ปีนังตามลำพัง Day 1

โดยปกติแล้วเวลาที่ว่างก็จะตามหาสถามที่ท่องเที่ยวต่างๆทีมีผู้คนมากมายมาโพสต์ไว้ และที่นี่ปีนังก็เป็นหนึ่งในที่ที่มีคนมากมายมาเชิญชวนให้คนที่อยากได้ประสบการณ์ใหม่ๆลองทดลองเดินทางด้วยตัวเอง 
เช้าวันเสาร์ที่ 17/07/16 
แม่ "หยุดตั้งหลายวันไม่ไปไหนใช่ไหม"
เรา"ใช่คะ ไม่มีโปรแกรมเลยแม่" 
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
หลังจากหายจากแม่ไปได้ 20 นาทีทีเราก็เดินกลับมาบอกแม่อีกที่ว่า 
เรา "แม่เดี๋ยวหนูจะไปมาเลเซียนะ" 
แม่ "ห๊า,,,,,,,,,,,!!!!!!!! ไม่ได้ล่อเล่นใช่ไหม"
เรา "จริงแม่ไปคนเดียวนะ"
แม่ "อย่าไปเลยคนเดียว หลับง่ายนั่งแป็บเดียวก็หลับแล้วอันตราย" 
เรา" น๊า ... แม่ไม่เป็นไรหรอก สบายมาก" 

หลังจากที่ต่อรองกับแม่เรียบร้อยแล้วเราก็มาค้นหา ตั๋วเอยที่พักเอยจนสุดท้ายเส้นทางที่เราตัดสินใจนั้นคือ 
กทม-หาดใหญ่(รถบัส)-ปีนัง(รถตู้) 😂 นั้นคือสำหรับขาไป สำหรับขากลับนะหรอ ฮึๆ บอกได้เลยว่าเสี่ยงดวงไปหาเอาข้างหน้า 😊
การเดินทางครั้งนี้เราเตรียมตัวได้เลยว่าต้องนั่งรถยาวนานมากๆ ดังนั้นอุปกรณ์เอ็นเตอร์เทนส่วนตัวนั้นจำเป็นมากซึ่งมีแค่หูฟังและพาวเวอร์แบงค์เท่านั้นเอง 😁 

ตามเวลาตั๋วที่จองไว้นั้นรถออกเวลาประมาณ 7:30 เราก็ไปถึงสายใต้ใหม่เวลาประมาณ6:30 หลังจากที่เดินอย่างงงๆเพราะคนเยอะมากๆเราก็ได้ตั๋วเพื่อมาขึ้นรถเป็นเรียบร้อย 
ระหว่างทางที่รถออกมานั่นเนื่องจากว่าเป็นวันหยุดยาวจึงค่อนข้างติดเราก็นั่งหลังจดหลังแข็งบนรถทัวร์นั่นจนกระทระทั่งเวลาเดินมาถึงประมาณ02:00ซึ่งเป็นจุดแวะพักรถให้ผู้โดยสารได้กินข้าวและทำธุระส่วนตัว โดยที่ในใจเราก็คิดว่า "เราไม่เข้าใจรถทัวร์เลยจะมีซักกี่คนหรอที่อยากกินข้าวตอนตีสอง เราไม่เข้าใจเลยจริงๆ" 

รถวิ่งมาเรื่อยๆจนกระทั่งเวลา10โมงเช้าก็มาถึงสถานีขนส่งผู้โดยสารที่หาดใหญ่นั้นเอง

หลังจากที่ลงรถและรับของเรียบร้อยเราก็จะเจอกับกลุ่มมอเตอร์ไซค์วินเอย เราตุ๊กๆเอยเขามาเจรจาขออาสาไปส่งโดยคิดตังซึ่งเยอะมากๆและตื้อมากๆจน เออว่ะ ไปก็ได้ว่ะ 

จนกระทั่งพี่วินขับมาส่งจากท่ารถถึงสถานที่ที่เราต้องมาขึ้นรถเพื่อนไปยังปีนังรวมค่าบริการประมาณ60บาทซึ่งระยะทางเพียงแค่ไม่ถึง10กิโลเลวด้วยซ้ำ 

จากนั้นก็มีการเจรจากับทางร้านที่เรามาจองตั๋วไว้ทั้งหมดเราได้ราคา850บามเป็นราคาไป-กลับ หาดใหญ่ -ปีนัง และ ปีนัง-หาดใหญ่ 
หลังจากเตร่ดเตร่ซักพักก็ได้เวลารถออกตอนเที่ยงครึ่งเลยนิดหน่อย โดยส่วนตัวแล้วนั่นเวลาที่นั่งรถตู้เรามักชอบที่จะนั่งหน้าสุดเนื่องจากว่ารถตู้ในกทมนั่นจะแคบจนสุดท้ายเราก็ได้นั่งหน้าตามที่ตั้งเป้าหมายไว้ 
ใครเลยจะรู้ว่าการนั่งหน้าของเรานั่นทำให้ได้น้องสาวน่ารักซึ่งนางมาเที่ยงผจญภัยกับแฟนหนุ่ม(ในใจก็คิดว่าน่าอิจฉาจังเลย555) 
ระหว่างทางที่นั่งรถมานั้นเราก็มีโอกาศได้คุยกันถึงเวลาที่เราไปตามสถานที่ต่างๆซึ่งการพูดคุยก็ถือได้ว่าถูกประกอบกับความน่ารักของน้องสาวเราเลยขอfacebookไว้เพื่อทำความรู้จักกันไว้ก็ไม่เสียหายนี่นา😊 

