• วันที่เราโดนเหวี่ยง •


ในวันที่แรงโน้มถ่วงของโลก
เหวี่ยงเราล่องลอยไร้จุดหมาย

ที่ยึดเหนี่ยว...
เป็นสิ่งสำคัญที่เราควรนึกคิด
และมองหาในขณะที่โดนเหวี่ยงไปมา

ก็ดีอยู่หากเรามั่นใจแล้วว่า
ทุกครั้งที่โดนเหวี่ยงอะไรทำนองนี้
มักจะมีสิ่งที่มาคว้าเราให้หยุดจากโครจร

แต่ก็คงจะเป็นเรื่องใหญ่ไม่น้อย
ทำให้ต้องคิดหนักไม่เบา
ที่หากเราโดนเหวี่ยง แล้วยังไม่มีวี่แววที่จะหยุด
แต่ก็ไม่ใช่แค่โลก...ที่จะเหวี่ยงเราได้
เราก็เหวี่ยงตัวเองได้เหมือนกัน
ลองรวบรวมแรงที่มีอยู่
แล้วนึกถึงสถานที่ที่รู้สึกว่าอยากไป
นึกถึงที่ที่จะไปแล้วใจปลอดโป่ง

ให้แรงเหวี่ยงของตัวเองถกเถียงกับแรงเหวี่ยงของโลก
ให้เหวี่ยงตัวเองออกไป
ไปเจอผู้คนใหม่ ๆ ที่โลกอีกฟากหนึ่ง
อาจจะเหวี่ยงให้มาเดินสวนทางกัน
ไปเจอผู้คนเก่า ๆ ที่โลกเคยเหวี่ยงออกไป
แล้ววันนี้ได้มาเจอกันอีกครั้ง

ยิ้มให้ในความแปลกหน้าของวันใหม่
และทักทายด้วยความคิดถึงของวันวาน

เพราะเราก็โดนเหวี่ยงไปมา...อยู่อย่างนี้เอง
SHARE
Written in this book
IzPJourney
Writer
IzPAhN
- Searching -
See the world (:

Comments