บรรยากาศ ความรู้สึก และความเหงาอัน(ไม่)เป็นนิรันดร์
สายตาของกระผมมองผ่านผู้คนที่เดินอยู่รอบกายไปเรื่อยๆ ไม่อาจจะบอกได้ว่ามีความหมายหรือไร้ความหมาย เมื่อมันดูแล้วเหมือนกับจะตาลอยและใจลอยถึงอะไรบางอย่างที่คงจะไม่มีอยู่จริงในใจของคนหลายๆ คนที่ว่านั้น... ความเงียบงันและเงาที่อาจจะดูเหมือนกับเพื่อนแท้เริ่มจะมาเยือนเรื่อยๆ ในยามที่เวลาไหลไปเรื่อยๆ จนจะหมดวัน มีเพียงเสียงของหัวใจของตัวเองที่ยังคงบอกว่ายังคงมีชีวิตให้เดินอยู่ในวันต่อไป...

มองไปถึงเวลาหนึ่งเมื่อมันถึงในวันที่เขาว่ากันว่าเป็นวันแห่งความรัก... ไม่สิ แม้ว่าจะมีแค่วันนั้นที่เห็นว่าเป็น 'สัญลักษณ์ที่มองเห็นได้ชัดที่สุด' สำหรับความรักในเดือน และทำให้ทั้งเดือนได้รับการขนานนามไปด้วย (แม้ว่าจะมีวันสำคัญอย่างอื่นอย่างวันตรุษจีน หรือวันมาฆบูชาก็ตาม) บรรยากาศของผู้คนก็เปลี่ยนไปเพื่อตอบรับกับสิ่งที่เป็นที่นิยมของเหล่าหนุ่มสาวหรือแม้แต่คู่รักไม่ว่าจะเป็นวัยใดก็ตาม บรรยากาศที่ถูกสร้างมาเพ่ือให้พวกเขาแสดงความรู้สึกของตัวเองอย่างเต็มที่ หลายที่ก็เตรียมเอาสิ่งที่เข้ากับเทศกาลมาวางขายและวางแสดงอย่างไม่กั๊ก 

แน่นอนว่าส่วนหนึ่งก็เพราะมันเป็นการทำการตลาดที่ดีที่สุดในช่วงเวลาที่คนเหล่านั้นจะออกมาแสดงความรู้สึกของตัวเอง และเป็นโอกาสดีในการทำเงินด้วย แม้ว่าจะมีช่วงเวลาอื่นก็ตาม แต่การที่จะทำให้ตลาดนั้นตื่นตัวนั้นก็มีไม่มากนัก หนึ่งในนั้นก็คือเทศกาลวาเลนไทน์นั่นแหละนะ...

ไม่ว่าจะเป็นเหล่าดอกไม้ (ที่ส่วนใหญ่ก็ถูกโขกราคาเพื่อที่จะทำกำไรในวันนั้นให้ได้มากที่สุด) ช็อคโกแลต (ที่เห็นบ่อยที่สุดคือการที่ร้านสะดวกซื้อจะมีการลดราคาเพื่อให้คนซื้อไปในจำนวนมากพอสำหรับวันนั้น - แต่อาจจะหมายถึงคนที่ไม่ได้ซื้อไปให้คนอื่นแต่ซื้อไปกินเองด้วย ฮาาาาา) หรือแม้แต่สินค้าประเภทอื่นๆ อย่างตุ๊กตาหรือของขวัญที่เตรียมไว้ให้อีกฝ่าย... (เราจะไม่ขอนับอะไรอย่างอื่นนอกเหนือจากนี้ แต่ว่ามันก็มีอยู่นั่นแหละ)

กระผมมองไปเรื่อยๆ เหมือนกับว่าพยายามจะลอยตัวจากบรรยากาศแบบนั้นมา เพราะส่วนตัวแล้วก็เคยเป็นหนึ่งในผู้ที่ซึมซับบรรยากาศมาบ้างแต่ก็ไม่รู้สึกอะไรมากมาย หลายครั้งเข้าจึงแทบจะไม่รู้สึกอินหรือเข้าถึงอารมณ์ของเทศกาลเลยแม้แต่น้อย และยังคงเดินอย่างที่เคยเป็นอยู่ต่อไป

ส่วนตัวก็ไม่คิดว่ามันจะจำกัดเฉพาะเรื่องของความรักระหว่างหนุ่มสาวหรือรักแบบคนรักเท่าไหร่ ในเมื่อความรักนั้นไม่ได้จำกัดนิยามว่าจะต้องเป็นไปเป็นอย่างนั้นนี่นะ มันยังมีความรักอย่างอื่นให้แสดงออกมาด้วย อย่างความรักระหว่างครอบครัวหรือเพื่อน หรือแม้แต่กับญาติสนิทมิตรสหาย ครูบาอาจารย์หรือกัลยาณมิตรที่ทำงาน... แต่ว่าหลายคนเหมือนจะยังไม่ได้มองตรงจุดนั้นให้ชัดเจนพอ... เมื่อดูจากสถานะและท่าทางต่างๆ ที่แสดงออกมาให้เห็นบนพื้นที่อันเป็นสาธารณะไม่ว่าจะเป็นโลกแห่งความจริงหรือโลกออนไลน์ก็ตาม โดยเฉพาะเมื่อมีสื่อที่ทันใจอย่างโซเชียลเน็ตเวิร์คและโปรแกรมแชทที่ปรากฏขึ้นมามากมายให้เลือกสรร แล้วก็จะมีคนที่ยังคงบ่นอยู่ว่ายังคงเหงาและอยากได้ใครสักคน... ไม่แปลกหรอก คนเราก็อยากจะได้คนสักคนมาช่วยเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายทั้งนั้นแหละ แต่ว่ามันจะถึงเวลาหรือเปล่า อันนี้ก็ไม่อาจรู้ได้ ที่เขาบอกว่ามีเบื้องบนเท่านั้นที่รู้ แต่บางทีก็อาจจะไม่ใช่เสมอไปก็ได้น่ะนะ...

กระผมเองก็อยู่ในสถานะแบบนั้นเหมือนกัน เคยเหมือนกันที่ตั้งสเตตัสเรื่องของผู้คนที่เดินผ่านไปมาแล้วก็ยังไม่รู้ว่าจะได้มีโอกาสคุยกับใครสักคนอย่างจริงจังหรือเปล่า วันนึงอาจจะเป็นการคุยหรือการสนทนาที่ยอมรับได้ แต่อีกวันอาจจะไม่ใช่แล้วก็เป็นได้ เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างคนมันไม่แน่นอน บางอย่างก็อาจจะต้องปล่อยมันให้ไปตามทางที่ควรจะเป็น...

ก็เสียใจ... แต่บางครั้งก็อาจจะเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า เพราะว่าคนที่เข้ามาก็มีตัวเลือกของเขาเหมือน หากว่าเขามีตัวเลือกว่าจะไปแล้วพบกับสิ่งที่เป็นเส้นทางของเขา เราก็ควรจะยินดีไม่ใช่หรือ...

แล้วกระผมก็ยังคงมองผ่านผู้คนเรื่อยๆ ต่อไป... เพราะยังไงก็รู้อยู่แล้วว่าถ้าจะไม่มีใครมองมาจากพื้นที่ของเราที่อยู่ตรงนั้นแล้ว อย่างไรเสียก็ยังมีกำลังใจจากคนที่ใกล้ชิดเราและรู้จักเรามาตลอดที่ยังคงมองมาที่เราอยู่นั่นแหละ... ถึงตอนนี้แล้วจะเหงาก็คงจะไม่เป็นไร มันไม่ได้เป็นนิรันดร์แม้ว่าจะเคยรู้สึกอย่างนั้นมาก่อนก็ตาม...

แค่ว่าถ้าจะมีใครสักคนที่เดินเข้ามา... มันก็อาจจะเป็นเรื่องของโอกาสหรือความเข้ากันของคน...

ถ้าคนสองคนจะเข้ากันได้ก็คงจะเป็นเรื่องของเคมีที่ตรงกัน
หรือความรู้สึกที่ไปด้วยกันได้ ไม่ก็ศีลเสมอกันหรือจะมีอะไรบางอย่างมากกว่านี้
ซึ่งยังไงถ้าคนที่ยังหาไม่เจอก็อาจจะต้องหาต่อไปนั่นแหละ

ละมั้งนะ... ใช่... ละมั้งนะ...
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments