ก็คนมันไม่ใช่ ไม่เป็นไร เราเดินออกมาเอง ):)
ความสัมพันธ์ของคนเรา  มันจบ. 
เพราะระยะทางจริงๆหรอ เราว่าไม่หรอก ถ้ามันจะจบ มันจบเพราะตัวคนรักษาความสัมพันธ์เองมากกว่า พวกนั้นมันไม่ได้มีผลอะไรเลยความรักเป็นเรื่องของความรัก
ไม่เกี่ยวกับความพยายาม
ความตั้งใจ
ความมุ่งมั่นอะไรทั้งนั้น 

       การที่เรารักใครสักคนไม่ใช่เรื่องผิด เรามีสิทธิ์ที่จะรู้สึกกับใครก็ได้ เค้าไม่รัก ก็ไม่ใช่ความผิดของเค้าเช่นกัน ใจใครใจมัน จะไปบังคับใจเค้าได้ยังไง มันอาจจะเจ็บปวดนะ เมื่อเรารักใครสักคนแต่เค้าไม่ได้คิดเหมือนกันกับเรา บางทีเราอาจจะคิดว่า
       "ทำไมอ่ะ ลองดูไม่ได้หรอ ลองข้ามสะพานมาสิ เราจะดูแลแกเอง เราจะอยู่ข้างๆ เราจะไม่ทำให้แกเสียใจ มันดีนะ ถ้าเราจะเดินไปด้วยกัน"
       เค้าอาจจะไม่ข้ามมา หรือข้ามมาแล้วมันไม่ใช่ มันก็เป็นสิทธิ์ของเค้านะ
       เราก็ต้องเข้าใจ ถึงจะรู้สึกกับเค้ามากขนาดไหน แต่ถ้าบางที ความรักของเรา มันทำให้เค้าลำบากใจ ทำให้เค้าอึดอัด ทำให้เค้าต้องมาตอบแชทเรา กับคำถามเดิมๆ ถ้าเป็นอย่างนั้น เราว่าเราเดินออกมาดีกว่า ให้เค้าได้มีความสุขกับทางของเค้า แม้จะไม่มีเราอยู่ก็ตามเถอะ
แต่ความรักก็คือความรักไง 
ให้เลิกรักใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่าย
ไม่เป็นไรหรอก
มันอาจจะเจ็บเวลาเห็นเค้ากับใคร 
แต่ก็ทำใจนะ
เดี๋ยวคงด้านชาไปสักวัน       

       อย่่าปิดตัวเอง ลองดูแลตัวเอง รักตัวเองให้มากขึ้น  มันอาจจะทำให้เราได้เจออะไรดีๆมากขึ้นก็ได้นะ
ไม่ว่าจะยังไง จะเกิดอะไร สถานะอะไร
เวลาผ่านไปนานมากเท่าไหร่
 ขอให้เธอจำเอาไว้
เราจะอยู่ตรงนี้ ข้างๆเธอเสมอนะ
เธอจะมีเรา แค่หันมองมา 
       มันเกินจะควบคุม ไม่ผิดที่เธอ ไม่ผิดที่เรา ไม่ผิดที่ใคร ขอปล่อยไปตามใจ ความรู้สึกเรา เดี๋ยวเราจะจัดการมันเอง 
      เค้าบอกว่าถ้าเจอคนที่ใช่ เราจะไม่ยอมปล่อยเค้าไปหรอก
อืมมมมมมมมม
เค้าอาจจะได้เจอกับคนที่ดีกว่าเรา ได้เจอกับคนที่ใช่สำหรับเค้าจริงๆก็ได้ ถ้ามันจะใช่ สักวันหนึ่งมันจะใช่เอง ไม่ได้เลิกชอบ ไม่ได้หาย เริ่มใหม่ได้ก็จะทำ ถึงมันจะจบแบบเดิมก็เถอะ เราคงห้ามตัวเองไม่ไหว 
ที่ตรงนั้นอาจไม่ใช่ที่ของเรา
ตอนนี้
การออกมายืนอยู่ในที่ๆเราควรอยู่
 ตรงนี้
มันน่าจะดีที่สุดแล้วแหละ 
        ไม่โกรธที่มันเข้ามา ไม่โกรธที่มันไม่สมหวัง ไม่โกรธที่ไม่เคยได้รับอะไรกลับมา อย่างน้อยยังได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง เสียใจมากกว่าที่รักษามันไว้ไม่ได้ 
อนาคตไม่รู้จะเป็นยังไง เชื่อว่าสักวัน วันใดวันนึง เราต้องได้เจอกันอีก ถ้าถึงวันนั้น อย่าลืมยิ้มให้กันนะ จะยิ้มตอบรับงามๆ ด้วยความเป็นกัลยานมิตรที่ดี :D 
       

ก็รู้ฉันเองก็ยังไม่ใช่ ไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น.
อาจจะเจ็บบางครั้ง อาจจะเหนื่อยบางที
แต่ก็ยิ้มได้เรื่องมา
อาจจะต้องผิดหวังก็ไม่เป็นไร
รักนะ <3



SHARE
Written in this book
my book

Comments