หลุมที่ขุดขึ้นเพื่อฝังเราลงไป

1

ผมบรรจงใช้ช้อนแงะหน้าดินจนเกิดเป็นหลุมขนาดเท่าถาดขนมครก
ใช้มือปัดไล่ฝุ่นให้พื้นที่รอบ ๆ ปากหลุมเรียบเนียนเป็นพิเศษ
ก่อนจะเดินไปหยุดยืนอยู่หลังเส้นที่เพื่อน ๆ ขีดรอเอาไว้ก่อนแล้ว
โยนลูกแก้วในมือเสี่ยงทายว่าใครจะได้อยู่ใกล้หลุมที่พึ่งขุดมากที่สุด
พอหาคนที่จะเริ่มต้นขึ้นลูกแก้วเหนี่ยวรั้งไว้กับนิ้วกลางซึ่งตั้งอยู่บนฐานของนิ้วอื่น ๆ ได้
ลูกแก้วลูกนั้นก็จะถูกดีดออกจากนิ้วกระเทาะลูกแก้วลูกอื่นปลิวห่างหลุมออกไป
วกกลับมาเข้าหลุมเพื่อตะโกนบอก "หลุมหนึ่ง" ก่อนจะหันไปดีดใส่ลูกแก้วฝั่งตรงข้าม
การละเล่นที่ไม่ได้มีอะไรหวือหวา
แต่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันน่าหลงใหลของเด็กนักเรียนชายช่วงนั้น
ความนิยมจัดอยู่ใน 3 อันดับแรก ร่วมกับ ดินน้ำมัน และ โยโย่

เด็กผู้หญิงที่ยังคงรักษาธรรมเนียมกระโดดยางได้แต่ค่อนแขวะใส่
อารมณ์ว่าไม่เข้าใจในสิ่งที่กลุ่มผู้ชายเหล่านี้เล่นกัน
มือก็เลอะดิน ลูกแก้วก็สกปรก ไม่รู้ว่าเล่นกันเข้าไปได้ยังไง
ที่จริงเสน่ห์มันต่างกันมาก 
ถ้าให้เทียบการละเล่นกับยางเป็นความสนุกถึงขีดสุดของเด็กผู้หญิง
การเล่นลูกแก้วก็เป็นหนึ่งในความครื้นเครงของเด็กผู้ชายเหมือนกัน

ลานกว้าง ๆ ที่มีหน้าดินเรียบ ๆ 
เลยมักจะมีหลุมหลายหลุมถูกขุดให้เห็นตอนเย็นอยู่บ่อย ๆ
ถึงขนาดที่อาจารย์ใหญ่ในโรงเรียนต้องมาขึ้นหน้าเสาธง
บอกถึงปัญหาหลุมที่เกิดขึ้นในสวนอันงดงามซึ่งเป็นหน้าตารับแขกผู้ใหญ่
ด้วยเพราะตัวอาจารย์ใหญ่เองเคยสะดุดหลุมที่ถูกขุดไว้จนตกลงไปในบ่อปลาทอง
แกเลยค่อนข้างแอนตี้การละเล่นเหล่านี้อย่างเอาจริงเอาจัง
รู้ว่าไม่มีทางห้ามเด็กได้ อาจารย์ใหญ่แกเลยออกนโยบายขุดแล้วกลบให้เรียบร้อย
ไม่อย่างงั้นคงต้องใช้มาตรการเด็ดขาดอย่างการ "ริบ" ลูกแก้วของนักเรียน

2

นั่นน่าจะเป็นหลุมแรก ๆ ที่ผมรู้จักในชีวิต
พอโตขึ้นมาหน่อย ได้ใช้ชีวิตในช่วงวัยมัธยมแล้วกลับมาเห็นหลุมพวกนี้
ก็ยังรู้สึกคิดถึงอยู่ตลอด เลยชักชวนเพื่อนชมรมดูดาวมาทอยเล่นกันอีกครั้ง
นึกไปถึงตอนเด็กที่เคยเถียงกันกับเด็กผู้หญิงจนถึงขั้นลงมือลงไม้
เป็นการตะลุมบอนด้วยการที่เด็กผู้หญิงกัดแขนเด็กผู้ชาย
ส่วนกลุ่มเด็กผู้ชายก็ทั้งหยิกทั้งบิดฝ่ายตรงข้ามจนเนื้อเขียว
แล้วเสียงร้องไห้เจี้ยวจ้าวก็ดังระงมจนถูกครูเรียกไปอบรมอย่างหนัก
คิดไปแล้วตอนเด็ก ๆ เราไม่ได้สนใจว่าอีกฝ่ายจะเป็นเพศไหนเลยแหะ
ยังไม่มีเรื่อง "เพศ" เข้ามาเกี่ยว มีแค่ "เพื่อน" ที่เราพอจะรู้จักในตอนนั้น

ระหว่างเล่น ๆ กันไป เราก็คิดไปถึงช่วงวัยในตอนนั้น
ประสาชมรมดูดาวที่มักจะเชื่อมโยงสารพัดเข้ามาในสาระบบของตัวเอง
เราพูดคุยกันเกี่ยวกับพื้นผิวบริเวณรอบ ๆ นี้ที่น่าจะใกล้เคียงกับดาวเคราะห์สักดวง
ที่มีพื้นผิวขรุขระจนถ้าไม่มีตาก็อาจจะประสบเหตุการณ์เดียวกันกับอาจารย์ใหญ่ในตอนนั้น
เรากำลังสนุกสนานย้อนวัยไปสู่ช่วงวัยที่เคยรับรู้ได้เพียง...
ความสนุกและความสุขของดาวเคราะห์ที่เรียกว่าโลกใบนี้
ทั้งที่ความรู้สึกตอนนี้กับตอนเด็กที่มีต่อหลุมลูกแก้วจะต่างไปจากเดิมมากก็ตาม

