เมื่อเรารักกัน
เมื่อคนเรารักกัน…ไม่ต้องคิดว่า...จะโง่ หรือ จะฉลาด
 ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเชื่อเค้าแล้วเราจะโง่ในสายตาใคร ใคร
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเปิดหูตารับฟังปากชาวบ้านเป็นการฉลาด
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าเชื่อว่าเค้ารักเราคนเดียวเป็นเรื่องโง่
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้ารู้ว่าเค้าทำอะไรเพื่ออะไรเป็นเรื่องฉลาด
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าให้โอกาสเค้า เรื่อย เรื่อย เป็นเรื่องโง่
ไม่ต้องคิดว่า...ถ้าตั้งกฎเกณฑ์แล้วจะฉลาด
เมื่อคนเรารักกัน…เราไม่ได้เล่นเกม
ไม่ใช่เล่น...หมากรุก...ที่ต้องมองเชิงกันก่อน
ไม่ใช่เล่น...วิ่งไล่จับ..คนหนึ่งหนีคนหนึ่งวิ่งตาม
ไม่ใช่เล่น...ซ่อนหา..ต้องตามจิกตามหาตลอดเวลา
ไม่ใช่เล่น...โยนเหรียญ ...สุ่มเอาว่าจะหัวหรือก้อย
เมื่อเรารักกัน...เราไม่ได้ทดลอง        action = reaction
เวลาเราให้เค้าไป...ไม่จำเป็นว่าต้องได้รับกลับ 
เวลาเค้าโมโหใส่...ไม่จำเป็นต้องโมโหกลับ เวลาเค้าทำไม่ดีกับเรา...ไม่จำเป็นต้องทำบ้าง
เวลาเค้าไม่ทำดีให้...ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ควรทำสิ่งดี ดีให้เค้า
เมื่อเรารักกัน...ไม่จำเป็น...ต้องหาเหตุผลให้กับเหตุการณ์ทุกอย่าง
ไม่จำเป็น...ต้องกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น...
ไม่จำเป็นที่ต้องบอกเค้าว่า....
"เค้าคงไม่เห็นคุณค่าของสิ่งของที่เค้ามีถ้า เค้ายังไม่เสียมันไป"
จำไว้ให้ขึ้นใจ...กับเรื่องดีๆ ที่เค้าพูด
จำไว้ให้แน่นใจ...กับสิ่งดี ดีที่เค้าทำให้เรา 

ค้นมันออกมา...เวลาเหงาใจ  
ค้นมันออกมา...เวลาไม่มั่นใจ
ค้นมันออกมา...เวลาเสียใจ
เพราะว่า...เวลาใจเราอ่อนแอ สิ่งดี ดี...ของเรา 2 มักจะหายไป


อย่า !!! ปล่อย...ให้มันหายไป....
เราอาจจะเสียใจ...ที่เราหลงลืมเรื่องดี ดี...เหล่านั้น





SHARE
Written in this book
BY: POR - POR
My Diary...
Writer
POR-POR
Woner & Reader
ʕ•ᴥ•ʔ-ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน-ʕ•ᴥ•ʔ

Comments