กาลครั้งนั้นยังอบอุ่นในใจ..
กาลครั้งหนึ่ง การพบใครคนนึงทำให้ฉันสุขใจ..
ในชีวิตเรา ก็คงจะพบเจอคนที่ทำให้เรามีความสุขที่สุด และคนที่ทำให้ทุกข์ที่สุดเช่นกัน มันก็เป็นปกติแหละ แล้วมันก็คงเป็นเรื่องปกติสำหรับใครอีกหลายคน ที่คนทั้งสองที่กล่าวมา..
เป็นคนคนเดียวกัน

ในช่วงเวลาที่ได้รัก ได้ผูกพัน มันก็อดปฏิเสธไม่ได้เลยว่า เรามีความสุขมาก มากจนลืมคิดไปเลยว่า ในวันที่ความสุขนั้นมันจากไป มันจะกลายเป็น
ยังไง.. มันก็คงทุกข์สุดๆไปเลยแหละ

เมื่อเวลามันผ่านเลยไป ทั้งสุขและทุกข์ก็ได้รวมตัวกันเป็นความหม่นๆอยู่ในความทรงจำ คนคนนั้นก็คงได้แต่อยู่ในความทรงจำต่อไป..

แล้วถ้าเรากำลังจะได้พบคนในความทรงจำอีกครั้งในชีวิตจริงล่ะ! ตื่นเต้นจัง..

..เหมือนจะไกลจนลืมว่าเคยเกิดสิ่งเหล่านี้..
การนัดเจอกันในห้างแห่งหนึ่งของผมกับเธอ เพียงเพราะเธอต้องการจะยืมหนังสือจากผมไปอ่านเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกครั้ง มันก็คงเป็นเรื่องปกติของฝั่งนั้นไปแล้ว แต่กับฝั่งนี้ที่มันยังลืมไม่ได้ ก็คงเป็นเรื่องยากที่จะไม่รู้สึก..

ทันทีที่เราเจอกัน คำว่า"น่ารัก"ก็ผุดขึ้นในหัวอย่างรวดเร็ว ทั้งนิสัย หน้าตา การพูดการจาของเธอก็ยังดูเหมือนเดิมแทบจะทุกประการ เช่นเดียวกันกับความรู้สึกของผม..

การเริ่มต้นบทสนทนาจากฝั่งของเธอก็ยังคงเป็นเหมือนที่เคยเป็น คือผมจะกลายเป็นผู้ฟังที่ดี เพราะเรื่องราวของเธอมันเยอะมากจริงๆ เยอะจนคิดว่า 3 วันก็คงยังเล่าไม่หมด..

บทสนทนาที่เยอะแยะและรวดเร็วก็ได้หยุดลงหน้าร้านกาแฟในห้างนั้น ก่อนที่เราจะตัดสินใจสั่งไอศกรีมสักถ้วยกินกัน..
เธอ : "เธอหิวมั้ย?"
ผม : "ไม่ค่อยอ่ะ"
เธอ : "งั้นเอาเมนูนี้นะ"
ผม : "โอเค"

..ราวกับเธอนั้นไม่เคยจากไปไหน..
เธอหยิบนมข้นหวานราดลงบนไอศกรีมถ้วยเล็กด้วยความบรรจง ก่อนที่เราทั้งสองจะคว้าช้อนเพื่อตักสิ่งที่รอคอยเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย..

เพียงไม่นาน ความเงียบตรงนั้นก็หายไป ด้วยบทสนทนาอันมากมาย..
ผม : "เออ สรุปเรื่องของเมย์กับเอ็กซ์นี่ยังไง เห็นเอ็กซ์มันซึมๆ"
เธอ : "อ๋อ ตอนนี้เมย์ไปมีคนใหม่ละ แต่เค้าก็เลิกกันแล้วอ่ะ ดีละ เราไม่ชอบคนนี้"

ความสัมพันธ์เชิงคู่รักของหลายๆคู่ที่รู้จักได้ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดอัพเดทกันอย่างรัวๆ ก่อนที่เธอจะพูดปิดท้ายว่า "นี่เธอไม่รู้จริงๆหรอ?"

ถ้าทุกอย่างยังเหมือนเดิม ก็คงจะรู้ไปแล้วแหละนะ..

หลังจากนั้นหัวข้อของบทสนทนาก็เปลี่ยนเป็นชีวิตในช่วงนี้(ซึ่งเป็นของเธอซะส่วนใหญ่) ก็เหมือนเดิม ผมก็จะกลายเป็นผู้ฟังซะมากกว่า

ตั้งแต่ที่นั่งในร้านกาแฟมาตลอดชั่วโมงกว่าๆ บรรยากาศเดิมๆ ภาพเก่าๆ ก็ได้วนกลับมาอยู่เรื่อยๆ.. ในตอนนั้นมันดีจริงๆนะ

เธอ : "กลับมั้ย?"
ผม : "ป่ะ ลุก"
ทุกบทสนทนาก็ได้หยุดและจบลงในร้านกาแฟแห่งนั้น รวมถึงบรรยากาศเก่าๆเช่นกัน..

..เธออยู่ตรงนั้นสบายดีไหม ฉันอยู่ตรงนี้เป็นเหมือนเดิม คิดถึงเธอทุกวัน.. 
เราก็ได้แยกกันไปเข้าห้องน้ำ ก่อนที่จะลงไปยังสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน..

ผม : "เธอจะนั่งรถไฟฟ้าไปขึ้นเรือใช่มะ?"
เธอ : "อื้อ"
ผม : "งั้นเราส่งเธอตรงนี้นะ เดี๋ยวกลับคอนโดละ"
เธอ : "ซียู เจอกันวันประกาศผลแอดนะ"
ผม : "โอเค ซียู"
แล้วเธอก็หันหลังเดินจากไป ทุกเรื่องราวจบลง ณ ตรงนั้น..

เหตุการณ์ในวันนี้ก็คงจะกลายเป็นเรื่องราวดีๆในอดีตอีกเรื่อง ที่นึกถึงทีไรก็คงสุขใจ ทุกความรู้สึกที่สั่งสมมาเนิ่นนาน ก็ได้หายไปในหลายๆส่วน ทิ้งไว้เป็นความทรงจำดีๆแทน..

'ถ้าเราเลือกได้อีกครั้ง เราก็อยากจะกลับไปเหมือนเดิมนะ แต่มันเลือกไม่ได้นี่เนอะ.. การอยู่อย่างนี้ เราก็สุขใจแล้วแหละนะ'

กาลครั้งหนึ่ง.. ดีใจนะที่เราพบกัน :)

23/02/59
(เพลง: กาลครั้งหนึ่ง - แสตมป์(feat.Palmy))

ปล.ชื่อที่เอ่ยไปเป็นเพียงแค่นามสมมติเท่านั้น


SHARE
Written in this book
เพราะทุกเรื่องราวมันมีบทเพลง
เชื่อหรือไม่ ว่าเรื่องราวในชีวิตสักหนึ่งเรื่อง จะมีเพลงหนึ่งเพลงที่สามารถอธิบายเรื่องราวเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี ปล.เพื่ออรรถรสของการอ่าน ให้เปิดเพลงคลอตามไปด้วย..

Comments

Oui_Benji
3 years ago
... ชอบ
Reply
Supportoo
3 years ago
ขอบคุณครับ ^^