ดึง...ให้มันช้า
ฉันคิดว่าเวลาในแต่ละวันมันเดินไม่เท่ากัน
ที่บอกว่าไม่เท่ากันเพราะว่า 
บ้างเดินเร็ว บ้างก็เดินช้า 
มันเดินเร็วในวันที่เรามีความสุข 
และชอบเดินช้าๆในวันที่เรามีความทุกข์
แปลกแฮะ ก็24ชั่วโมงเท่าเดิม 
เข็มวินาทีก็ยังเดินทุกวินาทีในอัตราเร็วเท่าเดิม 
แต่เรากลับรู้สึกไม่เหมือนเดิม

เวลาไม่เคยคอยใคร แต่                       หลายคนกลับรอคอยเวลา เวลาก็ล่วงเลยมานานแล้ว 
แต่ฉันก็ยังคอยเวลาที่เหมาะสมเพื่อบางอย่าง
บางอย่างที่ต้องให้เวลาล่วงผ่านไปอีก
เพื่อความถูกต้องเหมาะสม
ฉันไม่อยากเป็นคนที่'ยืนถูกที่แต่ผิดเวลา'
หรือ'ผิดที่แต่ถูกเวลา'
แม้กระทั่ง'ผิดที่ผิดเวลา'
เพราะถ้ามันผิดสักตรงนึง 
มันคือความผิดพลาดในความคิดของฉัน

เมื่อใดก็ตามที่ฉันรู้สึกว่า 
ฉันกำลังแข่งขันกับเวลา
ฉันจะเริ่มหาโอกาสบอกให้มันรอฉันบ้าง
เสาร์อาทิตย์ที่ไม่ได้ไปไหน 
ฉันจะเก็บตัวอยู่ที่ห้อง
คิดใคร่ครวญสัปดาห์ที่ผ่านมา
ต้มมาม่าดูซีรี่ย์ รวมทั้งนั่งดูฟุตบอลทีมโปรด
ฉันคิดว่าเวลาที่อยู่คนเดียวแบบไม่เจอผู้คนก็สงบและมีความสุขดี

ที่บอกว่า ดึง...ให้มันช้า
หมายความว่า ดึงตัวเราออกจากความวุ่นวายที่เราวิ่งตามมันไม่ทัน 
แล้วดูว่า ณ ตอนนี้เวลานี้ เรายืนอยู่ตรงไหน
รอคอยเวลาที่สมควรรอคอย                  รอคอยบุคคลที่สมควรแก่การรอ 
เนิ่นนานเท่าไหร่ที่ฉันรอคอยใครสักคน
แต่ฉันก็ยังคงรอคอยต่อไป 
เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม 
ใครคนนั้นคงเดินเข้ามา

เรื่องแรก ครั้งแรก 
จะฝึกเขียนให้ดีกว่านี้ ขออภัย
060359





SHARE
Written in this book
บันทึกตามอารมณ์
อารมณ์ ความรู้สึก นึกคิด
Writer
PoonPiam
student
นอน กิน เที่ยว ถ่ายรูป อ่านกระทู้ ดูฟุตบอล คือการพักผ่อนจากการเรียน ยินดีที่ได้รู้จัก และขอบคุณที่แบ่งปันทัศนคติให้กัน

Comments

JeremyJJ
5 years ago
เรื่องนี้ดีมากเลยครับ ชอบครับ :))
Reply
PoonPiam
5 years ago
ขอบคุณค่ะ ^^