โลกของแต่ละคน
ผู้คนมากหน้าหลายตาผ่านไปผ่านมา
หลายสิ่งหลายอย่างเคลื่อนไปเรื่อยๆ ไม่ว่าจะสิ่งใด
การที่พวกเขายังคงขยับไปมาเรื่อยๆ ก็เพื่อสิ่งที่ตั้งใจทำ
พร้อมกับที่กำลังเคลื่อนโลกของพวกเขาที่อยู่ในห้วงความคิด
โลกของตัวตนที่ไม่ว่าจะเป็นทั้งการแสดงออกหรือเก็บไว้ภายใน
ให้เคลื่อนที่ไปพร้อมๆ กันโดยที่ไม่ส่งผลกระทบอะไรต่อชีวิต

นั่นสินะ... หากว่าสิ่งที่เห็นเป็นภายนอกที่เราเห็นแค่ 'กำแพง' ที่ฉาบหน้าให้คนนอกเห็นล่ะ?

หลัง 'กำแพง' ที่แบ่งระหว่างภายนอกกับภายใน... ผู้คนมากมายเหมือนว่าจะมีอะไรบางอย่างที่เก็บซ่อนไว้ และการที่แต่ละคนนั้นเลือกที่จะเอาสิ่งนั้นหลบไปไม่ให้ใครเห็น... ส่วนหนึ่งก็อาจจะมาจากการที่อยู่ในพื้นที่ของตัวเอง เพราะต้องหลบจากสภาพแวดล้อมที่อาจจะทำร้ายขึ้นมา แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ได้หล่อหลอมคนๆ นั้นขึ้นมาเช่นกัน ไม่ว่าจะอย่างไร มันก็กลายเป็นความจริงสำหรับเขาที่ต้องอยู่กับมัน ไม่ว่าจะถูกหรือผิดในสายตาของใครก็ตาม

แต่ละคนก็จะมี 'โลก' ของตัวเอง...

ใช่... ที่เขาเรียกกันว่า 'โลกส่วนตัว' นั่นแหละ

พื้นที่ของพวกเขาก็จะมีอะไรที่แตกต่างกันไป อาจจะมีทั้งดีและร้าย อาจจะสวยงามหรืออาจจะเป็นอะไรที่น่าสะพรึงกลัว ทั้งหมดเหมือนกับจะเป็นบอกว่าคนๆ นั้นมีพื้นเพและนิสัยใจคอเป็นยังไง บางคนอาจจะเปิดโลกของเขาให้ผู้คนเห็น เหมือนกับจะบอกว่าเขาเป็นผู้ที่เปิดรับแทบจะทุกอย่าง บางคนก็แง้มๆ ไว้บ้าง บางคนก็เลือกที่จะเปิดเฉพาะบางส่วนเท่านั้น บางคนอาจจะปิดโลกตรงนั้นไว้มิดชิดไม่ให้ใครเข้าใกล้ อันนี้ก็คงอยู่ที่ตัวเลือกของแต่ละคนว่าจะไปอย่างไรกับชีวิตของพวกเขา

มันเป็นชีวิตของเขา และชีวิตของเราก็เป็นชีวิตของเราเหมือนกัน เรายังเลือกที่จะเปิดอะไรบางอย่างและปิดอะไรบางอย่างไม่ให้ใครเข้ามา อาจจะเป็นเพราะความอ่อนแอหรือความรู้สึกไม่ดีต่ออะไรบางอย่างที่อาจจะทำร้ายเรา และคนอื่นก็คงจะคิดแบบนั้นเช่นเดียวกัน แม้ว่าจะไม่ทุกคน แต่ส่วนใหญ่แล้วก็คงไม่อยากจะทำให้บรรยากาศรวมๆ นั้นเสียไปเสียเท่าไหร่หรอกนะ

ใช่... ไม่ว่าใคร ส่วนใหญ่นะ ก็ไม่อยากจะทำให้โลกที่เข้ามาหาตัวเองต้องได้รับผลกระทบไปด้วย พยายามที่จะไม่ทำให้ทั้งโลกของตัวเองและโลกของคนอื่นต้องขมุกขมัวลงไป (ยกเว้นว่าจะเป็นพลังงานลบที่ส่งผลต่อโลกอย่างเต็มเปี่ยม... แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องดีเสียเท่าไหร่ที่จะเล่าในนี้)

แน่นอนว่าการที่ผู้คนเป็นสัตว์สังคม และทุกคนก็มีโลกของแต่ละคน จึงเป็นปกติที่โลกของคนสองคนหรือมากกว่าจะเข้ามาใกล้ชิดและสนิทกัน อยู่ที่ว่าเราจะยอมรับโลกของเขาได้ขนาดไหน และเขาจะยอมรับโลกของเราได้ขนาดไหน ก็คงต้องอยู่ที่ว่าเราเปิดใจให้กว้างพอที่จะยอมรับในตัวตนของเขา ยอมรับในสิ่งที่เขาเป็นอยู่ขนาดไหน การที่จะเข้าไปใน 'โลก' ของอีกฝ่ายมันก็จะเหมือนกับการแลกเปลี่ยนอะไรบางอย่าง ทั้งคำพูด ความคิด ความรู้สึก และมันก็เป็นแบบเดียวกันสำหรับคนอื่นๆ ที่จะเข้ามาในโลกของเราเช่นกัน

เราเองก็คงไม่รู้ว่าโลกที่เขาแสดงออกมา และโลกจริงๆ ของเขาเป็นยังไง... ก็ได้แต่เฝ้าดูต่อไป... และคนอื่น... ก็คงกำลังเฝ้าดูเราอยู่เหมือนกัน... พยายามจะเชื่อแบบนั้นแหละนะ
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments