ถ้าความรู้สึกเป็นของเล่น
ทุกวันนี้ เรามักจะทำอะไรโดยมองข้ามความรู้สึกคนอื่นซะส่วนใหญ่
ถึงแม้จะมีคำกล่าวที่ว่า "ไม่จำเป็นต้องแคร์คนทั้งโลกหรอก"
แต่ถ้าการกระทำของเรามันมีผลต่อคนทั้งโลกล่ะ เราจะทำยังไงดี
ปล่อยงั้นหรอ นั่นโหดร้ายไปหน่อย
ก็เหมือนกับเวลาเราได้ของเล่นมาใหม่ๆ
ตอนแรกก็รู้สึกดีใจ ตื่นเต้น หวงแหน
แต่พอนานไป ความรู้สึกอื่นๆก็เข้ามาแทนที่ 
เบื่อ รำคาญ 
ของเล่นที่เราเคยรู้สึกตื่นเต้นก็จะกลายเป็นขยะไร้ค่าทันที
แปลกอะไรถ้าความรู้สึกคนเราจะเป็นแบบนั้น
ความรู้สึกเราไม่ใช่ของเล่นนะประโยคนี้ถูกใช้หลายต่อหลายครั้งยามเมื่อเรามีความรู้สึกว่าใครซักคนกำลังทำให้เรากลายเป็นขยะไร้ค่า
แล้วถ้ามองย้อนไปหน่อยล่ะ ก่อนหน้านั้นเราเคยทำให้เขากลายเป็นขยะไร้ค่ารึปล่าวนะ

ชีวิตคนเรามันก็มีอยู่แค่นี้ อยู่ที่เราจะทำให้มันดีขึ้นหรือแย่ลง
ความรู้สึกมันก็ไม่ใช่ของเล่นอยู่แล้ว 
ให้ฉันเปรียบเทียบ ความรู้สึกก็คือแก้วใสๆใบหนึ่ง
ถ้าเราทำตก มันก็แตก และเราไม่สามารถทำให้มันกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ นอกจากเราจะย้อนเวลากลับไปไม่ทำให้มันตกแตก แต่ติดอยู่ที่ว่า เราย้อนเวลาไม่ได้ เราไม่สามารถเดินไปหมุนเข็มนาฬิกาย้อนกลับมาแล้วแก้วมันไม่แตกได้ สิ่งที่เราทำได้คือ ยอมรับมัน การกระทำของเราเอง 
เราทำแก้วแตก แต่ก็ไม่ได้เดือดร้อนใครนี่
หรอ? ถ้าเศษแก้วมันกระเด็นไปบาดคนอื่นล่ะ เราจะว่ามันไม่เดือดร้อนใครอยู่รึปล่าว
ถ้าคนที่โดนบาดเค้าไม่เจ็บมาก เราก็ยังไม่เป็นไร
แล้วถ้าเค้าเจ็บมากๆล่ะ เราจะทำยังไง
ถึงเราจะทำแผลให้ ใส่ยาให้อย่างดี แล้วแผลเป็นล่ะ
ถ้าเค้าเห็นมัน เค้าก็จะเห็นเรา
แล้วความรู้สึกเค้าล่ะ เราจะรับผิดชอบยังไง
จะมาพูดขอโทษตอนนั้นมันอาจไม่ทันแล้ว

อย่าลืมว่าความรู้สึกมันเปราะบางมาก ถ้าเราทำมันพัง ต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็ได้
ดีขึ้น แย่ลง
สูงขึ้น ต่ำลง
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเราแล้วนะ
SHARE
Writer
marylivesonmars
exchange student
โลกนี้ยังเหลือฉันอยู่อีกคนนะ :-(

Comments