แพ้ทาง
        เมื่อไม่นานมานี้ผมได้เปิด youtube เวบฟังเพลงสามัญประจำบ้านที่ทุกคนคงคุ้นเคยกันดี ปกติผมไม่ได้ฟังเพลงของแกรมมี่เท่าไหร่ ส่วนมากจะฟังเพลงฝรั่งกับเกาหลี แต่เพลงนี้มันดังมากจนขึ้นหน้า recommend ของyoutubeอยู่ตลอด จนผมอดไม่ได้ที่จะเข้าไปฟัง คิดดูว่าคนที่ปกติฟังเพลงเกาหลีแล้วอยู่ดีๆมาฟังลาบานูนมันดูตลกแค่ไหน(คิดแล้วขำตัวเอง) พอได้ฟังเป็นครั้งแรกแล้วหลังจากนั้นว่างไม่ได้ต้องเปิดฟังอยู่ตลอด ทำไมผมชอบขนาดนั้นน่ะเหรอ??ก็ผมไปชอบผู้หญิงคนหนึ่งอยู่น่ะสิ
ตั้งแต่เกิดมาพึ่งเข้าใจคำว่าแพ้ทางจริงๆก็ตอนนี้นี่เอง เดี๋ยวผมขอเล่าเลยละกัน...(เขิน)
ผมได้ลงเรียนวิชาจิตวิทยาในตอนเช้า เช้ามากๆๆๆ ตั้งแปดโมงอะ คนที่นอนดึกเป็นปกติจะรู้ว่ามันทรมานแค่ไหนที่ต้องตื่นมาต่อสู้กับความสบายของเตียงตัวเอง พอตัวเองมาเรียนทันจะภูมิใจเหมือนได้เกรดAเลย ฮ่าๆ (แต่ยังไงผมก็เข้าเกือบทุกคาบนะ อิอิ) 
คาบแรกที่มาเรียน ปกติผู้ชายทุกคนต้องมองหาคนน่ารักๆไว้เป็นอาหารตาและกำลังใจในการเข้าเรียนอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ นั่นล่ะ ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น(ไม่ใช่มึงคนเดียวเหรอ =.=)
แต่ปัญหาก็คือไม่มีน่ะสิ ในตอนนั้นมองไปผู้หญิงทุกคนดูธรรมดาไปหมดเลย พยายามมองให้คนนั้นคนนี้น่ารักแต่สุดท้ายก็เฉยๆอยู่ดี เลยต้องเรียนอย่างเหี่ยวเฉาอยู่ตลอด อะไรจะเศร้าขนาดนั้น

หนึ่งเดือนต่อมา..
        ผมก็ยังมาเรียนวิชานี้ตอนเช้าแบบปกติ ทุกคนในห้องก็มีแต่หน้าเดิมๆซึ่งคุ้นเคยดี ผมก็นั่งกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่หลังห้องเหมือนวิญญาณในร่างหายไปบางส่วนเช่นเดียวกับทุกคาบที่ผ่านมา มีผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่ด้านหน้าผมเยื้องไปทางซ้าย เดินเข้ามาหาผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งแถวหน้าของผมแล้วบอกว่า
ขอยืมชีทไปถ่ายเอกสารหน่อยนะคะ
ผมจำเค้าได้แม่นอยู่แล้วเพราะในห้องมีกันไม่ถึง30คน เห็นหน้าทุกคนเป็นปกติอยู่แล้ว แต่ที่ไม่ปกติในวันนี้คือเค้าไม่ได้ใส่แว่นและผมได้เห็นหน้าเค้าแบบเต็มๆ
ให้ตายเหอะ ผมแพ้ดวงตาคู่นั้น...        คุณเคยอ่านนิยายมาบ้างใช่มั้ยเวลาที่พระเอกพรรณนาเกี่ยวกับดวงตาของผู้หญิง มันจะมีคำว่ากลมโต สุกใสราวกับดวงดาว บลาๆ พูดซะยาว เมื่อก่อนผมคิดว่ามันดูเว่อไปหน่อยนะ มันจะขนาดนั้นเลยเหรอ
        แต่สำหรับในตอนนี้ มันไม่ได้เกินจริงเลย มันเหมือนผมเห็นโลกอีกหนึ่งใบอยู่ในดวงตาของเค้า มันสวยงามและน่าค้นหามากๆ ดูนุ่มนวลอ่อนหวานสุดๆ อันที่จริงไม่เคยเห็นแค่ดวงตาใครแล้วหลงขนาดนี้ แล้วเวลามองเค้าทีไร ผมลืมตัวทุกครั้งว่ากำลังเรียนอยู่ ถึงจะได้เห็นแค่ครึ่งหน้าก็เถอะ ผมเริ่มไม่แน่ใจว่าการเรียนแบบเหี่ยวเฉาแต่ว่าพอรู้เรื่องกับการเรียนแบบสดชื่นแต่ไม่ค่อยรู้เรื่องอันไหนมันดีกว่า ฮ่าๆๆ
        หลังจากนั้นผมก็แอบมองเธออยู่ตลอด แต่มองได้อย่างมากก็แค่ในคาบเรียน วิชานี้กลายเป็นวิชาที่ผมชอบมากที่สุดไปซะแล้ว ผมไม่อยากให้วิชาจบลงเลยเพราะอาจจะไม่ได้เจอเค้าอีก คงต้องรวบรวมความกล้าอีกสักพักเพื่อเข้าไปคุยให้ได้ เผื่อจะได้สบตาไปนานๆ ^^
อยากจะให้ดอกฟ้าเอ็นดูหมาวัดสักตัวก็ไม่กล้าเอ่ยออกไป...ดีใจจังที่ได้เจอคนที่ตัวเองแพ้ทางแล้ว :)
credit ภาพ : https://creationcz.com/lyrics/%E0%B9%81%E0%B8%9E%E0%B9%89%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%87-labanoon
SHARE
Writer
Inthewind
loser
นักชอบเขียน

Comments

prachcm
4 years ago
กล้าๆ + เลยครับ พลาดแล้วจะเสียใจไปตลอดนะครับบ

Reply
Inthewind
4 years ago
จะพยายามครับ TT (เชี่ย มีหน้าม้าว่ะ 555)

insomniagirl
3 years ago
เจอคนที่ทำให้ "แพ้ทาง"เหมือนกันเลยค่ะ แต่เราแพ้อย่างราบคาบเลยแหละ เขามีเจ้าของซะแล้วว 55555
Reply
Inthewind
3 years ago
คนนี้ที่ผมชอบ เค้าก็มีแฟนแล้วครับ ไปสืบมา แงงง 
insomniagirl
3 years ago
เรามาช้าไปค่ะ แต่ถ้าเป็นความสุข เราก็แอบมองเค้าไปเนอะ สู้ๆนะคะ