พระอาทิตย์เดินตามฉัน พระจันทร์เดินตามเธอ ตอน จืงตะเนื๊อบ
 "เพราะฉันชอบสายลม สายลมแสงแดด และชอบที่ไม่ต้องใส่ร้องเท้า..."  การไม่ใส่รองเท้าไม่ใช่เรื่องแปลก การเดินเท้าเปล่าเป็นเรื่องปกติและสนุก 

เท้าที่เคยเล็กเท้าฝาหอย และค่อยๆใหญ่เป็นขาหมู 555 ขอยืนยันว่า การที่เท้าได้สัมผัสหรือย่ำไปกับดิน กลิ้งไปกับโคลน ป่ายปีนต้นไม้ เหยียบกรวดที่ร้อนระอุ กวัดแกว่งกับสายน้ำย่อมดีกว่าสวมรองเท้าเป็นแน่ รู้สึกเรากับธรรมชาติเป็นหนึ่งเดียวกัน...พูดให้สวยงามไปงั้นแหละ จริงๆคือซื้อมาเท่าไหร่ก็หาย ไม่ก็พังแบบไร้สภาพ จบด้วยการเดินเท้าเปล่าอยู่ดี

การเล่นซนต่างๆนานาของเด็กอย่างเรานั้น ไม่ควรมีรองเท้าเป็นภาระ ก่อนปีนต้นไม้ก็ต้องถอดรองเท้าไว้ข้างล่าง ลงมาก็สวมใหม่ วิ่งแข่งกับเพื่อนก็ต้องถอดรองเท้าเอาปากคาบไว้ เฮ้ย!! ล้อเล่นนนน คือต้องหาที่ถอดรองเท้าหรือซ่อนรองเท้าไว้ ลงโคลนจับปลาก็ต้องถอด ไม่งั้นก็ลื่นไม่เป็นท่า พอเล่นจนเป็นที่พอใจ หน้าตามอมแมม ท้องหิวโซ ก็เดินกลับบ้านตัวปลิว 

ยายถามอีกแล้ว "จืงตะเนื๊อบตูนาบั๊ด?" "รองเท้าหายไปไหน" เด็กความจำดีอย่างเราก็ได้แต่ตอบว่า"หายไปแล้ว หายไปไหนก็ไม่รู้" เล่นมากหลายรายการ วิ่งรอกทั่วหมู่บ้าน ลืมรองเท้าไปหลายคู่
บ้างเล่นๆอยู่ก็โดนหมาคาบไปนอนแทะ นึกว่ารองเท้าดาวเทียมของเราเป็นกระดูกหรือปลาหมึกไปแล้ว 

โตมาก็ยังชอบเดินเท้าเปล่า แต่ต้องสะอาดนะ อะไรคือสะอาด สะอาดคือพื้นดิน โคลน หญ้า นี่คือสะอาดของเรา ดังนั้นถ้าเจอสามสิ่งนี้ เราเดินเท้าเปล่าได้ 


SHARE
Written in this book
พระอาทิตย์เดินตามฉัน พระจันทร์เดินตามเธอ
 หญิงสาวที่วิ่งตามพระจันทร์
Writer
KeyLao
daughter of the sun
นางบ้า นางเยอะ ปล่อยนาง

Comments

Oneword
3 years ago
โตมาก็ยังชอบเดินเท้าเปล่านะ ชอบเวลาเท้าตัวเองเป็นสีดำ ๆ (ไม่ใช่ละ)
Reply
KeyLao
3 years ago
555