ฉัน : ครั้งแรกกับการวิ่งในระยะทาง 8 กิโลเมตร
ฉันวิ่งมาได้ 2 ปีแล้ว

ครั้งแรกที่วิ่ง..จำได้ว่าเพื่อออกกำลังกายและลดความอ้วนล้วนๆ ตอนนั้นน้ำหนักอยู่ราวๆ เกินเกณฑ์เล็กน้อย ซึ่งนั่นก็มากพอที่ทำให้ฉันตัดสินใจวิ่งออกกำลัง ยังจำความรู้สึกในครั้งแรกที่วิ่งได้ดี ฉันวิ่งไปได้ประมาณ 10 นาทีก็หมดแรง ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนจะเป็นลมเอาจริงๆ จังๆ หัวใจเต้นแรง หน้ามืด ตาลาย หลัง 10 นาทีนั้นแล้วนอนแผ่เลยทีเดียว

แต่ความห่วงสวยทำให้ฉันไม่ยอมแพ้

ฉันค่อยๆ ขยับจาก 10 นาทีเป็น 15 นาทีและเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในคราวต่อไป การเพิ่มระยะทางและระยะเวลาไม่ใช่เรื่องง่ายเท่าใดนัก ในความรู้สึกของนักวิ่ง(ไม่รู้เป็นฉันคนเดียวหรือเปล่า) มันจะมีอยู่ช่วงหนึ่งที่ใจของนักวิ่งบอกกับตัวเองว่า “พอแค่นี้เถอะ ไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ไหวแล้ว” และถัดจากนั้นคือการต่อสู้กันของจิตใจ ฝ่ายแรกบอกว่าให้พอก่อน อีกฝ่ายบอกทนอีกนิดนะ แน่นอนว่าฉันเชื่อฝ่ายหลัง

“ในนาทีที่กายเริ่มล้า แต่ถ้าใจยังสู้อยู่ ฉันเชื่อว่าไม่มีอะไรที่เราผ่านมันไปไม่ได้”
 
ด้วยหลักความคิดที่ว่า “ฉันยังไหว” กับระยะทางการวิ่งที่เพิ่มขึ้นตามเวลาและประสบการณ์ ทำให้ปัจจุบันฉันวิ่งได้ 6 วันต่อสัปดาห์ ครั้งละ 40-50 นาที ตามแต่สะดวก

ด้วยความที่ฉันวิ่งแถวบ้าน ฉันเลยไม่รับรู้ว่าตัวเองวิ่งระยะทางเท่าใด เคยลองใช้แอพพลิเคลชั่นวัดอยู่เหมือนกัน แต่ความรำคาญที่ต้องถือสมาร์ทโฟนตลอดเวลาทำให้การวัดระยะทางไม่ประสบความสำเร็จเลยสักครั้ง
 
จนกระทั่งวันหนึ่งที่ฉันเห็นงานวิ่งมาราธอนจัดในตัวจังหวัดและกำลังจะเริ่มในหนึ่งเดือนข้างหน้า บางสิ่งบางอย่างกระซิบบอกฉันว่า ไปวิ่งเถอะ งานนี้ ลองลงงานวิ่งมาราธอนดู แต่แล้วก็มีปัญหาอีกหนึ่งอย่างคือ จะลงระยะทางใดดี มีให้เลือก 5 กิโลเมตร กับ 10 กิโลเมตร

ดังนั้นการมาวิ่งที่สนามกีฬาประจำจังหวัดคือเป้าหมายพิสูจน์ตัวเองในขั้นตอนแรกของฉันเลยทีเดียว

ฉันเลือกวิ่งลู่ที่ 2 จากลู่ในสุด ด้วยความคิดที่ว่า ลู่นี้โล่งสะดวกดี ตอนนั้นเวลาราวเจ็ดโมงเช้า แดดยังอ่อนจาง สายลมที่พัดมาเย็นเฉียบต้องผิวกาย จริงๆ ฉันกำหนดกับตัวเองแล้วว่า ไม่ถึง 20 รอบไม่เลิกวิ่ง (ซึ่ง 20 รอบ รอบละ  400 เมตร รวมเป็น 8 กิโลเมตร)

รอบ 2-7 ผ่านไปแบบหนักหน่อย ร่างกายคงปรับตัวสินะ อีกประการหนึ่งฉันคงตื่นเต้น ตื่นสนาม สารภาพว่าไม่เคยวิ่งในลู่มาก่อน รู้สึกแปลกๆ อย่างไรพิกล

หลังจากรอบ 7 ไปแล้ว ลมหายใจเริ่มนิ่ง เท้าเริ่มเคลื่อนไหวเป็นเครื่องจักร แต่ความกังวลว่าจะทำเวลาได้ไม่ดียังคงอยู่ ฉันไม่เคยกลัวอะไรเท่าการวิ่งไปเส้นชัยคนสุดท้ายในงานวิ่งมาราธอนเลย

เริ่มวิ่งเจ็ดโมงจนกระทั่งอากาศเริ่มร้อน ผู้คนทยอยออกจากสนาม เหลือฉันเพียงลำพังกับการวิ่งรอบที่ 19 และสองขาที่เริ่มอ่อนล้า

