ความพยายามที่ไม่มีผลลัพธ์
บางทีเราถูกมอบหมายงานในสิ่งที่ไม่ถนัด
เราทำได้ดีในครั้งแรกๆ แต่ก็ไม่เสมอไปที่มันจะออกมาดีทุกครั้ง จนเกิดความรู้สึกในหัวตลอดเวลา ถามตัวเองหลายครั้ง ว่า "ทนทำไม"

โดนด่ามากมาย ใช้เวลาเรียนรู้กับงานที่ไม่ถนัด พยายามเรียนรู้และเปิดรับสิ่งที่ไม่ชอบ ก็อดทน เพราะอยากเก่ง อยากได้ความรู้จากคนที่เราคิดว่า เขาจะถ่ายทอดให้เราได้
......จนถึงวันที่ไฟเริ่มมอดลง ความรู้สึกสีเทาเข้ามาอยู่ในหัวทันที ความร่าเริงหดหาย ความสนุกจืดจาง รอยยิ้มยังแทบไม่มี แล้วก็มีคำถามจากรอบข้างต่างๆนาๆ
ว่า "ทำไม่ได้ ทำไมไม่บอก ทำทำไม" แล้วถ้ามีคนเคยพูดกับคุณว่า คุณเก่ง ผมเชื่อว่าคุณทำได้ ลองทำดู เป็นคุณ คุณจะไม่ลองทำดูหรอ เราไม่สามารถเผิกเฉยได้ ถ้ายังไม่ลองทำ สุดท้ายมันก็ทำได้จริงๆ แต่ไม่ได้สมบูรณ์อะไรนัก จนกลายเป็นที่คาดหวังของใครๆว่า งานต่อไปต้องทำได้ การพัฒนาของเราเกิดขึ้นชัดเจนขนาดนี้ ต้องทำอย่างอื่นได้ดีอีกแน่ๆ แต่!! ไม่ได้พัฒนาจากสิ่งที่เราอยากทำ มันคือสิ่งที่คนอื่นอยากให้เราทำต่างหาก
.......ไม่ต่างอะไรกับการถูกบังคับ ชีวิตเด็กGen Y มันไม่ง่ายในการที่ต้องโตเป็นผู้ใหญ่ ในสังคมที่เป็นแบบนี้ พยายามอดทนทำทุกอย่าง เพราะอยากเป็นคนเก่ง แต่มันท้อเพราะเราถูกจับอัดเข้ากรอบอะไรไม่รู้ ที่โคตรอึดอัด พยายามโชว์ความสามารถที่มี แต่กลับถูกเมิน ดันเอาสิ่งที่ไม่ถนัดจับเป็นจุดขายซะอย่างนั้น พอมาถึงจุดนี้ ฝันที่เคยมี
แพลนที่วางไว้ เท่ากับศูนย์ ฝันเริ่มขึ้นอย่างสวยงามแต่มาพังตอนท้าย แพลนที่วางไว้เพื่ออนาคตก็ล้มไม่เป็นท่า เพราะ ไร้ทิศทาง


.......ชีวิตตอนนี้ไม่ต่างจากมนุษย์เงินเดือนคนอื่นๆ เรามาถึงจุดที่อิ่มตัวและเบื่อกับสิ่งต้องเจอในวันรุ่งขึ้นในที่ทำงาน ทำงาน 1 ปีเต็ม ความสุขที่มีมันน้อยมาก ถ้าเทียบกับความทุกข์ที่เจอ เงินคือปัจจัยรองลงมา ถ้าเราทำงานอย่างมีความสุข เราเต็มที่ แต่ถ้าไม่มีความสุข แล้วงานหนักหน่วง ค่าตอบแทนน้อย การอยู่ต่อก็เป็นไปได้ยาก ตอนนี้ต้องตัดสินใจว่าจะไปต่อ หรือ ออกมาดี มันยังคงลังเล แล้วความพยายามทั้งหมดที่ทำมาผลลัพธ์แทบไม่มี หมดไฟ หมดใจ ที่จะทำทุกอย่าง

.......ความจริง ชีวิตไม่ต้องยากขนาดนี้ก็ได้
อะไรที่มันยากมาก มันง่ายที่จะถอดใจ ความอดทนมีมาก แต่ถูกใช้ทุกวันๆ มันก็เริ่มหมด
ไฟเริ่มดับ กว่าจะติดใหม่ก็ต้องใช้เวลา แค่คิดก็บั่นทอนใจ แทบจะไม่มีแรงทำอะไร ความรู้สึกนี้คือคนที่หมดไฟ เราเองก็คิดว่า จะทิ้งฝันนี้ลง แล้วหยิบฝันต่อไปขึ้นมาทำต่อ ทุ่มเทเพื่อฝันแต่เราทำไม่ถูกทาง กลับลำคงยาก ทำฝันใหม่เริ่มต้นใหม่ ง่ายกว่า

เพราะชีวิตมันสั้น ไม่อยากตัดสินใจนาน เวลาไม่เคยรอใคร คิดดีๆแล้วก็สร้างผลลัพธ์ให้ออกมาอย่างที่เราต้องการ
"เพราะ เราเองก็ยังคงศรัทธาคนที่ยอมรับว่าตัวเองผิด เชื่อมั่นในคนร่วมงาน และยอมรับความคิดเห็นคนอื่น แต่เราไม่ศรัทธาคนที่เหยียบหลังคนอื่นเพื่อยืนถือถ้วยรางวัลอย่างสง่างาม"
เลือกที่จะศรัทธา เพื่อผลลัพธ์ที่ดีของเรา
เพื่อความสุข..... เลือกซะ(บอกตัวเอง)









SHARE
Written in this book
Born
Writer
ChaneeDiary
Producer
Back to basic~

Comments