ปีนัง ในความทรงจำ


                                                 " สวัสดี เมืองปีนัง "   
การเดินทางของแต่ละคน ย่อมมีเหตุผลที่แตกต่างกัน 
ครั้งก่อน ฉันก็มีเหตุผลอย่างนั้น
ครั้งนี้ก็เช่นกัน ฉันเองมีเหตุผลของฉัน
การเดินทางกลับไปยังสถานที่เดิม แต่ความทรงจำไม่เหมือนเดิม  
       ช่วงเวลานี้ของปีที่แล้ว ใช่...ฉันเคยมาที่นี่แล้ว 
การเดินทางข้ามแดนมายังแห่งที่นี่
ปีนัง  หนึ่งเมืองที่มีความเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของไทยมายาวนาน
ฉันหลงมนต์เสน่ห์อย่างหนึ่งของที่นี่อย่างบอกไม่ถูก
สถาปัตยกรรมหลากหลายรูปแบบ
การที่ฉันมายังสถานที่แห่งนี้ มันทำให้นึกถึงบ้านของฉัน
จังหวัดทางชายฝั่งทะเลอันดามันที่มีสถาปัตยกรรมแบบชิโนโปรตุกีส 
ที่นี่อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก  การเดินทางต่างแดนที่รู้สึกได้ถึงความอบอุ่น

        ... อืม ความรู้สึกอบอุ่นแบบนี้  มันหายไปไหนแล้วนะ
ความรู้สึกที่คุ้นเคย มันจางหายไปตอนไหน โดยที่เราเองไม่ทันรู้ตัว ...
ครั้งก่อน ฉันสร้างความทรงจำของฉันไว้ที่นี่

                                    Post it หนึ่งแผ่น กับข้อความสั้น ๆ 
               "Happy Birthday to you and me, 31 March wrote @PENANG" 
      
        ที่แห่งนี้ฉันได้อวยพรกันเกิดฉันและเขาเมื่อปีที่ผ่านมา
ใช่... ฉันกับเขาคนนั้นเกิดวันเดียวกัน เดือนเดียวกัน เพียงต่างกันแค่พ.ศ.
เขาคนนั้นที่เคยมีตัวตนข้างๆ ฉันจริงๆ ณ วันนั้น
คนที่เคยบอกว่า เขาจะไม่ลืมวันเกิดของฉันอย่างแน่นอน :)
แต่ในวันนี้เขาจากไป พร้อมกับการไปสร้างความทรงจำใหม่ๆ กับใครอีกคน
      
เหตุผลของเขา อาจจะแตกต่างกับฉัน
ตอนนี้เส้นทางของเขา อาจจะขนานกับฉัน
แต่เราต่างก็เคยร่วมทางมาด้วยกัน 
       การเดินทางของฉันในวันนี้ แตกต่างจากครั้งก่อนที่ผ่านมา
พอคิดย้อนกลับไป นึกถึงความทรงจำที่ผ่านมา ฉันเห็นถึงอะไรบางอย่าง
การเดินทางครั้งนี้ของฉัน ต้องมีการวางแผนอย่างรัดกุม
การเดินทาง Backpack ที่มีแนวร่วมเป็นเพ่ือนสนิททั้งหลาย
ค่าใช้จ่ายที่เราต้องจำกัด  การหาแผนสำรอง หรือแม้แต่ไปตายเอาดาบหน้า
เราต่างหัวเราะอย่างสนุกสนาน ทำอะไรบ้าๆด้วยกัน ถ่ายรูปนู้นนี่
เพื่อน... ที่เป็นเพื่อน  นิยามคำนี้ให้ไม่ได้หรอก
จะเหนื่อย จะท้อ จะร้องไห้ ก็ยังเห็นเพื่อนที่นับหน้าได้ว่าใครบ้าง
ใครที่อยู่ข้างๆกันตลอด เสมอมา 
ฉันเห็น ...
                                         แด่ มิตรภาพในรั้วมหาวิทยาลัย

