รูปที่ยังไม่สมบูรณ์
ตอนที่พี่เจ้าของร้านบอกว่า
เห็นในเฟสน้องทำขนมเค้กด้วยนี่
ทำมาขายที่ร้านกาแฟด้วยสิ
แต่ขอหน้าตาเป๊ะกว่านี้นิดนึงนะ
เพราะลูกค้าชอบถ่ายรูป นอกจากรสชาดแล้วหน้าตาเค้กสำคัญมาก
...
ตอนนั้นนึกถึงอะไรรู้ไหม
นึกถึงงานเขียนชิ้นนึงของนิ้วกลม
ที่เขียนประมาณว่า
เรื่องราวแต่ละเรื่องในช่วงชีวิตคนเรา
ก็เหมือนจุดกลมเล็กๆจุดนึง
ทุกเรื่องมีความหมาย
วันนึงที่เราสร้างจุดไว้มากพอ
และเมื่อถึงเวลา
เราก็จะรู้ ว่าชีวิตที่ผ่านมา
มันเพื่ออะไร
และรูปที่เราจุด จุดไว้
สุดท้ายแล้วพอลากเส้นเชื่อมโยงถึงกัน
เราอาจแปลกใจ เพราะก่อนจะเป็นรูปร่างเราต่างนึกไม่ออกเลย
ว่าจะมาเป็นรูปนี้ได้ยังไง
....
ทุกเรื่องในชีวิตมีความหมายระหว่างกัน
...
ฉันตกงาน ผิดหวัง ล้มเหลว
และไม่มีเรี่ยวแรงจะออกไปทำอะไรในโลกใบใหญ่นั่น
งานที่เลี้ยงชีวิตหลายปีที่ผ่านมา
คือการเป็นแม่ค้าขายปลา
เป็นลูกจ้างรายวันของพี่สาวตัวเอง
ฟังไม่ผิดหรอก 555
...
แรกๆมีแต่คนถาม กึ่งเวทนา
นี่พ่อแม่ส่งเรียนจบปริญญาตรีมาเพื่อมาขายปลาตัวดำเหม็นคาวในตลาดนัดร้อนๆเนี้ยนะ!
บางทีก็ตอบกวนๆไปว่า
"เดือดร้อนไรใครเหรอ คนที่เขาส่งเรียนเขายังไม่บ่นเลย "พลางเบ้ปาก มองบนสุดฤทธิ์ แต่พอถูกถามบ่อยๆเข้า
ก็ชินและตอบเรียบๆแค่ว่า
"หนูชอบความลำบากค้าบ อย่าว่ากันเลยนะ"
....
นั่นละ
ระหว่างวันเวลาอันเหนื่อยอ่อน
และจับทิศทางชีวิตไม่ถูก
เราใช้เงินที่หามาได้ ซื้อความสุขที่สั้นและง่าย คือ. การนั่งแช่ในร้านกาแฟพร้อมละเลียดกินเค้กอันหอมหวาน
\\\\นี่ก็ไม่ได้เกียมตัวเกียมฐานะตัวเองเร้ยยยยย\\\\
...
เหมือนเป็นยาที่ช่วยเยียวยาชีวิตอันขมปร่าในเวลานั้น
จากที่ชอบกิน
ก็นึกอยากทำขนมเค้กขึ้นมา
...
ทีแรกก็ทำกับเตาอบลมร้อนธรรมดาและพัฒนาไปเรื่อยๆ
ครูเหรอ คอร์สเรียนเหรอ
ไม่มีเงินหรอก
ลำพังจะซื้อแป้ง น้ำตาลเนยยังลำบากเลย ก็ได้แต่พึ่งสูตรจากในพันทิปบ้าง แอบอ่านเอาจากตำราในร้านหนังสือบ้าง
....
พอขายปลามาได้สามสี่ร้อยก็เอามาซื้ออุปกรณ์โน้นนี่ ไม่อยากจะบ่นพึมพำว่าอุปกรณ์และวัตถุดิบเบเกอรี่นี่แพงมากมาย ทีนี้เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาขายกันแพ้งแพง!__!
...
พอเริ่มโพสลงเฟสก็เริ่มมีคนถามและสั่งซื้อบ้าง บางคนซื้อแล้วซื้ออีก บางคนซื้อครั้งเดียวแล้วหายไปเลย แน่นอนว่าเรารู้ในใจแหล่ะว่า ต้องพัฒนา555
เค้กที่เราขาย ราคาถูกจนเพื่อนด่า
คือกล่องละ 10บาท
555แน่ละ เรารู้ว่าถูก แต่เราก็รู้ว่ามันไม่ได้อร่อยมากมายด้วย แค่พอกินได้
เราไม่ใช่คนชอบหลอกตัวเอง
ดีก็ว่าดี ไม่ดีก็ยอมรับและพัฒนาต่อไปแค่นั้น' __'
...
เราตั้งธงไว้ในใจว่า เราจะขายตามรสชาด ถ้ายังไม่อร่อยพอสำหรับเรา เราก็จะขายแค่พอให้หลุดค่าไฟก็พอ
เพราะถ้าจะให้ฟรีไปเลย. เราก็อาจแจกฟรีได้แค่ในครั้งแรกๆเท่านั้น
จนถึงตอนนี้
เค้กของเราก็พัฒนามานิดนึง จนเรามั่นใจที่จะขายชิ้น30บาทได้แล้ว
55555
....
ทีนี้พอจะมาเป็นบาริสต้าชงกาแฟ. 
แล้วพี่เจ้าของร้านเห็นว่าเรามีเพจขนมง่อยๆแล้วยินดีให้เราลองทำมาขาย 
มันทำให้เรารู้สึกดีไงไม่รู้นะ เหมือนความพยายาม ความเหนื่อยยาก ความผิดหวัง ทุกสิ่งอย่างที่เราดิ้นรนมา
มีคำตอบในวันนี้
...
รูปภาพยังไม่เสร็จสมบูรณ์
และบิดเบี้ยวไม่ได้สวยงามอะไรมากพอหรอก
แต่เราอยากเล่านะ
อยากบอกตัวเราเองในอดีตว่า
"ขอบใจนะ ขอบใจที่มีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้  ฉันรักเธอนะ++ตัวฉันเอง+++"



SHARE

Comments

lulla
4 years ago
รักนะคะ  ดีใจมากๆ  เลย
Reply
waytan
4 years ago
"_"ขอบใจมากๆเลยนะน้องลุลลา
น้องเปนเหมือนบาทหลวงใจดีที่คอยฟังคำสารภาพบาปเลยนะ. รู้ไหม
itisfelt
4 years ago
ระหว่างทางบางทีเราก็ไม่แน่ใจว่าเราพาตัวเองไปไหนกันแน่
ยังไงซะมันก็เป็นถนนที่เราเลือกเดิน และในวันนึงเราจะพบมัน เราจะตอบคำถามได้เอง ไม่ว่าอะไรก็ตาม เดินต่อนะฮะ.
Reply
waytan
4 years ago
ขอบใจนะๆ '___'
ฮึบๆๆ