รักครั้งแรก
เมื่อ5ปีก่อน..เขาเป็นเหมือนกับความประทับใจแรกพบ 

     หนุ่มแว่นขี้อาย สุภาพและอ่อนโยน เขาเป็นเหมือนความประทับใจแรกพบ รอยยิ้มของเขาทำให้โลกของฉันหยุดหมุนไปชั่วขณะ เขาเป็นคนเรียบร้อยและนิสัยดี ฉันได้ยินเรื่องเล่าของเขามากมายยิ่งทำให้ฉันชอบเขามากขึ้นอีก จะเรียกว่า"ตกหลุมรัก"เลยก็ว่าได้ ฉันได้แต่มองเขาอยู่แค่ไกลๆ เพราะรู้ว่าไม่ว่าอย่างไรมันก็คงเป็นไปไม่ได้ ในขณะที่มีคนเข้ามามากมายแต่ฉันก็ไม่คิดจะมีใครเลย 

      แต่แล้วก็มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นจนทำให้เราได้รู้จักกัน ฉันต้องให้ของที่เขาอยากได้นั่นก็คือ 'นาฬิกาตั้งโต๊ะ'
      นาฬิกาตั้งโต๊ะงั้นเหรอ? เขาจะอยากได้ไปทำไมนะ? 
      แม้เราจะดูเหมือนใกล้กันมากขึ้นแต่ฉันไม่เคยคิดเข้าข้างตัวเองเลยสักครั้งว่าเขาจะมีใจให้กับฉัน ถึงแม้จะแอบมีความหวังเล็กๆบ้างก็ตาม


......


     หลังจากที่เราเริ่มรู้จักกัน เราคุยกันมาเรื่อยๆ ซึ่งต้องใช้คำว่า'เรื่อยๆ'จริงๆ เพราะไม่ใช่ทุกวันหรอกนะที่เราจะได้พบกัน ระยะเวลาล่วงเลยมาเท่าไหร่ฉันไม่แน่ใจนัก 
     เราสองคนไม่ได้ติดต่อกันมาพักใหญ่ ในระหว่างนั้นมีคนเข้ามาเพื่อทำความรู้จักฉันมากมาย ..ชายคนหนึ่งทำให้ฉันอยากลองเปิดใจดูสักครั้ง

ตอนที่ฉันยังไม่มีใคร เธอไปอยู่ที่ไหนมา..
      
    เขากลับมาอีกครั้ง..

      แม้ในตอนที่ฉันมีชายคนนั้นอยู่ข้างๆ แต่ฉันกลับรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่เราได้กลับมาคุยกัน แม้จะรู้สึกดีแค่ไหนแต่ฉันก็ไม่เคยเข้าข้างตัวเองเลยสักครั้ง ฉันมีชายคนนั้นอยู่ข้างๆและยังพูดคุยกับเขาอยู่ตลอด 
     "อยู่ข้างๆพี่ตลอดไปได้ไหมครับ" เขาบอกฉัน.. ซึ่งเป็นคำเดียวกับที่ชายคนนั้นเคยพูดไว้ 
      ฉันบอกเขาว่าถ้าเกิดว่าฉันมีคนที่อยู่ข้างๆแล้วล่ะ..   

      เขารู้...
      เขาบอกเขารู้มาตลอดเขาจึงเลือกที่จะกลับมา มันเห็นแก่ตัว เขาขอโทษที่ไม่ได้บอกก่อน เขาบอกกับฉันว่าเขาผิดเอง.. 
 

......


ที่พี่ขอนาฬิกาเพราะแค่อยากขอเวลา แต่พี่เพิ่งรู้ว่าเวลามันไม่เคยรอพี่เลย..

      ใจฉันชักไม่ดีแล้วสิ ฉันสับสนไปหมด เหมือนตัวฉันชาไปทั้งตัว 
      "ทำไมพี่ไม่บอก" ฉันพูดออกไปทั้งน้ำตา ตอนนั้นมันแย่มากจริงๆนะ
      "พี่ขอโทษ" เขาคนที่เคยยิ้มแล้วทำให้โลกของฉันสดใสตอนนี้ใบหน้าของเขามีน้ำตา "รู้ไหมครับว่าทำไมพี่ถึงขอนาฬิกา เพราะพี่แค่อยากขอเวลา แต่พี่เพิ่งรู้ว่าเวลามันไม่เคยรอพี่เลย" เขาเอาแต่ขอโทษ เขาเอาแต่โทษตัวเองและไม่ขอให้เลือกเขา 
       
      
"พี่ก็ชอบมองท้องฟ้าเหมือนกัน ไม่ว่าคืนนั้นจะมีดาวหรือไม่มีพี่ก็ยังมองเสมอเลย น้องต้องมีความสุขตลอดไปนะครับ"     
     ฉันสับสนไปหมด เวลานั้นมันแย่มากๆ ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบดขยี้ ฉันเสียใจ 'ทำไมนะ ทำไมกัน ทำไมเขามาตอนนี้ ทำไมต้องเป็นฉัน ทำไม ทำไม' ฉันเอาแต่ตั้งคำถามกับตัวเอง มันชาไปหมด ฉันอยากมีเขา ฉันอยากให้เขาอยู่กับฉัน เป็นกำลังใจให้ฉัน
    "พี่ไม่ไปได้ไหมคะ" 
    "พี่ไม่ควรมาตั้งแต่แรกแล้ว พี่ขอโทษ..."
...
...
...
เขาจากไปแล้ว.. 

       

     





SHARE
Writer
Naughty_honey
Dreamer,Reader
บันทึกประจำวาระของเธอที่เคยอยากโตเป็นผู้ใหญ่ให้เร็วที่สุด แต่สุดท้ายก็พบว่า จะรีบโตไปทำไมในเมื่อทุกคนเป็นเด็กได้แค่ครั้งเดียว

Comments