       การเดินทางของฉัน ในครั้งนี้  ฉันเห็นถึงข้อผิดพลาดในครั้งก่อน
การที่ฉันกลับมายังสถานที่แห่งเดิมนี้
ฉันไม่ได้จะมาอย่างล่องลอยเหมือนอย่างเก่า
ฉันคิดอยู่เสมอว่า ...
หนทางข้างหน้ายังมีอีกยาวไกล
ฉันเพียงแค่อยากสร้างความทรงจำของฉันไว้ 
ณ ที่แห่งนี้  สถานที่เดิม
เพียงต่างแค่กาลเวลาที่หมุนเวียนเปลี่ยนไป

      และในวันนี้... ทางเดินของฉัน  
ที่เป็นตัวของฉันเอง  ได้เป็นคนที่เลือกเส้นทางต่างๆ
ไม่ใช่การบีบบังคับจากเขาให้เลือกเส้นทางอย่างก่อนหน้า 
ฉันจะโทษ คนอื่นเขาไม่ได้อีกต่อไป
ฉันเลือกของฉันเองแล้ว
ฉันยอมฉันยอมรับว่า อาจจะมีเหงาบ้าง
แต่ตอนนี้ไม่มีเขา ฉันอยู่ได้ 

                            ความคิดในเศษเสี้ยววินาที ที่ผ่านเข้ามาในหัว  

วันเกิดปีนี้ ฉันจะอวยพรเขาหรือไม่
ถ้าจะอวยพร จะอวยพรผ่านช่องทางใด
แล้วเนื้อเพลงหนึ่ง ได้ลอยตามเข้ามาในหัวในทันที

       เก็บรักที่เพิ่งพ้นไป เก็บใจที่เพิ่งช้ำมา บอกลาแล้ววันเก่า
เหลือแค่เพียงน้ำตา กับแผลที่เธอให้มา วันนี้ช่างเงียบเหงา
เพราะเมื่อฉันได้รู้ในวันนี้ ( ใจเธอคงทนอีกไม่ไหว )
อ่านข้อความสุดท้ายให้ฉันหยุดเสียที
พอเถอะนะมันทรมาณ อยากให้รักของเราจบตรงนี้
... ขอโทษ . . .

                                     Unfriend | อันเฟรนด์ - Helmetheads


 เขาอันเฟรนด์ฉันไปแล้วนี่
ช่องทางติดต่อใดๆ คงไม่มีอีกแล้ว
นึกแล้ว ยิ้มๆ ตลกตัวเองชะมัด 

ขอบคุณที่เราเคยได้ใช้ความทรงจำร่วมกันเมื่อครั้งที่ผ่านมานะ
ถ้าเธอเห็น... หวังว่าอนาคตข้างหน้า เราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันได้อย่างสนิทใจ  
HAPPY  BIRTHDAY TO ME AND YOU
เวลาตอนนี้ ที่ปีนังครึกครื้นปกติตามท้องเรื่อง
ผู้คนแปลกหน้าแปลกตาต่างเดินสวนกันไปมาในย่านเมืองเก่า
ฉันมีความสุขกับสิ่งที่ฉันเป็นอยู่
ฉันมีความสุขกับปัจจุบันตอนนี้
ฉันคิดถึงอนาคตข้างหน้า
เรียนจบกันไปแล้ว  ฉันจะได้กลับมาเจอเพื่อนอีกไหม
จะมีอีกกี่คน ที่จำได้ว่า ฉันเคยมาที่แห่งนี้
ฉันได้มาสร้างความทรงจำของฉันไว้ ณ ที่แห่งนี้  
สีสันของไฟยามค่ำคืน แลดูสดใส 
ใช่... ฉันเองก็ต้องสดใสตามแสงไฟสิ
และให้หัวใจของฉันได้กลับมายิ้มบ้าง  อีกสักครั้ง 
 ขอให้ฉันเจอคนที่ใช่ และไม่ทิ้งกันไปไหน

                          ขอบคุณนะ ... ปีนัง <3
 
SHARE

Comments