เมื่อรสกรุ่นของไวน์ คือ กลิ่นอายของความรัก

เราเป็นเพียงคู่สาว-หนุ่มผู้รักกันและกัน
ไม่ใช่หลงรัก เราแค่รัก
เราจับมือกัน แบบเดียวกับที่เรากุมมือตัวเองเวลาหนาว
เรากอดกันแบบเดียวที่เราดึงผ้าห่มจากปลายขามาห่มร่างกายให้อุ่น
เรารักกันแบบนี้
แบบที่เรารักตัวของเราเอง



ผมวางแก้วไวน์สูง  217 มิลลิเมตรที่บนผ้าปูที่ขาวสนิทเฝ้ามองของเหลวที่แดงเข้มที่นอนก้นเรียวนั้นอยู่ชั่วครู่
แสงไฟสีส้มยามดึก สะท้อนแก้วไวน์เหมือนอัญมณีต้องแสง
อดที่จะนึกถึงกิริยาของเธอในวันนั้นไม่ได้
ภาพที่มือเรียวสวยของเธอ คีบแก้วขึ้นมา
เธอชอบกินไวน์แดง
ส่วนผมชอบกินไวน์ขาว
แปลกดี...ตั้งแต่เราคบกันมา เราไม่มีอะไรที่เข้ากันไม่ได้เลย
มีเพียงเรื่องไวน์และไซส์ของแก้วเท่านั้น 
ที่ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่ยอมกินแก้วที่เตี้ยกว่านี้
ทรงที่ไม่ใช่ทรงนี้ หรือแม้แต่จะลองแตะลิ้มไวน์ขาวที่ผมชอบบ้าง
 
ฉันรักเธอ...
แต่ไม่เห็นต้องชอบเหมือนเธอสักหน่อย 


เธอไม่เคยประชดประชันผม , ข้อนี้ผมรู้ดี
ประโยคที่ออกมาจากเธอ จึงเปลือยเปล่า ไร้ซึ่งมารยา
หรือนัยยะแฝงเร้นที่ผู้หญิงชอบมีกัน
เธอเป็นผู้หญิงประเภทที่บอกว่าร้อน ก็คือร้อน
หนาวก็คือหนาว
ชอบก็คือชอบ
ไม่รักก็คือไม่รัก
แต่ทุกครั้งที่เธอหนาว เสื้อโค้ทของผมก็บางเกินไปสำหรับเธอเสมอ
เธอจะคว้าเสื้อตัวเดิมของเธอคลุมไหล่บาง
แล้วเชิ่ดหน้าเดินต่อไป 
และไม่ว่าจะหนาวแค่ไหน
เธอก็ไม่ลดความเร็วในการเดิน
สีหน้าเธอยังเรียบเฉย ไม่ฉอเลาะ ไม่เรียกร้องความสนใจ

เป็นผู้หญิง 
ทำไมไม่รู้จักเรียกร้องความสนใจจากผู้ชายบ้าง 


ผมเยาะเธอในวันหนึ่ง ก่อนจะใช้มือกร้านของผมขยี้ผมสีดำของเธอเบาๆ
เธอหันมาทำตาหรี่ ยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะหันกลับไปทางเดิม
ก่อนจะปล่อยมือของเธอที่ชอบกอดแน่นที่อก
มาสัมผัสปลายนิ้วมือผมกลายๆ 
นัยว่า เดินไปด้วยกันนะ
และนี่คงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกว่า เธอคือหญิงสาวที่ผมรัก

ความรักอาจเป็นเช่นนี้
รักในบางส่วนเสี้ยวของกันและกัน
และเฝ้าดูส่วนนั้นค่อยๆ เติบโตไปตามเวลา 

ไวน์แดงวันนี้รสชาติดี
ผมไม่เคยแตะไวน์แดง
แต่เพราะวันนี้คิดถึงเธอ เลยตั้งใจหยิบขึ้นมา
เทใส่แก้วทรงสูงมาตรฐาน
จิบมันเงียบๆ ในแสงไฟส้มๆ ของตึกที่อยู่ไกลออกไป
ตอนนี้เธอคงอยู่ที่ไหนสักแห่งในแสงไฟ
ผมชอบแสงสีส้ม เธอชอบตึกสูงๆ
เราชอบเดินจับมือกัน ทอดเยื้องย่างไปตามถนนสายยาว
ทุกครั้งที่เราจับมือกัน
ผมมักลืมเวลา เหมือนว่าไม่มีห้วงเวลาอีกแล้วในโลก
เราเป็นเพียงคู่สาว-หนุ่มผู้รักกันและกัน
ไม่ใช่หลงรัก เราแค่รัก
เราจับมือกัน แบบเดียวกับที่เรากุมมือตัวเองเวลาหนาว
เรากอดกันแบบเดียวที่เราดึงผ้าห่มจากปลายขามาห่มร่างกายให้อุ่น
เรารักกันแบบนี้
แบบที่เรารักตัวของเราเอง

Loving can hurt
Loving can hurt sometimes
But it's the only thing that I know
When it gets hard
You know it can get hard sometimes
It is the only thing that makes us feel alive.

 

ความรักอาจเป็นเช่นนี้
รักในบางส่วนเสี้ยวของกันและกัน
และเฝ้าดูส่วนนั้นค่อยๆ เติบโตไปตามเวลา
ไม่ได้รีบร้อน เร่งเร้า เอาแต่ใจ
เพราะเหตุนี้ผมถึงได้รักเธอ
คนที่ปลูกเมล็ดพันธุ์ไว้ในใจผม
แต่ไม่เคยเร่งให้มันโต
ในแบบที่คนอื่นอยากให้เป็นกัน
คนที่ชอบกินไวน์แดง
และคนที่รักก้าวเดินของตัวเอง
มากกว่าก้าวเดินของคนอื่น

: )





SHARE
Writer
Looksorn
Editor
MARS

Comments

memmew
11 months ago
เขียนดีนะคะ
Reply
Looksorn
11 months ago
แฮ่ม
: )
deux
11 months ago
ขอเป็นเบียร์แทนละกันฮะ ^_^
Reply
Looksorn
11 months ago
กรุ่นเหมือนกัน  :)
deux
11 months ago
อ้าว นึกว่า วุ้นๆ อิอิิ
khaikung
11 months ago
ง้อว
Reply
Looksorn
11 months ago
ง้อว์  :)
Bewbundanjai
11 months ago
บิวชอบกินนมเปรี้ยววว >.< เคลิ้มมากๆครับ 😁👍
Reply
Looksorn
11 months ago
^___^
Tammadaa
11 months ago
ละมุนสุดๆเลยค่ะ ชอบจัง><

Reply
Looksorn
11 months ago
ขอบคุณนะคะะ ^__^