วันที่หัวใจโตเกียวรวมเป็นหนึ่ง
ผู้เขียนเคยแอบชอบผู้หญิงไทยคนนึงที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น... แต่ด้วยความด้อยประสบการณ์ของผม ผมชวนเธอไปออกเดทครั้งแรก ด้วยการเสนอให้ไปออกกำลังกายทั้งๆที่ดูหน้าก็ควรจะเดาได้บ้างว่าเธอไม่ใช่สายนี้.... และผมก็ไม่เคยชวนเธอไปทำกิจกรรมใดๆ ร่วมกันสำเร็จเลย แต่หลังจากนั้น ผมทราบว่าเธอได้ร่วมกิจกรรมวิ่งโตเกียวมาราธอน...  ซึ่งจะจัดในปลายเดือนกุมภาพันธ์ เดือนแห่งความรักทุกปี (ปี 2016นี้จัดวันที่ 28 เดือนกุมภาพันธ์เช่นเดิม) 

โดยรายการนี้มีคอนเซปท์ว่า วิ่งเพื่อรวมเป็นหนึ่ง (run as one)
  
ผมคิดอย่างหนักหน่วงว่าด้วยเหตุผลใดสาวที่ไม่สนใจเรื่องกีฬา ถึงกลับมาสนใจลงวิ่งโตเกียวมาราธอน อะไรกันที่ทำให้โตเกียวมาราธอนมีเสน่ห์มากพอจะทำให้คนทั่วๆ ไปกลับมาสนใจรายการวิ่งล่ะ หลังจากทดลองสมัครเองและคุยกับผู้มีประสบการณ์วิ่งทั้งชายหญิง ผมคาดเดามาจากสี่หลักหัวใจใหญ่ ๆ ดังนี้

หนึ่ง... โตเกียวมาราธอน เป็นมาราธอนระดับโลก
โตเกียวมาราธอนปีนี้จัดมาครบสิบปีพอดี... คนญี่ปุ่นพูดได้เต็มปากว่านี่คือมาราธอนเวิร์ลด์คลาสเลเวล เพราะเขาได้รับการรับรอง จาก หน่วยงาน World Marathon Majors ว่าเป็นรายการมาราธอนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดหนึ่งในหกของพิภพนี้ โดยก่อนหน้านี้จะมีเพียงมาราธอนของบอสตัน นิวยอร์ก ชิคาโก้ (อเมริกา) ลอนดอน (อังกฤษ) และเบอร์ลิน (เยอรมัน) เท่านั้นที่ได้รับการรับรอง... คนญี่ปุ่นจึงภูมิใจมาก เพราะเป็นมาราธอนเดียวที่ทำสำเร็จในภาพพื้นทวีปเอเซีย.. โดยเกณฑ์การตัดสินจะดูจาก .. ความเพรียบพร้อมของทีมแพทย์ ระบบการจัดงานของสต้าฟ วิวทิวทัศน์ สภาพอากาศ รวมทั้งความเป็นน้ำนึงใจเดียวของกองเชียร์และการให้ความสนใจของสื่อ...  จนถึงวันนี้คนญี่ปุ่น และโตเกียวก็ยังตอกยำ้พิสูจน์ความมีมาตรฐานระดับโลกอีกครั้ง

สอง... โตเกียวมาราธอนทำให้เราทุกคนเป็นส่วนนึงของงาน 
มีไม่กี่ที่ในโลกหรอกครับ ที่ช่องฟรีทีวีระดับประเทศยอมเสียสละเวลามาถ่ายทอดสด รายการวิ่งของประชาชน กว่าเจ็ดชั่วโมง (ขนาดเมืองไทยรวมช่องดิจิตอลเข้าไปเกินสามสิบช่องยังไม่ทำเล้ย) เขาถ่ายรูปคนวิ่ง...แค่คนวิ่งไปเรื่อยๆ เนี่ยแหล่ะ เจ็ดชั่วโมง!! และเนื่องจากคณะกรรมการจัดงานเริ่มตอนเก้าโมงเช้า พร้อมกับปิดถนนในเส้นทางวิ่งทั้งหมด ทำให้ตลอดสองข้างทางจะมีกองเชียร์ล้นหลามประดุจเราเป็นเซเลป เรื่องนี้ต่างกับประเทศไทยที่เราติดเรื่องสภาพภูมิอากาศ เราไม่สามารถให้นักวิ่งคนใดมาวิ่งผ่านอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยตอนเที่ยงตรงได้...น่าเสียดายจริงๆ

สาม...ความยากของการได้วิ่งในโตเกียวมาราธอน
ที่ยากกว่าการวิ่งมาราธอนในรายการนี้ คือการได้รับคัดเลือกไปวิ่ง... สำหรับผู้เขียนแล้วข้อนี้ปวดใจที่สุด.เพราะทุกปีจะมีผู้สมัครทั่วทุกมุมโลก สามแสนกว่าคน และเขาจะเลือกมาเพียง สามหมื่นหกพันคน ถ้าไม่นับนักวิ่ง VIP ที่เหลือจะต้องจับฉลากในอัตราส่วนประมาณ สิบเอาหนึ่ง... เพื่อนของผมคนญี่ปุ่นคนนึงที่เคยได้วิ่งสำเร็จเคยเล่าให้ผมฟังหลายอย่างมากว่า ถึงจะบอกว่าเป็นการจับฉลาก แต่สิ่งที่เขียนในใบสมัคร สำคัญมาก

ผมเองพยายามมาสามครั้งแล้ว ก็ไม่เคยได้รับการคัดเลือกซะที....ครั้งแรกไม่รู้ก็พลาดไป.. ครั้งที่สองเขียนบอกว่าเนื่องจากเป็นคนไทย จะใส่ชุดราชประแตนวิ่ง พร้อมแนบไฟล์ไปให้คณะกรรมการอีกต่างหาก จนครั้งสุดท้ายก็บอกว่าสมัครจาก กรุงเทพเลย อยากได้ฟินในรายการมาราธอนระดับโลกซักทีในชีวิต.... ก็ยังไม่ได้อีก ( + _+ )

เมื่อไม่นานมานี้ ผมถามรุ่นน้องรายนึงที่เพิ่งไปได้วิ่งเมื่อปีที่แล้ว ไอ้หมอนั่นเขียนใบสมัครว่า จะวิ่งเพื่อสร้างพลังใจ ขอสาวคนนึงแต่งงาน.... เขาบอกว่าจะเสี่ยงเอาแหวนเพชรใส่ในกระเป๋า แล้ววิ่งตลอด 42.195 กิโล พร้อมกับคุกเข่าขอเธอที่หน้าเส้นชัย และเขาก็ได้ทำจริงๆ !!


และสี่ โตเกียวมาราธอน... เป็นโคตรดราม่าแห่งซีรีส์เอเซีย
ก่อนและหลังงานวิ่งมาราธอน สื่อทีวีจะทำสกู๊ป ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวที่คุณพ่อประสบอุบัติเหตุพิการแล้วลงเข้าแข่งขันมาราธอน wheel chair มีคุณครูบางคนวิ่งเพื่อนักเรียนที่ป่วยอยู่ เพื่อพิสูจน์ว่าอย่าให้ข้อแม้อะไรมา ขวางกั้นความพยายามของเรา ...ถึงผมเขียนมาถึงตรงนี้ ผมก็ไม่ได้อยากเชียร์ท่านผู้อ่านทุกท่านไปวิ่งมาราธอนะครับ (เพราะมันเหนื่อยมาก !! อย่าทำถ้าไม่ชอบ) แต่ผู้เขียนเชื่อเหลือเกินว่า ทุกคนล้วนมีสิ่งที่อยากจะท้าทายตัวเองในใจ...อย่าปล่อยให้มันผ่านไปโดยที่จะไม่คิดจะเริ่มวิ่งไปหามันเลยนะครับ..ท้ายสุดผมแอบถามสาวที่ผมแอบขอบหลัง

จากที่เธอวิ่งมาราธอนเสร็จว่า มาราธอนรายการนี้มันมีดีอะไร...เป็นคำตอบที่ทำให้ผมต้องออกเริ่มต้นวิ่ง และวิ่งเพื่อค้นหาความสำเร็จจนมาถึงวันนี้... 
วิน... ในทุกเส้นชัย ผู้ชมจะเห็นแค่ความชื่นมื่น เหรียญรางวัลและได้ยินเสียงปรบมือเหมือนๆ กับเธอ...

แต่ผู้ที่วิ่งถึงเส้นชัย... จะเห็นมากกว่านั้น แต่ถ้าเธออยากจะรู้ว่ามันคืออะไร...เธอต้องมาวิ่งเอง !! 
 
SHARE
Writer
WInWaythit
writer
ไปอยู่ญ๊่ปุ่นตอนสิบเจ็ด ... เรียนจบมหาลัยโตเกียวที่เขาบอกว่ามีแต่คนประหลาดๆ เรียนกัน เข้าทำงานโนมุระ ที่ทำระบบซื้อขายหุ้่น บริษัทที่เขาบอกกันว่า คนนิสัยคล้ายๆ พวกเบจิต้าชอบมาอยู่กัน... เพราะมีประสบการณ์ประมาณนี้ เลยอยากเขียนเล่าสู่กันฟัง

Comments