ในตอนแรกเรานึกว่ารถจะมาข้ามที่ด่านประดังเบซาซะอีกที่ไหนได้ เราได้ความแปลกใหม่บวกบ้าน    นอกนิดๆเมื่อรถตู้พามาข้ามที่ด่านบ้านประกอบ อ๋อ... มีอย่างนี้ด้วยหรอเราเองก็นึกสงสัยเลยถามพี่โชเฟอร์ได้คำตอบมาว่าถ้าไปที่ประดังเบซานั้นบางทีอาจจะโดนรีดไถก็เป็นได้ เลยพามาทางนี้แทนซึ่งเราว่าก็ถือว่าโชคดีเนื่องจากข้ามผ่านด่านมาแล้วนั้นในฝั่งมาเลเซียทิวทัศน์ข้างทางก็สวยมากๆเช่นเดียวกัน 

รถวิ่งไปเรื่อยๆประมาณเกือบสามชั่วโมงเราก็มาถึงสะพานข้ามไปยังสู่เกาะปีนังจากภาพที่เราเห็นด้วยตามีความรู้สึกว่าฟ้าใสมาก.......ภูเขาที่อยู่ด้านหลังก็ใหญ่ บ้านเมืองก็แลเป็นระเบียบเรียบร้อยดีจัง

รถตู้แวะเวียนส่งผู้โดยสารแต่ละคนตามที่อยู่ในละโรงแรมจมเวียนมาถึงเรา เราก็บอกลาน้องสาวคนสวยและแฟนหนุ่มเพื่อออกไปผจญชะตากรรมอยู่คนเดียว :)

หลังจากเช็คอินเรียบร้อยแล้ว เราก็ออกมาสำรวจสภาพรอบๆ บอกเลยว่าเนื่องจากครั้งนี้ไม่มีการวางแผนใดๆทั้งนั้นการหลงทิศจึงเกิดขึ้น ความตั้งใจตอนแรกนั้นเราคิดว่าจะไปที่ Gurney Drive ซึ่งเป็นตลาดที่มีบล็อกเกอร์มารีวิวมากมาย แต่ๆๆๆๆๆๆ จะไปยังไงนี่สิ ความพยายามในการหานั้นต้องแลกมาด้วยเงินตราเมื่อเวลาที่เราไม่มีความพร้อม เราจึงต้องเปิดโรมมิ่งอินเตอร์ด้วยราคา un limited 300 บาทต่อวัน T___T  เอาว่ะ ไหนๆก็ไหนๆแล้วเดินหาร้ายขายซิมก็แล้ว ยอมเปิดก็ได้

ความซื่อบื่อบวกความ...อะไรก็ไม่รู้เราก็เปิดเสิชเจอจากกูลเกิลแมพว่า เราจะต้องใช้เวลาประมาณ 1ชั่วโมงที่เราจะไปถึงตลาด Gurney Drive เอาว่ะเดินไปก็ได้ (เพราะว่าไม่รู้ว่าจะต้องนั่งรถเมล์อะไรตรงไหนยังไงนี่นา)  แถมมีแต่แบงค์ แล้วรถเมล์ก็ดันไม่ทอนตังอีกนี่นา หลังจากเดินมั่วไปมั่วมาโดย google map ที่เรามี ทักษาะในการใช้ต่ำนั้น เกิดกระหายน้ำ เลยเข้าเข้าไปในเซเว่น นึกออกขึ้นมาได้ว่า อ๋อที่นี้มันมันบัตรรถเมล์นี่นาลองไปถามในเซเว่นดูน่าจะพอมีลู่ทางได้ไปต่อบ้าง แต่ ,,,, ปรากฏว่า ... "No we don't sell that ticket here, you have to go to main bus station which I think this time already closed" 
สุดท้ายเราก็เลยถอดใจไม่ไปละตลาดอะไรนี้ เอาเป็นว่ากลับไปนอนหล่ะกันเพราะนั้นก็เวลาสี่ทุ่มแล้ว 😴 






SHARE
Writer
Whatabouta
Duaghter
บ้ากล้องแต่ไม่มีกล้องก็มือถือมันก็ถ่ายได้ป่ะ

Comments

KOB-KRA-CHAI
3 years ago
เที่ยวให้สนุกนะคะ
Reply
Whatabouta
3 years ago
😙ขอบคุณมากค๊า