ละคร กอด ต่อย ตบ จูบ
ละครเวทีเรื่องสามเรา พูดคุยภาษาคนเขียนบท...  


...ละคร กอด ตบ จูบ

กอด เป็นพลังในการเติมเต็ม

ตบ เมื่อรู้ว่าใครที่ตอแหล

จูบ เพื่อเป็นนัยอันเร่าร้อนจากบทกวี
 


..จากละครสั้นขยายเป็นละครยาว 2 ชั่วโมงเป๊ะ มันคือความยาก เพราะที่ผ่านมาทำแต่หนังสั้นที่ทำแค่ประเด็นเดียว แต่พอเป็นเรื่องนี้ เราทำหลายประเด็นมาก ทั้งความรักวัยเรียน ชีวิตวัยเรียนที่ต่างกันของคนสองยุค วิธีคิดของคนยุคก่อตั้งโรงเรียน กับยุคปัจจุบัน ในขณะเดียวกันก็ยังต้องมีความรัก และปัญหาวัยรุ่น ในยุคนี้ที่มีเฟสบุ๊ค และยุคก่อนที่ยังไม่มีสิ่งเหล่านี้ ยุคอดีตของเรานักเรียนเชี่ยวชาญงานฝีมือมาก คนจะดังได้ต้องเก่งมาก ความสามารถรอบด้านอย่างพี่บำรุง แต่กับยุคปัจจุบันที่แค่น่ารัก หล่อ ก็เป็นเน็ตไอดอลได้ แต่ถึงยุคสมัยจะแตกต่างกันไป สิ่งที่มีเหมือนกันคือ "การพยายามก้าวข้ามปมในใจของตน" นิกที่วันๆเอาแต่พูดจาดีเอาใจคนไปเรื่อย แต่ไม่เคยทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง ดิวที่ถูกโลกโซเชียลตราหน้าและหัวใจดวงน้อยๆเรียนรู้ว่า "ฉันต้องร้าย" เพื่อให้ได้ความรักจากคนอื่นๆ นุชที่ต้องปรับตัวกับโรงเรียนแห่งนี้และพยายามทำให้ตนเป็นที่ยอมรับของคนอื่นๆ บำรุงหนุ่มผู้โดดเดี่ยวและเรียนรู้ว่าต้องแข็งแกร่งกว่าคนอื่นให้ได้และจะรู้สึกดีมากๆเมื่อเห็นคนอื่นพ่ายแพ้ หรือ กร กับ นิก กับวิธีการจีบหญิงของหนุ่ม ศ.อ. ในอดีตกับปัจจุบัน แต่ละครเรื่องนี้ก็ไม่ได้บอกว่าการกระทำเหล่านี้ไม่ดี เพราะถ้าหากมันอยู่ให้ถูกที่ถูกเวลา นิกเองก็กลายเป็นผู้สร้างกำลังใจให้นุชได้ พี่บำรุงเองก็ความสามารถรอบด้าน ทั้งหมดคือการเรียนรู้และเติบโต ซึ่งเป็นสิ่งที่วัยรุ่นทุกยุคต้องเผชิญ อยู่ที่เราจะเลือกว่าอยากเป็นแบบไหน
 


..เมื่อผสานทั้งเรื่อง มีรัก ในหลากกลายรูปแบบ ชีวิตและวิธีคิดของคนสองยุค ละครเวทีเรื่องนี้จึงพิเศษกว่าเรื่องไหนๆ เพราะตั้งใจว่าจะทำละครเรื่องนี้เพื่อเป็นเกียรติกับโรงเรียนในโอกาส 65ปี ศรีอยุธยา ด้วยความเชื่อที่ว่า "ศิษย์เก่าที่กลับมาโรงเรียนส่วนใหญ่มักจะมีเรื่องราวสมัยเรียนเป็นแรงผลักดันให้ตนกลับมาสร้างความทรงจำให้กับคนรุ่นใหม่ไปเรื่อยๆ"



..แด่ ศ.อ. และน้องๆที่รักทุกคน 
SHARE
Writer
TAPPPOV
นักคิด
พื้นที่แบ่งปันโลกแห่งความคิด

Comments