นักดนตรีกลางคืน (รึเปล่า) สู่ พนักงานออฟฟิต
อาชีพเต้นกินรำกิน มันจะไปมั่นคงอะไรหลายคนคงเคยได้ยินคำนี้บ่อยครั้งกับบางอาชีพ เช่น การเล่นดนตรีกลางคืนอย่างที่ผมเคยทำมา ผมไม่เคยเข้าใจว่าทำไมหลาย ๆ คนต้องมองว่ามันเป็นอาชีพที่ไม่มีฐานที่มั่นคง หลายครั้งที่เคยย้อนกลับมาถามตัวเองว่า " แล้วอาชีพไหนแม่งมั่นคงบ้างว่ะ "

ย้อนกลับไปเมื่อครั้นสมัยยังเรียน ผมก็เป็นนักศึกษาธรรมดา ๆ ที่หาเงินเพิ่มจากการเล่นดนตรีตามร้านเหล้า ร้านอาหาร ทั่ว ๆ ไปนี่ละ ด้วยความที่ก็พอจะเล่นไปวัดไปวาได้ ก็เลยได้มีโอกาศไปเล่นไปสัมผัส ได้รับรู้ถึงความสนุกสนานในการสร้างความบันเทิงให้กับผู้คนในยามราตรี จะบอกว่าในช่วงนั้นแม่งโครตมันส์ เราสนุกกับคนดู คนดูก็สนุกกับเรา( ไม่รู้เพราะเมาด้วยหรือเปล่า ) แต่ก็เป็นอาชีพที่ผมคิดอยากจะทำกับมันไปตลอดชีวิต ถึงฝีมือผมมันจะเก่งกาจดุจอาจารย์ดนตรีที่ฝึกฝนมาราว 56 ปี ก็เถอะ (จงมองตรงข้าม)

แต่แล้ว... จุดเปลี่ยนของผมก็มาถึง

เมื่อถึงวันที่ผมเรียนจบ ผมเรียนสาย IT ไง แต่ความรู้ในสมองทุกส่วนที่สะสมมาแม่งไม่มีไรเลย
ใจก็อยากจะเล่นดนตรีกลางคืนเหมือนเดิม จะเอาไงดีละวะคราวนี้ ถ้าหันไปทำงานกลางวัน แล้วจะเอาเวลาที่ไหนฝึก เวลาไหนแกะเพลง โถชีวิต...

และผมก็เลือกที่จะเล่นดนตรีกลางคืน เพราะมันทำให้ผมมีความสุข ซึ่งเอาจริง ๆ ผมก็ทำเงินกับงานตรงนี้ได้พอสมควร อยู่กินได้ แต่ก็มีบางช่วงที่ตกต่ำเพราะตกงาน มันก็เหมือนงานฟรีแลนซ์ ดี ๆ เนี่ยละ อยู่ที่เราจะขยันกับมันขนาดไหน


สุดท้าย จุดเปลี่ยนผมมันก็ต้องหันมาทำงานประจำหลังจากพ้นการเป็นทหารกองประจำการ

ทำไมละ... 

" มึงรักดนตรี อยากทำดนตรีเป็นอาชีพแล้วทำไมถึงหันมาทำงานประจำ "

แต่ผมไม่ได้บอกว่าผมจะเลิกเล่นซักหน่อย....

แต่ที่ผมต้องหันมาทำงานประจำอาจเป็นเพราะเงินที่ผมจะได้รับแน่นอนในทุก ๆ เดือน ถ้าไม่โดนไล่ออก หรืออาจจะเป็นเพราะ ผมต้องหาเงินที่มันจะได้มาแน่นอนซึ่งผมจะสามารถบริหารจัดการได้ ไม่ต้องมานั่งลุ้นเหมือนตอนเล่นกลางคืนว่าร้านเค้าจะ cancel วันไหน และด้วยความรับผิดชอบที่มากขึ้น ผมต้องการเงินที่ได้แน่นอนในทุก ๆ เดือน หรือว่านี่มันจะคือความมั่นคงที่เค้าว่ากัน....

หลายคนคงมองว่าผมแม่งเป็นไอขี้แพ้ ไม่ทำตามเหมือนคำอาจารย์เฉลิมชัย ที่คอยบอกมึงต้องสู้ ไม่งั้นมึงก็เป็นไอ้กระจอก มึงต้องทำให้สุดสิวะ อะไรประมาณนี้

โอเค...

วันนี้ผมอาจเป็นไอ้กระจอกที่หยุดเดินตามความฝัน....
แต่ผมไม่ได้บอกว่าผมจะไม่เดินต่อในวันหน้า...

วันนี้ผมอาจเป็นไอ้กระจอกที่หยุดเดินตามความฝัน
แต่ผมไม่ได้บอกว่าผมจะไม่เดินต่อในวันหน้า  


ปล. อาจจะเขียนงง ๆ แต่มันก็งง ๆ นั้นละ




SHARE

Comments