กาลครั้งหนึ่งที่ปีนัง ตอนที่ 1 ปีนังเป็นยังไงหน่อ?
ตอนที่ 1 ปีนังเป็นยังไงหน่อ?
     เช้าวันแสนสุขสบายวันนึงในวันที่ผมกำลังใช้ชีวิตจากการทำงานอันแสนสุขของผม ผมเป็นคนที่ชอบทำงาน อยู่ว่างไม่ค่อยได้ ชอบไปไหนมาไหนตลอดเวลา ไม่อยากอยู่กับที่ ค่ำวันนั้นผมได้รับโทรศัพท์จากเจ้านายว่าให้เดินทางไปปีนังเพื่อเก็บข้อมูลของที่นี่ สำหรับผมแล้วไม่รู้จักหรืออะไรเกี่ยวกับปีนังเลย ผมรู้แต่เพียงว่าปีนังเป็นเกาะแห่งนึงในมาเลเซีย ก่อนเดินทางมาปีนังผมก็ศึกษาก่อนว่าปีนังนั้นมีอะไร
    ปีนัง เป็นรัฐหนึ่งในสิบสามของสหพันธรัฐมาเลเซีย ชื่ออย่างเป็นทางการคือ ปูเลาปีนัง (Pulau Pinang) โดยเมืองหลวงของปีนังคือ จอร์จทาวน์ (Georgetown) เกาะนี้อยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร จนได้รับเอกราชเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ปูเลาปีนัง มีภาษาราชการคือ ภาษามาเลย์ สกุลเงินที่ใช่คือ RM หรือ MYR อ่านว่า ริงกิต คนในปีนังส่วนใหญ่เป็นคนเชื้อสายจีน ซึ่งทำให้คนที่นี่พูดภาษาจีนได้เพิ่มอีกหนึ่งภาษาแต่ก็ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถพูดได้นะหลักๆก็ยังคงเป็นภาษามาเลย์อยู่ดี ด้านอาหารการกินปีนังก็ได้รับการการันตีจากหลายๆแหล่งว่าขึ้นชื่อเรื่องอาหารมากที่สุดในประเทศมาเลเซีย มีความหลากหลายทั้งอาหารพื้นเมือง อาหารจีน อาหารเอเชีย อาหารนานาชาติ ที่มีขายอยู่ทุกที่ทุกถนน รวมถึงห้างสรรพสินค้าต่างๆก็มีมากมาย ทำให้เมืองนี้น่าสนใจขึ้นอย่างมากเลย ผมว่าอย่างนั้น
    ทำความรู้จักกับปีนังพอสมควรแล้ว ต่อไปก็วิธีการเดินทางมาปีนังดีกว่า ผมชอบความสะดวกสบาย ผมอยากเดินทางโดยเครื่องบิน บินตรงไปปีนัง เพราะปีนังมีสนามบินนานาชาติตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะปีนัง ย่าน Bayan Lepas แต่ด้วยความที่คนไทยไม่นิยมเดินทางโดยการบินตรงมาเท่าไหร่เพราะราคาค่อนข้างสูง ราคาจะอยู่ระหว่าง 2,000-6,000 ต่อคน ต่อเที่ยวเลยทีเดียว คนไทยส่วนใหญ่จะเดินทางโดยนั่งเครื่องบินมาลงที่หาดใหญ่แล้วต่อรถตู้ประมาณ 4 ชั่วโมง ถ้าได้ตั๋วเครื่องบินแบบโปรโมชั่นจะตกแล้วไม่ถึงพันบาท ทำให้คนไทยส่วนใหญ่เลือกการเดินทางแบบนี้มากกว่าส่งผลเที่ยวบินมาปีนังของผมมีแค่ 2 เที่ยวบินต่อวัน จาก 2 สายการบิน คือ Thai Airways ตอน 20:00 ถึง 23:00 โดยประมาณ และ Thai Air Asia ตอน 16:00 ถึง 19:00 โดยประมาณ ใช้เวลาบินประมาณ 1 ชั่วโมง 50 นาที ตัวเลือกผมน้อยมากจริงๆ เวลาที่ดูเป็นใจสุดๆคงหนีไม่พ้น Thai Air Asia เมื่อตัดสินใจได้แบบนั้นก็ทำการจองตั๋วเครื่องบินเลย ราคาไปกลับอยู่ที่ 4,800 บาท 
     ผมถึงสนามบินดอนเมืองก่อนเวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง ผมเลยแวะไปอาคารผู้โดยสารใหม่ หรือ อาคาร 2 ที่ทำการปรับปรุงจนมีร้านค้า ห้องพัก ธนาคาร และร้านอาหารมากมายมาเปิดให้บริการ ต่างจากอาคาร 1 ที่ร้านค้าต่างๆยังน้อยและมีอย่างจำกัด และแล้วก็ถึงเวลาขึ้นเครื่อง ครั้งนี้เป็นการขึ้นเครื่องแบบ Bus Terminal และแล้วผมก็ถึงปีนังโดยสวัสดิภาพ
     เดินทางถึงสนามบินนานาชาติปีนัง แล้วให้ความรู้สึกว่าสนามบินปีนัง สวยและดูสะอาดดี ถ้าพูดถึงปีนังก็ไม่ใช่เมืองหลวงของมาเลเซีย เป็นเมืองใหญ่คล้ายๆ ภูเก็ต เชียงใหม่ แต่สนามบินดูใหม่และสะอาดดี จนวันนั้นเข้าห้องน้ำก็ทำให้รู้เลยว่ามันค่อนข้างมีกลิ่นไม่พึ่งประสงค์พอสมควรเลย เลยรีบทำธุระให้เสร็จแล้วเข้าเมืองไปยังโรงแรมที่จองไว้ดีกว่า
    เนื่องจากมาถึงปีนังก็เป็นเวลาเกือบจะ 2 ทุ่มแล้วจะให้ใช้ระบบขนส่งอื่นก็คงจะไม่เวิร์ค เลยเลือกแท็กซี่ของสนามบิน แต่ก็มีแท็กซี่ป้ายดำแถบจะยกกระเป๋าคุณไปยังรถเลย แต่กลัวไม่ปลอดภัยเลยยอมเสียเงินในราคาสูงกว่าดีกว่า อย่างน้อยก็มีประวัติว่าเราโดยสาร โดนไป 80 RM เพื่อเข้าสู่เมืองหลวงของรัฐปีนัง จอร์จทาว โรงแรมแรกที่ผมไปพักเป็นโรงแรมน้องใหม่ เพิ่งเปิดบริการได้ไม่นาน คือ One Pacific Hotel 
     เมื่อถึงโรงแรมก็เจอน้องพนักงานคนมาเลย์เชื้อสายจีน ทำงานกับคนมาเลย์ท้องถิ่น ที่นี่มีการผสมผสานของคนเชื้อสายจีนกับมาเลย์ได้อย่างลงตัวไม่น่าเชื่อ ผมได้รับการดูแลและเริ่มมีความประทับใจในการท่องเที่ยวเก็บข้อมูลในครั้งนี้แล้ว คืนแรกผ่านไปอย่างรวดเร็ว อาจจะเพราะที่นี่เวลาห่างจากเมืองไทย 1 ชั่วโมง ทำให้ผมรู้สึกง่วงเต็มที่ แต่ก่อนจะนอนผมอยากลองดูสังคมของที่นี่สักหน่อยว่าเขาใช้ชีวิตอยู่กันยังไง ผมลองท่องโลกอินเตอร์เน็ต ว่าคนปีนังเดินทางโดยวิธีใดบ้าง คำถามก็คือ 3 แบบ คือรถส่วนบุคคล รถโดยสารประจำทาง และ TEKSI (TAXI) โอเครู้แล้วเรื่องการเดินทางพรุ่งนี้ค่อยลุยกัน ด้วยสองเท้าและ 1 มือถือ
SHARE
Writer
BlogMe
writer
ท่องเที่ยวไปในทุกที่ที่อย่างไป ใส่ใจในงานที่ทำ สนใจในทุกๆอย่าง

Comments