ในความรู้สึกที่ไม่มีคำนิยาม
ความรู้สึก... ความรู้สึก... ใช่ เรื่องนี้เป็นเรื่องของความรู้สึก

ทุกคนมีความรู้สึกที่เลือกตอบสนองออกมา ตามแต่สภาพของปฏิกิริยาหรือสิ่งที่แสดงออกหลังจากได้รับการกระตุ้นจากอะไรบางอย่าง สิ่งบางสิ่งที่มีผลต่อปฏิกิริยาของผู้คนหรือแม้แต่สัตว์สิ่งของ มันคือสิ่งที่ทำให้คนรู้สึกและแสดงอะไรบางอย่างออกมา หากว่าจะบอกว่ามันเป็นเหมือนกับการทำตามกฎข้อที่สามของนิวตันมันก็อาจจะไม่ผิดนัก แต่ก็ไม่ได้ถูกเสียทีเดียว ยิ่งกับมนุษย์ด้วยแล้ว... มันซับซ้อนกว่านั้นมาก

มนุษย์มีความเป็นนามธรรม การใช้กฎข้อที่สามของนิวตันไปตัดสินนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับการพยายามเอาของไปเข้ากล่องดำที่ไม่อาจตรวจสอบได้ว่ามันจะคายพลังงานออกมาเท่าไหร่ เพราะเราไม่รู้ว่าข้างในมีอะไรและทำอะไรบ้างในนั้น... และแน่นอน มนุษย์ไม่ใช่เครื่องจักรหรือสมองกลที่จะให้คำตอบมาแบบ input = output... บางที output ยังไม่ได้ให้ออกมาได้เต็มร้อยเลยหากว่าจะคิดเรื่องของประสิทธิภาพเข้าไปด้วย ก็คงต้องเป็นไปตามสภาพของมัน

แล้วคิดว่ามันจะเป็นยังไง บางทีมันก็กลับมา บางทีมันก็ไม่กลับมา
แย่ที่สุดคือไม่ได้กลับมาเลยแม้แต่เสี้ยวเดียวของการตอบสนอง

บางอย่างอาจจะไม่ได้บอกชัดเจนว่าเราต้องรู้สึกยังไง รู้เพียงแต่ว่าเรารู้สึกมันขึ้นมาเฉยๆ เท่านั้น แต่ก็ไม่อาจจะอธิบายได้ว่าทำไมหรือมีเหตุผลอะไรที่จะรู้สึก มันเป็นสิ่งที่ปรากฏขึ้นมาแล้วอาจจะอยู่เพียงชั่วครู่ชั่วขณะหรืออาจจะอยู่นานกว่านั้นจนถึงเวลาที่มันจางหายไป

บางอย่างก็ไม่อาจจะบอกว่าอีกฝ่ายจะกลับมามองเห็นหรืออะไร ความรู้สึกเป็นเรื่องส่วนบุคคล บางคนอาจจะรู้สึกมากหรือรู้สึกน้อยขึ้นอยู่กับว่าจิตใจนั้นใส่ใจกับเรื่องนั้นหรือไม่ บางคนอาจจะแสดงออกมาเป็นการตอบสนองที่รุนแรงและมีอารมณ์ร่วมมาก แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นอย่างนั้นเสมอไป บางคนก็แทบจะไม่มีการตอบสนองอะไรเลยนอกจากการรับรู้ หรืออาจจะไม่รับรู้ว่าอะไรเป็นอะไรเลยก็เป็นได้ อยู่ที่ว่าเรื่องของการสนทนาหรือเรื่องที่เกี่ยวข้องระหว่างคนที่มากกว่าหนึ่งคนจะเป็นอะไรก็ตาม หากว่าจะบอกว่าคนที่ไม่ตอบสนองนั้นเย็นชา ก็คงไม่ผิดและไม่ถูกนัก บางคนก็มีเหตุผลที่จะไม่ตอบสนองอะไร เหตุผลของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกันเสียด้วยสิ

ก็อย่างที่ว่า ความรู้สึกของแต่ละคนไม่เหมือนกัน อีกคนอาจจะใส่ใจเสียมากมาย อีกคนอาจจะไม่ได้เห็นค่าแม้แต่น้อย แล้วพอมันไม่เท่ากันระหว่าคนสองคนหรือมากกว่านั้น ก็เหมือนกับเป็นจุดเริ่มต้นของความรู้สึกและความเห็นที่ไม่ตรงกัน อันนี้ก็ไม่อาจจะช่วยอะไรได้มากนอกเสียจากว่าจะปรับความเข้าใจและยอมรับในความรู้สึกและความคิดของอีกฝ่าย แต่ถ้ามันแย่กว่านั้น บางอย่างก็อาจจะเกินเยียวยาไปแล้วก็เป็นได้

จะว่าไป... พอมากลับมาคิดอย่างนี้แล้ว บางอย่างมันก็ทำให้คิดเหมือนกันว่า กับเรื่องที่บอกว่าเราเข้าใจในเรื่องของความรู้สึกของตัวเองแล้ว แล้วจริงๆ มันคืออะไร... เราเข้าใจมันจริงๆ หรือเปล่า

หรือแท้จริง มันก็ไม่อาจจะเข้าใจได้จากนิยามของมันที่... 
กว้างเหลือเกิน กว้างจนไร้คำนิยามที่ชัดเจน...
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments