้องเข้าใจกับภาพที่อยู่ด้านหลังภาพเหมือนกันเพราะมันคือความจริงที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

เราทุกคนอยู่ระหว่างอดีตและอนาคตและไม่มีใครสามารถเอื้อมไปแตะมันได้นั่นคือความจริง เราทุกคนอยู่กับปัจจุบันตลอดเวลา ไม่ว่าจะกิน นอน หรือทำอะไร เราจะอยู่กับมันตลอด แต่หลายคนก็มักจักีความต้องการที่จะเดินไปหาอดีตหรืออนาคต อยากย้อนไปเปลี่ยนอดีตและอยากเคลื่อนไปสร้างอนาคต แต่มันก็คือความจริง
เพราะสิ่งที่ไม่มีใครแตะได้ มันเป็นสิ่งที่คนต้องการมากที่สุดมันจึงเป็นสิ่งที่คนต้องการมากที่สุด แต่มันก็ยากเกินความจำเป็นกับการเสียเวลาช่วงหนึ่งเพื่อให้เอื้อมไปถึงอดีตหรืออนาคตได้ จึงเป็นสิ่งที่ทำให้ใครหลายคนจำใจยอมอยู๋กับปัจจุบันดีกว่าจะเคลื่อนที่ไป

อดีตเป็นสิ่งที่ผ่านมา
ทุกอย่างเกิดขึ้นและจบลง
เป็นเรื่องราวที่สามารถเล่าได้
แต่ไม่สามารถกลับได้
อดีตจึงควรเป็นบทเรียนสำหรับเรา

อนาคตเป็นสิ่งที่ยังไม่เคยเกิด
เป็นที่สิ่งแปลกใหม่
ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
และจะจบลงยังไง
อนาคตจึงควรเป็นสิ่งที่ต้องวางแผน
แต่ไม่ต้องจริงจังกันมัน

ปัจจุบันเป็นสิ่งที่เรากำลังทำอยู่
เราทำอะไรตอนนี้นั่นคือปัจจุบัน
เรารู้ว่าเราทำอะไร
และทำยังไง
ปัจจุบันจึงควรเป็นสิ่งที่สนใจมากที่สุด
ให้อดีตเป็นบทเรียนไว้คอยจำ
ให้อนาคตได้วางแผนไว้ล่วงหน้า
ให้ปัจจุบันเป็นสิ่งที่เราจะทำให้ดีที่สุด
ขอบคุณปัจจุบันที่ทำให้คุณอ่านมาจนถึงตอนนี้
และหวังว่าจะให้บทเรียนสำหรับอนาคตต่อไป

ขอบคุณรูปภาพจาก https://en.wikipedia.org/wiki/Doctor_Who
SHARE

Comments