"โอ๊ะ ๆ!" เพื่อนผู้หญิงในชมรมแกล้งแหย่เท้าลงไปในหลุม "ตกหลุมรัก"
พูดจบก็พากันทั้งเฮทั้งฮิ้วครืนใหญ่
เพราะรู้ดีแก่ใจว่าเพื่อนคนนี้ตามจีบไอ้คนที่กำลังดีดลูกแก้วอยู่หลุมนั้นอยู่นานแล้ว
ถึงมุขการจีบจะโคตรเชยไปหน่อย แต่ให้อภัยได้เพราะบรรยากาศดูน่ารักขึ้นถนัดตา

3

ใครจะคิดว่ามุขเชย ๆ แบบนั้น
จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของหลุม ๆ หนึ่งในชีวิตของคนสองคนได้
เราใช้เวลาแค่ไม่ถึง 10 วินาทีก็ทำหลุมดี ๆ สำหรับเล่นลูกแก้วได้แล้ว
แต่หลุม ๆ นี้ที่เธอกับเด็กชายลูกแก้วช่วยกันขุดใช้เวลาบ่มอยู่หลายปี
เคยมีคนบอกเอาไว้ว่า...
การตกหลุมรักเริ่มต้นจากคนที่รักไปสู่คนที่ถูกรัก
อดคิดต่อไปอีกไม่ได้ว่า "หลุมรัก" ที่ว่า
น่าจะเป็นกับดักที่คนที่เป็นฝ่ายรักทำเอาไว้
เพื่อให้คนถูกรักหล่นลงไปในวันหนึ่ง
พอต่างฝ่ายต่างก็ตกอยู่ในหลุม ๆ เดียวกัน
เลยพากันช่วยขุดลงไปให้ลึกขึ้น
คิดว่าหลุมที่ว่า มันน่าจะถูกขุดใน "หัวใจ" ของคนสองคนกระมัง

ธีมงานแต่งงานของคนทั้งสอง
จัดอยู่บนเกาะและเหมาร้านบนเกาะเอาไว้
นอกจากการแต่งงานสไตล์คริสเตียนเรียบ ๆ ง่าย ๆ แล้ว
เรายังจะได้ฟังเพลงที่มีดีเจมาเปิดรูดแผ่นเสียงให้ดูกันแบบสด ๆ
ฟังไปก็ดูดาวไปด้วย น่าตลกที่มันเข้าจังหวะกันได้ดีอย่างประหลาด

4

หลุมอีกหลุมนึงที่ผมรู้จัก เป็นหลุ่มที่ฝังตากับยายอันเป็นที่รักเอาไว้
ผมนึกไปถึงงานแต่งงานและความรักของเด็กหญิงและเด็กชายลูกแก้ว
ที่มีจุดเริ่มต้นจาก "หลุมลูกแก้วหลุมนั้น" ไปสู่ "หลุมรัก" ขนาดใหญ่
เมื่อก่อนเคยแอบสงสัยว่าหลุมรักที่ว่านั้นมันจะต้องลึกสักแค่ไหน
ความลึกเท่าไหร่ถึงจะยึดเอาคนสองคนไม่ให้หลุดออกจากวงโคจรของกันและกัน
ในงานแต่งงาน เพื่อนคนหนึ่งบอกว่า
"หัวใจ" ของคนเราคือดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง
การตกหลุมรักก็คือคนสองคนที่ยืนอยู่บนดาวเคราะห์ดวงเดียวกัน
คนหนึ่งอยู่เหนือ อีกคนอยู่ใต้ 
ต่างคนต่างขุดกันลงไปจนได้มาเจอกัน ณ ใจกลางดาวเคราะห์นั้น

พอได้มายืนมองหลุมที่ฝังร่างของตากับยาย
เรากลับรู้สึกว่า...
จริงๆ หัวใจเราก็เหมือนกับดาวเคราะห์นะ
ถ้าขุดต่อไปเรากลัวว่ามันจะทะลุผ่าดาวเคราะห์ดวงนี้แล้วแหลกสลายหายไป
ที่จริงเราต้องการหลุมลึก...
แค่พอให้หลบหนาว หลบเหงา หลบภัยในหลุม ๆ เดียวกันได้สองคนก็พอ
เหมือนอย่างสองร่างที่นอนอยู่ข้าง ๆ กันตอนนี้
ผมไม่ได้เห็นหลุมที่ฝังไว้เพื่อไว้อาลัยบุคคลอันเป็นที่รัก
แต่ผมเห็น "หลุมรัก" ของตากับยาย 
ที่คงกำลังโอบกอดกันในดาวเคราะห์ที่เต็มไปด้วยหลุม...ใบนี้


SHARE
Writer
Oneword
ワンヌウン
ชอบคิด ชอบอ่าน ชอบเขียน ชอบเดินทาง...

Comments

Sobagirl
4 years ago
ขอหลบหน่อย^^....(_หลุม___)
Reply
Oneword
4 years ago
5555+
Sobagirl
4 years ago
^_^ ขำไรย๊ะ
July_Moon
4 years ago
ไม่รู้จะเม้นท์อะไร แฮ่~
Welcome Back ;)
Reply
Oneword
4 years ago
แทงยู นะ
July_Moon
4 years ago
(เอามีดเสียบกลับ) แทงยู~~
Albatross
4 years ago
หลุมลูกแก้ว ทำให้คิดถึงช่วงเด็กๆเลย แต่เดี่ยวนี้คงหาดินขุดหลุมได้ยากนะคะ
Reply
Oneword
4 years ago
:D