เรามีความฝันได้ เพราะว่าไร้ซึ่งอนาคต...

ไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร คงทำให้ชีวิตเราเคว้งคว้างน่าดู
หลายคนเลยพยายามวางแผน หรือคิดให้ได้ว่า....
ในอนาคตเราจะไปทางไหน จะเติบโตไปเป็นอะไรดี
และสิ่งที่มาพร้อมกับอนาคตก็คือ "ความฝัน"

เช่น ฝันว่าอยากเป็นนักฟุตบอล เราก็จะวางแผนในอนาคตไว้ว่า
เราต้องเรียนรู้ ฝึกซ้อม เล่นฟุตบอลให้ชำนาญ เพื่อที่จะเป็นนักฟุตบอลให้ได้
พอรู้ตัวว่าฝันอยากไปอะไร เส้นทางในอนาคตก็จะปรากฏทันที
เรารู้ว่าอนาคตจะเป็นไปในทิศทางใน เพราะค้นพบสิ่งที่ตัวเองใฝ่ฝัน

โชคดีจังนะ กับคนที่มี "อนาคต"

แต่ในอีกมุมหนึ่ง...
การมีอนาคตอาจทำให้เราหมดสิทธิ์ที่จะฝันก็ได้

เรื่องที่กำลังจะเล่านี้ ดูมาจากละครเรื่อง "Watashi wo Hanasanaide"  
หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อ "Never let me go" เป็นนวนิยายญี่ปุ่น
ที่เคยถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ฝรั่ง แล้วในปีนี้ญี่ปุ่นเองก็เอามาทำเป็นละครบ้าง

เรื่องราวของละครเรื่องนี้ก็จะเล่าถึงเด็กกลุ่มหนึ่งที่เติบโตมาในโรงเรียนประจำ
ที่ตั้งอยู่ในดินแดนอันไกลโพ้น ท่ามกลางหุบเขา 
ในโรงเรียนแห่งนี้เต็มไปด้วยความประหลาดหลายอย่าง เช่น
- ไม่มีการเรียนการสอนวิชาสังคม
- โรงเรียนเน้นสอนวิชาศิลปะ
- ใครวาดรูปไม่เก่งจะไม่ได้รับการยอมรับ และถือว่าเป็นคนโง่
- ไม่รับรู้ว่าโลกภายนอกเป็นอย่างไร
- ทุกอาทิตย์ต้องตรวจสุขภาพ 

ความประหลาดที่เกิดขึ้นนี้ก็เป็นเพราะว่า ชีวิตของพวกเขานั้นต่างจากคนอื่น
ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่เป็นมนุษย์โคลนที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อบริจาคอวัยวะ
นั่นหมายความว่า ทันทีที่พวกเขาเกิดขึ้นมา
"อนาคตได้ถูกกำหนดไว้แล้ว" 

พวกเขาต้องทำภารกิจให้เสร็จสมบูรณ์ โดยการบริจาคอวัยวะไปเรื่อยๆ
จนกว่าร่างกายจะใช้การไม่ได้!

นั่นหมายความว่า พอเรียนจบจากที่นี่ พวกเขาก็ต้องทำหน้าที่บริจาคจนกว่าจะตาย
ไม่สามารถฝันอยากทำอาชีพอื่นๆ ได้อีกทั้งนั้น นอกจากการเป็นผู้บริจาค

ฉะนั้น เด็กพวกนี้จึงถูดปิดกั้นไม่ให้เรียนวิชาสังคม ไม่ให้ได้รู้จักกับคนภายนอก
เพื่อที่ว่าเขาจะได้ไม่มีแรงบันดาลใจที่อยากจะเป็นอะไร
ถ้าเมื่อไรที่เด็กพวกนี้มีความฝัน อาจจะทำให้พวกเขาไม่อยากบริจาคอวัยวะ
ทำให้เกิดปัญหาใหญ่ตามมา...

แต่ว่า...ดันมีเด็กคนหนึ่งที่รู้สึกต่อต้าน นั่นก็คือ "โทโมฮิโกะ" เขาเป็นเด็กที่วาดรูปไม่เก่ง
และวันหนึ่งได้เจอกับครูคนใหม่ที่ยังไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของโรงเรียนนี้
ด้วยควาใจดี เธอเลยแนะนำว่า "เธอวาดรูปไม่เก่ง แต่เธอเล่นกีฬาเก่งนะ"
ตั้งแต่วันนั้น โทโมฮิโกะเลยหันมาเอาดีด้านการเล่นฟุตบอล
และฝันว่าอยากจะหนีจากการเป็นผู้บริจาค และหันไปเป็นนักฟุตบอลมืออาชีพ

แต่เขาไม่สามารถทำตามความฝันได้ 
เด็กทุกคนในนี้ไม่มีสิทธิที่จะฝัน เพราะอนาคตถูกกำหนดไว้หมดแล้ว
เพราะในอนาคตเขามีเรื่องที่จะต้องทำให้สำเร็จ
ในวันนี้เขาจึงหมดสิทธิที่จะฝันอยากเป็นอะไรได้อีก

เพราะพวกเขามีอนาคต จึงต้องไร้ซึ่งความฝันบางทีการที่ทุกวันนี้เราสามารถมีความฝันได้ 
อาจเป็นเพราะว่าเราไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร
เพราะอนาคตเรายังไม่ถูกกำหนด เราจึงมีสิทธิที่จะมีความฝัน

ถ้าวันนี้เรากำลังท้อแท้กับอนาคตที่เคว้งคว้าง อย่างน้อยก็ให้นึกเสียว่า
เรายังมีความหวังที่จะสร้างอนาคตขึ้นมาใหม่ได้ทุกเมื่อ ตราบใดที่มันยังไม่ถูกกำหนด

ความโชคดีของการเป็นคนที่ไร้อนาคต คือ
การมีสิทธิ์ที่จะฝันใฝ่ถึงชีวิตที่เรายังมองไม่เห็น...

ChaMaNoW
https://www.facebook.com/sakuradramas/

SHARE
Written in this book
Sakura Dramas
รวมเรื่องราววาไรตี้เีกี่ยวกับซีรีส์ญี่ปุ่น
Writer
ChaMaNoW
Ordinary Girl
Love Japanese Drama and writing. ChaMaNow at Sakura Dramas. Ordinary girl who shares mind story to well being life.

Comments