เริ่มงาน!!!
เมื่อวานเปิดร้านเป็นวันแรก
เหนื่อยมากมายเหลือเกิน
จากที่คิดว่่าตัวเราเองรู้จักความเหน็ดเหนื่อยดีกว่าใครแล้ว
มันก็เพิ่งได้รู้
ว่าความเหนื่อยมันก็เหมือนความทุกข์ความสุข
คืิอมีหลายเลเวล แยกแยะจำแนกได้ยาก
...
อาจเพราะเป็นวันเปิดร้านวันแรก. 
เวลางานจึงยาวนานติดต่อกันถึง12ชั่วโมง
มีลูกค้าทั้งจากญาติ,เพื่อนเจ้าของ
และลูกค้าจริงๆของห้าง
ทุกอย่างใหม่เอี่ยมไปหมด
ทั้งตัวเราที่เพิ่งเรียนรู้งาน เพื่อนร่วมงาน ข้าวของเครื่องใช้ในร้าน เจ้าของร้าน
ทุกอย่างล้วนใหม่ต่อกัน
เราได้แต่หวังว่ามันคงจะดี
มีบางวูบที่นึกหวั่นใจ
ว่านี่กูแก่ขนาดนี้แล้วทำไมมาทำอะไรแบบนี้ว่ะเนี้ย
!_!
ตกเย็นเพื่อนๆที่รู้ก็มากันกลุ่มใหญ่
นัยว่าเพื่อเป็นกำลังใจ
เราดีใจที่มีเพื่อนดีๆที่ให้ความสำคัญกับทุกอย่างที่เราเริ่มที่เราทำเสมอ
โชคดีเหลือเกินที่มีพวกเมิง
แต่บางวูบก็อดนอด์ยไม่ได้
ทำไมทุกคนเหมือนมีที่ทางของตัวเอง มีแต่เราที่กำลังดิ้นรนหาที่ๆเหมาะกับตัวเองไม่จบไม่สิ้นเสียที
เฮ้อออออ. ไม่ถูกใช่ไหมที่ดูถูกตัวเองและคิดแต่อะไรที่บั่นทอน
แต่นะ ความรู้สึกมันห้ามยากจริงๆ
...
สองทุ่มกว่าๆ. ระหว่างที่เราถูพื้นเตรียมจะปิดร้าน สายตาก็หันไปเจอว่าเพื่อนสองคนในกลุ่มยืนรอเราอยู่
ทั้งๆที่เราคิดว่ามันกลับไปพร้อมคนอื่นตั้งแต่ห้าโมงเย็น แต่มันก็รอ
5555
มันบอกว่า อยากอยู่เพื่อขึ้นรถกลับพร้อมกัน. ถึงจะขับแยกไปคนละทางก็เถอะ 
ขอบใจนะเมิง
วันนึงกูคงได้เอาโพสนี้ให้เมิงอ่าน
วันนึงเมิงคงได้รู้ว่ากำลังใจในคืนอันเหนื่อยล้ายาวนานมันมีค่าแค่ไหน
....
ระหว่างทางกลับบ้าน
เราร้องไห้มาตลอดทาง
ไม่รู้เหมืิอนกันว่าร้องทำไม
รู้แค่ต้องร้อง ก็ร้องเท่านั้นเอง
...
กลับมาก็หลับเป็นตาย
เพื่อจะรีบตื่นมาตอนเช้าเพื่อเริ่มงานอีกครั้ง
ชีวิตคนทำงานกินเงินเดือน
มันก็วนไปเวียนมาแบบนี้เอง
ในที่สุดสิ่งที่อยากรู้
ก็ค่อยๆเข้าใจ
/////
ในที่สุดงานร้านกาแฟก็เริ่มต้นแบบที่เล่านี่เอง

SHARE

Comments

lulla
4 years ago
เดี๋ยวจะได้เจอคนอีกเยอะเลยค่ะ
เดี๋ยวจะมีเรื่องเม้าท์
ช่วงแรกๆ  เหนื่อยหน่อย  ทำงานไปทำงานมาได้เทคนิคอู้เองค่ะ 5555
Reply
waytan
4 years ago
ใช่ๆนี่แค่สองวัน
ความรู้สึกระหว่างเมื่อวานกับวันนี้ก็เปลี่ยนไปมาก
เมื่อวานในหัวมีแต่ความรู้สึกว่าไม่เอาๆไม่เห็นสนุก ไม่อยากทำแล้วอ่า
แต่วันนี้พอตื่นเช้ามา ที่เหนื่อยๆเมื่อวานก็หายไป
อะไรๆที่ทำให้คิ้วขมวดเมื่อวาน ก็ผ่อนลง จนค่อยๆยิ้มได้ จนหัวเราะเมื่อจะหมดวัน
...
เหนื่อยจริงๆนะลุลลา แต่ว่า
ก็น่าจะดีถ้าออกตอนที่เข้าใจระบบงาน ชงกาแฟได้อร่อยจนมีลูกค้าประจำ และจัดการกับไอ้เครื่องแคชเชียร์อันแสนวุ่นวานนั่นได้5555
อย่างน้อยออกตอนนั้นก็คงไม่รู้สึกพ่ายแพ้เหมือนออกตอนนี้ใช่ไหม
สู้ๆๆๆๆๆ
khaikung
4 years ago
ร้านแถวไหนน้า เผื่อแวะไปเยี่ยมเยียน
Reply
waytan
4 years ago
เราอยู่สตูล "_". คงไกลมาก
ขอบคุณจริงๆที่นึกอยากมานะคะ
Silencewaltz
4 years ago
http://m.pantip.com/topic/34972549

Hey! I saw this pantip topic and think about you.
Please check it out. It will be useful for sure. ;)
Reply
Silencewaltz
3 years ago
ใกล้จะไปเชียงใหม่รึยังคะ > - <
Reply
waytan
3 years ago
ล็อกอินเข้ามาไม่ได้เลยยยย. ใกล้จะได้ไปเหงาที่เชียงใหม่แล้วววว. เด่วมีเวลาแล้วจะมาอัพเดตทุกสิ่งอย่างน้าาาา+___+คิดถึงที่นี่จัง
Reply