อีกนิดเดียวก็จะถึงจุดหมายแล้ว

20 ! ฉันบอกจำนวนรอบกับตัวเองดังๆ พร้อมความดีใจที่ถึงจุดหมายท่ามกลางสนามที่โล่งว่างไร้ผู้คนและนาฬิกาที่บอกเวลา 7โมง 59 นาที

นับเป็นสถิติที่ดีอย่างไม่คาดคิด ฉันรู้แล้วว่าจะลงวิ่งในระยะทางไหนดี

ขณะเดินออกจากสนาม ฉันสัมผัสความรู้สึกใหม่ รู้ซึ้งถึงความหมายของตนเอง และความพยายามที่เป็นจริงได้

ถึงอย่างไรฉันก็ยังเชื่ออยู่เสมอ

“ในนาทีที่กายเริ่มล้า แต่ถ้าหัวใจยังสู้อยู่ก็ไม่มีอะไรที่เราผ่านมันไปไม่ได้”


ปล.ภาพปก เป็นภาพที่ถ่ายจากสนามกีฬาที่ฉันไปวิ่ง  

SHARE
Written in this book
ประสบการณ์ที่พานพบ
บอกเล่าเรื่องราวในชีวิตที่ได้พบเจอ

Comments

ThatGuy
3 years ago
รู้สึกเหมือนกันเลยฮะ ผมเคยวิ่งช่วงแรกๆ 8 รอบสนาม โอโห้เราวิ่งเยอะมาก ที่ไหนได้ ไม่ถึง 4 กิโลด้วยซ้ำ แต่พอวิ่งไปเรื่อยๆ สุดท้ายก็หาจังหวะที่สบายกับตัวเองได้จนไปถึง 10 กิโลฯ
รู้สึกชอบที่ร่างกายไม่โกหกเราว่ามันไม่มีทางลัด ต้องฝึกซ้ำๆ แต่สุดท้ายเราก็จะแข็งแกร่งขึ้น ทนขึ้นเอง
... แต่พอไม่วิ่งก็ฝ่อกลับไปเหมือนเดิมฮะ 555
หยุดวิ่งทีไรต้องกลับไปเริ่มที่วันละ 4 กิโลทุกที
Reply
niji
3 years ago
ตื่นเต้นจริงจังค่ะ วิ่งแล้วรู้ว่าเราทำได้นี่เป็นโมเม้นท์ที่ดีงาม ตัวเบาหวิว เหมือนกับชนะอะไรทำนองนั้น ปกติไม่เคยวัดเลย^_^
ThatGuy
3 years ago
อือ เส้นชัยไม่ได้เป็นอะไรมากกว่าเส้นเลย แต่พอผ่านไปแล้ว รู้สึกดีจังเลยนะฮะ ตัวเบาจริงๆ
Reply
ponnatchaa
3 years ago
ดีใจด้วยนะคะ อารมณ์ตอนนั้นมันสุดยอดจริงๆ เดินออกจากสนามอย่างผู้ชนะ55555 เคยวิ่งอยู่เหมือนกัน วันทีีได้วิ่งได้8โลครั้งแรกนี่ มึนๆงงๆ แต่รู้สึกเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคนไปเลย อารมณ์ประมาณปลดล็อคสกิลใหม่ได้เลยว่ามั้ย555555 แต่จากนั้นเราก็วิ่ง8โลไม่ได้ละ จะตาย
สู้ๆน้า ขอให้วิ่งได้ถึงระยะฮาล์ฟมาราธอน มาราธอนด้วยเลยเอ้า!
Reply
niji
3 years ago
จริงๆวันนั้นอยากให้ได้10กม.เหมือนกันค่ะ แต่กลัวขาพังก่อนวันจริงซะก่อน งานอีก10กว่าวันที่จะถึงนี้แล้ว
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ :)
Cloud9
3 years ago
ไม่ได้วิ่งมาซักพักแล้ว... อ่านข้อความนี้แล้วอยากออกไปวิ่งบ้างเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับแรงบันดาลใจนะคะ :D

Reply
niji
3 years ago
^_^
เราไหวเสมอค่ะ
niji
3 years ago
ถ้าเราอยากวิ่ง ยังไงก็ไหว^_^
korat_am
3 years ago
กำลังจะไปวิ่งวันเสาร์นี้คะ ลง 10 กม. เพิ่งวิ่งเป็นสนามที่ 2 การวิ่งมันดีจริงๆคะ อยากน้อยก็ทำให้เราแข็งแรง

Reply
korat_am
3 years ago
ไปวิ่งมาแล้วคะ สนุกมากเลย รายการเขาใหญ่มาราธอน 10 กม ได้เวลา1 ชั่วโมง 11 นาที คะ เด๋วรอบหน้าเอาใหม่ให้เวลาดีขึ้นอีก
niji
3 years ago
ดีใจด้วยนะคะ สถิติดีงามม
korat_am
3 years ago
^-^