เมื่อถึงเวลาแล้วฉันจะไป
ก้มลงมองดูแผนที่ ว่าจะออกไปที่ไหน
แต่ในสมองกลับบอกว่ายังไม่ถึงเวลา
สงกรานต์ที่ผ่านมา มันเหงาเหลือเกิน 
ฉันไม่ได้ออกไปเล่นน้ำที่ไหน
ไม่ได้กลับบ้าน อยู่แต่ที่หอ
สามวันแล้วที่อยู่เหมือนถูกกักบริเวณ
แต่ฉันก็พอใจ เพราะฉันเองก็กลัวจะละลายไปกับแสงอาทิตย์ กับอุณหภูมิกว่าสี่สิบองศา ฉันยอมอยู่ที่ห้องไม่ออกไปไหนเสียดีกว่า 

แต่ยังยืนยันคำเดิม ฉันเหงานะ 
แม้จะหลอกตัวเองด้วยการดูซีรี่ย์จนตาแฉะ 
นั่งแก้งานที่จะพรีเซ้นท์หลังไฟนอล
ทบทวนบทเรียนเพื่อสอบไฟนอลหลังสงกรานต์อีกสามวิชา

ฉันแค่อยากเดินออกจากอารมณ์จุดนี้
อยากแบกกล้องไปเที่ยวที่ไหนสักที่
อยากนั่งรถไฟไปที่อันไกลโพ้น
อยากนอนดูดาวที่พร้อมจะล่วงหล่นมาใส่หน้า
แล้วเขียนโปสการ์ดส่งกลับมาหาตัวเอง

เมื่อถึงเวลาฉันคงจะไปไหนสักที่
ออกเดินทางลำพังอีกครั้ง
สนใจไปด้วยกันมั๊ยเธอ?


เรื่องที่สี่
160459


SHARE
Written in this book
บันทึกตามอารมณ์
อารมณ์ ความรู้สึก นึกคิด
Writer
PoonPiam
student
นอน กิน เที่ยว ถ่ายรูป อ่านกระทู้ ดูฟุตบอล คือการพักผ่อนจากการเรียน ยินดีที่ได้รู้จัก และขอบคุณที่แบ่งปันทัศนคติให้กัน

Comments