กระแสแห่งความสนใจ
สำหรับกระผม การที่จะมองออกไปข้างนอก แน่นอนว่ามันหมายถึงการสังเกตถึงความเป็นไปว่าโลกเดินไปทางไหนแล้ว และเรื่องเช่นนี้ แท้จริงแล้วมนุษย์ทุกผู้ก็คงต้องทำแบบเดียวกันเพื่อที่จะได้หาทางที่จะอยู่รอดและปรับตัวเข้ากับสังคมได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม

ไม่ได้จำกัดว่าจะเป็นเรื่องอะไร หลายอย่างสามารถกลายมาเป็นเรื่องที่สามารถถกกันได้เสมอ ในโลกบิดเบี้ยวหรือเป็นไปตามทางของมันเช่นนี้ ยังเห็นหลายผู้คนที่พูดกันในเรื่องที่กำลังเป็นที่นิยมมาตั้งแต่ก่อนกาลมา มันเป็นเรื่องปกติที่กระแสสังคมจะไหลไปเรื่อยๆ เหมือนดังสายน้ำ แต่ละอย่างในแต่ละเวลาก็จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แล้วแต่ว่าคนจะมองไปทางไหน

ก่อนหน้านี้ก็ที่เห็นแบบเดียวกันก็อย่างเช่นโรตีที่เคยเป็นที่ฮือฮาจนคนรอซื้อกันมากมาย จนมาถึงเมื่อช่วงไม่กี่ปีที่โดนัทเคลือบน้ำตาลรสชาตินุ่มที่เห็นว่าต่อแถวกันยาวเหยียดที่สยามพารากอน เหตุการณ์แบบเดียวกันก็เกิดขึ้นกับป็อปคอร์นที่เมื่อก่อนที่หิ้วเข้ามาจากต่างประเทศ (ซึ่งกระผมเองก็ได้ทานมันจากการที่เพื่อนเอากลับมาเป็นของฝากจากสิงคโปร์) และเมื่อปีที่แล้วก็มีไก่ทอดขนาดใหญ่พร้อมกับเครื่องเทศและรสชาติสไตล์ไต้หวัน จนกระทั่งมาถึงล่าสุดที่เป็นเรื่องของไอศกรีมจากญี่ปุ่นที่มาวางขายในไทยพร้อมกันได้รับคำตอบรับอย่างล้นหลามจนกระทั่งของหมดไปหลายครั้ง หรือแม้แต่อย่างที่กระผมเห็นแล้วเอาขึ้นเป็นรูปปกสำหรับเรื่องนี้ กับร้านไก่ทอดแบรนด์ใหม่ที่นำเข้ามาแล้วมาเปิดสาขาใหม่ที่ตึกสยามกิตต์ ใกล้ๆ สยามสแควร์ (ซึ่งแน่นอนว่าคนคงมาที่นี่สะดวกกว่าไปที่เซนทรัลเวสต์เกตถ้าไม่ได้อยู่แถวนั้น)

อย่างอื่นที่ไม่ใช่ของกินนี่ก็มีเหมือนกัน อย่างเช่นที่เห็นการต่อแถวสำหรับโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดที่เข้ามาในแต่ละรุ่น ที่ดูเหมือนว่ากี่รุ่นต่อกี่รุ่นก็ยังทำให้คนต้องการมันมากมายโดยแทบจะไม่ลดลงเลย แถมกลับจะมากขึ้น หรือแม้แต่เรื่องของร้านการ์ตูนจากเจ้าของลิขสิทธิ์เปิดใหม่ที่ห้างสรรพสินค้าดังใจกลางกรุง ที่ทำให้คนต้องรอกันไปหลายชั่วโมงกว่าจะได้เข้าไปจับจ่ายกันได้ (และนั่นย่อมหมายถึงมีผู้ที่รอแล้วไม่สมหวังเมื่อถึงเวลาปิดร้านของวัน) 

หรือที่ยิ่งกว่านั้นคือความพยายามที่จะบุกเข้าไปในร้านเพื่อที่จะซื้อหรือพยายามครอบครองรองเท้ารุ่นหายากและจำกัดจำนวนของแบรนด์ระดับโลกยี่ห้อหนึ่งจนถึงกับต้องยกเลิกการขายที่สาขานั้นไปชั่วคราว... แน่นอนว่ามันกลายเป็นหนึ่งในเรื่องที่ฮือฮาและอื้อฉาวมาก จนกลายเป็นเรื่องที่พูดกันไม่แพ้เรื่องก่อนหน้านี้ที่มีเรื่องของการออกันเพื่อรับบัตรชมภาพยนตร์ที่มีการประกาศออกมาว่ารับบัตรฟรี (ซึ่งก็เหมือนว่าจะชกเข้าไปที่จุดตายพอดีที่ว่าคนใดๆ แล้วล้วนชอบของฟรีกันทั้งนั้นแหละ)

อะไรทำให้คนสนใจสิ่งที่เป็นกระแสมากขนาดนี้ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของหรือผู้คนที่เป็นที่น่าสนใจ ยิ่งด้วยว่าอะไรที่ถูกกระพือด้วยพลังสื่อไม่ว่าจะเป็นสื่อที่สื่อทางเดียวหรือแม้แต่ปัจจุบันที่โซเชียลเน็ตเวิร์คยิ่งทำให้เรื่องราวหลายอย่างถูกกระจายไปมากกว่าและกินพื้นที่มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

เมื่่อมองจากหลายคนที่กำลังมุ่งหน้าไปทางนั้นแล้ว... บวกกับการมองไปยังท่าทีของหลายๆ คนที่ใกล้ชิด บางทีอาจจะไม่แปลกใจก็ได้ที่มันเป็นธรรมชาติและบวกกับความอยากลองสิ่งใหม่ที่เป็นปกติวิสัย... คงไม่ต้องไปสงสัยหรือคิดอะไรมากในตรงนี้ (แต่ก็ยังคิดมากอยู่ดีนั่นแหละ)

หลายอย่างบอกได้ว่าคนเราเป็นคนที่เมื่อมีกระแสอะไรมาจะถูกชักจูงไปทางนั้นง่ายมากหากว่าตรงกับความต้องการหรือว่าเข้ากับเงื่อนไขของตัวเองที่วางไว้ แล้วยิ่งว่าหากว่าทุกอย่างลงล็อคแล้ว คงไม่มีทางที่จะปฏิเสธได้เลยทีเดียวเชียว เห็นได้ชัดจากเรื่องของการลงทุนของคนๆ หนึ่งเพื่อที่จะได้มาซึ่งของหนึ่งชิ้นที่อาจจะไม่ได้มีค่าอะไรมากมายสำหรับบางคน แต่สำหรับเขา มันคือหนึ่งในสุดยอดสิ่งล้ำค่าในชีวิต และถึงแม้ว่าจะยังไม่สำเร็จก็ตาม ก็จะยังคงตามล่าสิ่งนั้นต่อไป

น่ากลัวนะ คิดว่าอย่างนั้น แต่ต่างคนก็ต่างใจ...

มันเป็นอย่างนี้แหละ...

กระแสมันจะผ่านไป... มันไม่ได้อยู่ยาวนานจริงหากว่ามันไม่ได้อยู่ในความสนใจของคนมากพอ เป็นที่รู้กันว่าความรู้สึกและความสนใจของคนนั้นมันแสนสั้นนัก และแน่นอนว่ามนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา วันหนึ่งอาจจะสนใจในสิ่งหนึ่ง อีกวันก็อาจจะสนใจอีกสิ่งก็เป็นได้ หากว่าปกติแล้วก็อาจจะยังสนใจสิ่งเดิมอยู่ แต่มันก็อาจจะมีเวลาอยู่ของวัน และคนเราไม่เหมือนกัน ขนาดคำว่าตลอดกาลของแต่ละคนก็ยังไม่เหมือนกันเลย บางคนอาจจะหมายความว่าอย่างนั้น แต่สำหรับบางคน มันมีเวลาเพียงแค่ชั่วครู่เท่านั้น... 

ก็คงต้องยอมรับว่าไม่ว่าจะยังไง มันก็คงจะเหมือนกับความสุขและความทุกข์ที่เข้ามาในช่วงเวลาของคนเรานั่นแหละ สักวันนึงมันเข้ามามันก็ต้องจากไปอยู่ดี... 

and this too, shall pass...

แล้วสุดท้าย... ก็คงจะต้องรอให้มันค่อยๆ ผ่านไปก่อนที่จะละเลียดเอาความสุขให้เต็มที่ละมั้ง... ถ้ามันยังคงอยู่น่ะนะ (แต่ถ้าไม่อยู่ อันนี้ก็คงสุดแท้แต่กรรมและยอมรับว่าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อสิ่งนั้น ก็คงต้องทำใจ)...

ปล. ช่วงนี้หลายอย่างคือคนออกล่ากันมากและในพื้นที่บางที่ คนก็ยังคงมากมายเช่นเดิม... รูปจากปกนี่ก็เป็นบรรยากาศเช่นกัน จากที่กระผมเดินทางไปที่หน้าร้านเมื่อตอนค่ำเมื่อวานนี้ ฮาาาาา
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments