เวที
ว่าจะเขียนถึงเรื่องนี้นานแล้ว และคงมีคนเขียนไปเยอะแล้ว
ผมคิดแล้วคิดอีกว่าจะเขียนดีไหม คิดไปคิดมาเขียนก็เขียนว่ะ!!

ย้อนไปสัก5-6ปีก่อนความจริงอาจจะไกลกว่านั้น 
ตอนผมเริ่มเล่นโซเชียลฯแรกๆ(twitter,facebook)
หลายๆคนที่เพิ่งเริ่มเล่นก็คงรู้สึกและคิดคล้ายๆผม
คือมันคงเป็นแค่กระแสชั่วคราวเดี๋ยวก็หายไปเอง
วันเวลาผ่านไปแล้วผ่านไปอีกโซเชียลฯยังคงอยู่
กลายเป็นโลกอีกใบหนึ่งของผมและของใครหลายคนไปเลย
เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เรียกได้ว่าขาดมันไม่ได้เสียแล้ว
อะไรที่เป็นกระแส ไม่นานมันจะค่อยๆเลือนหายไปเอง
แต่นี้มันไม่ได้หายไปแถมยังยืนอยู่อย่างแข็งแกร่ง
อย่าว่าอย่างโน่นอย่างนี้เลย การมาของมันทำให้ธุรกิจหนังสือพิมพ์เจ๊งได้เลย
เพราะเราอ่านข่าวจากโซเชียลฯเป็นส่วนใหญ่จนติดเป็นนิสัย
จากที่ถือหนังสือหรือหนังสือพิมพ์เข้าห้องน้ำ เดี๋ยวนี้ถือมือถือเข้าไปแทน
แม้แต่สื่อกระแสหลักอย่างทีวียังนำเรื่องดราม่าจากโซเชียลฯไปเสนอข่าวเลย

โลกโซเชียลฯ ได้กลายเป็นเวทีการแสดงผลงาน
และความสามารถของใครหลายๆคนอย่างปฏิเสธมิได้ไปเสียแล้ว
นักร้องหลายคนโด่งดังจนกลายเป็นศิลปินจุดเริ่มต้นมาจาก youtube
room39 cover เพลงเพราะๆมากมาย 
แล้ววันหนึ่งวงนี้ก็มีสังกัดมีเพลงดังเป็นของตัวเอง
พลอยชมพูสาวน้อย100ล้านวิวก็เช่นกัน cover เพลงเพราะๆมากมาย
จนกลายมาเป็นนักแสดงและมีงานเพลงเป็นของตัวเอง
เพจ facebook ชื่อ 'คิ้วต่ำ' มีคนกดไลค์เกือบล้านคน 
ปัจจุบันผลงานเขียนของเขาตีพิมพ์ออกมาหลายเล่มเลยทีเดียว
และยังมีอีกหลายเพจที่มีหนังสือออกมามากมาย
คิดมาก twitter @kidmakk มีคนติดตามเขาเกือบล้านคน
ปัจจุบันเขามีผลงานหนังสือออกมาอย่างต่อเนื่องและต่อๆไป
หนังสือเล่มแรกของผม(เพาะชำความสุข) จุดเริ่มต้นก็มาจากการเล่น twitter นี้แหละ
ยังมีอีกหลายเวทีที่ผมไม่ได้เอ่ยถึงเช่น instargram เป็นต้น
เราอยู่ในยุคที่มีเวทีให้แสดงผลงานได้ฟรีๆ 
ใครฝันอยากเป็นนักเขียน นักร้อง ฯลฯ
ถ้าผลงานของเราดีและมีคุณค่าจริงๆ สักวันย่อมมีคนเห็นคุณค่าของมัน
จงใช้เวทีนั้นขัดเกลาและฝึกฝนผลงานให้ดีขึ้นเรื่อยๆในแบบสไตส์ของเราเอง

storylog แห่งนี้ก็เป็นอีกเวทีหนึ่งที่ดีมากๆ ให้เราได้แสดงผลงาน
งานเขียนดีๆที่เวทีแห่งนี้มีเยอะจริงๆครับ ผมว่าดีกว่าหนังสือหลายๆเล่มอีก
ความสดใหม่ของงานเขียนนี้แหละ คือ เสน่ที่หอมหวานน่ารับประทาน
ไม่ต้องปรุงแต่งอะไรมากมายแต่อร่อยถูกลิ้นยิ่งนัก
อีกไม่นานผมว่าเราจะได้เห็นนักเขียน best seller นักเขียนรางวัลซีไรต์ 
ที่จุดเริ่มต้นมาจากเวทีแห่งนี้ 

นักอยากเขียนทั้งหลาย(ตัวผมเองด้วย)จงเขียนต่อไปอย่าหยุด
มีคนรออ่านผลงานของคุณอยู่มากมาย รวมทั้งตัวผมเองด้วย
แม้มันจะยังมิใช่หนังสือ และยังสร้างรายได้ที่มั่นคงให้กับเราไม่ได้
การได้ทำสิ่งที่เรารักและรักที่จะทำ มันก็มีค่ามากพอแล้ว
และนั่นคือ ผลงานที่มีคุณค่า มีค่ามากกว่าตัวเงินด้วยซ้ำ 







SHARE
Writer
Jakraphan
(เจต นิวแมน) นัก(อยาก)เขียน
เจ้าของผลงานหนังสือ 1.เพาะชำความสุข 2.สะปะ FB:jakraphan saetiao,twitter:@NewMan_TH

Comments

violetto_l3utpen
5 years ago
ใช่ค่ะ เริ่มรักที่จะเขียน ..
จากที่เคยหลงรักการอ่าน ได้อะไรจากการอ่านในนี้เยอะเลย รออ่านผลงานอยู่นะคะ😬
Reply
Jakraphan
5 years ago
^^
Mediary
5 years ago
จริงๆด้วยค่า คุณค่าที่เราสะสมมันทุกๆวัน
Reply