ตำนานถาปัด 57 ตอนที่ 2
เห็นข่าวพายุหิมะเข้าฝั่งตะวันออกอเมริกา
นึกย้อนไปปี 1996 ชาวถาปัด in New York นัดกันไปเที่ยว Washington D.C. 2-3 วัน แผนคือขับรถไปถึงขอบ D.C. แล้วนอน BestWestern กะว่าตื่นเช้าจะเข้าไปเที่ยวในเมือง ตอนนั้นอากาศไม่ถึงกับหนาวมาก หิมะยังไม่ตก ไม่มีใครเอะใจจะเช็คพยากรณ์อากาศสักคน

ภาพตัด

ตื่นเช้ามา เจอเบนนั่งจ้องทีวีอยู่ มันบอกว่าแย่แล้วว่ะ
ข่าวทีวีว่ามี Blizzard Storm of The Century
มองออกไปนอกหน้าต่าง ทุกอย่างขาวไปหมด มองไปที่รถในลานจอด เห็นหิมะคลุมรถไป 2 ฟุต
ไม่อยากเชื่อว่า แค่นอนตื่นมา หิมะมันตกได้หนักขนาดนั้น เริ่มมีประกาศเตือนว่าจะปิด interstate highway
เราคุยกันว่า กลับเหอะ ถ้าเสี่ยงอยู่อาจต้องติดแหงกอยู่นานหลายวัน เกินกว่าที่กะไว้

ปรากฏว่า บนทางกลับหิมะตกหนักมาก รถเยอะมาก ค่อยๆ ไปได้ช้าๆ
เราก็ลุยกันไป ขับไปได้ 5 ชั่วโมงเพิ่งไปได้ครึ่งทาง ต้องแวะ rest area ซึ่งคนแน่นมาก อาหารเกือบไม่เหลือขายแล้ว จำได้ว่ามีไก่ทอด KFC ให้กินกันไม่กี่ชิ้น โชคดีที่ได้เติมน้ำมันแล้วเดินทางต่อ
ตอนจะออกจาก rest area รถดันไปติดกองหิมะอีก ต้องช่วยกันลงไปเข็น ตอนนั้นหนาวมาก ลมแรงมาก เสื้อที่เอามาไม่อุ่นพอ มือแทบแข็ง หูจะหลุด ขี้มูกเยิ้ม

ก็ไปต่อจนถึงบ้านพิมที่ Brooklyn ใช้เวลาทั้งหมด 12 ชั่วโมง (ปกติแค่ 4 ชั่วโมงครึ่ง) จังหวะสุดท้ายหาที่จอด มีติดกองหิมะอีก ต้องช่วยกันเข็นอีกรอบ

พอขึ้นบ้านได้นี่ดีใจสุดชีวิต แต่ปัญหายังไม่จบ
คือ คืนนั้นผ้าห่ม เครื่องกันหนาวไม่พอ ต้องเอาพรมปูพื้นมาห่ม และเริ่มปวดหัวตัวร้อน

ตื่นเช้ามา เราขอขับรถกลับ Troy เพื่อนๆ ท้วงว่าอย่าไปเลย ทางการสั่งปิดถนนแล้ว แต่เราไม่เชื่อ เราป่วย เราอยากกลับบ้าน เลยดื้อขับไป
บนถนนแทบไม่มีรถเลย ก็ค่อยๆ ขับไป ไม่เร็วมาก
ระหว่างทางเจอรถที่ขับอยู่ด้านหน้าหมุนไปชนรั้วขอบทางด้วยคันนึง

สุดท้ายก็ถึงบ้าน ไปนอนซมไข้ ได้โป้งกับแต้วช่วยทำอาหารมาให้ (รู้สึกจะแล่ Salmon Sashimi มาให้จานนึง) ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างสูง

เอามาเขียนไว้ แบบคนแก่ระลึกความหลังนั่นแล
SHARE
Writer
ajarnmon
Political Satirist
Assistant Professor Head of Industrial Design Department, Chulalongkorn University Creative Director/Founder Digitopolis Co., Ltd.

Comments