เรื่องไหนที่คิดว่าเอาอยู่ เราจะประมาท

"มึง มึงว่าปีที่ผ่านมาเราปีชงปะวะ กูว่าปีนี้กูเหนื่อยกูซวยมาทั้งปีเลย"

เพื่อนสนิทที่วันเกิดใกล้กัน ในปีเดียวกัน อยู่ๆก็แชทมาถามคำถามนี้เมื่อปลายปีในขณะที่นางกำลังเตรียมตัวเป็นเจ้าสาว...แน่นอน คำตอบคือ ไม่นะ ไม่ชง ตามที่เค้านับกันก็ไม่ชง และปกติกูก็ไม่ได้ชีวิตดีไปทุกเรื่องอยู่แล้ว ไม่รู้จะนับยังไงว่าเรื่องไหนเกิดด้วยดวงหรือตั้งใจ จบด้วยปลอบใจBridezillaผู้น่ารักว่า อย่าคิดมากไปเอง ทำสวยรอแต่งงานไป

เมื่อก้าวเท้าเข้าสู่ปีลิง อายุจะครบสองรอบในปีนี้แหละ หลายแหล่งก็คำนวณมาเสร็จสรรพว่าปีวอกเนี่ย ชง แต่ไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นนะ ทั้งเพื่อนและแม่ก็ส่งมาให้อ่านกันรัวๆ และตัวเองโทรไปจองตัวเพื่อนเพื่อไปแก้ชงด้วยกันไว้ล่วงหน้า (แหม ทีแรกเปิดมาซะเหมือนเป็นคนไม่เชื่อ)

ทำอะไรได้และสบายใจก็ทำนั่นแหละ 

พอมาคิดย้อนว่าเกือบๆปีที่เรียนจบมา
ประมาณครึ่งปีที่ก้าวเข้าสู่โลกของการทำงาน
หนึ่งเดือนหลังจากปีใหม่ผ่านมา
นับจนหมดนิ้วมือนิ้วเท้าไปหลายรอบกับหลายความผิดพลาดและอุบัติเหตุยิบย่อยตลอดเวลาที่ย้อนนับกลับไป เช่น ฝึกงานมาเป็นเดือนแล้วมีครั้งหนึ่งส่งของไปผิดประเทศ ทำให้บริษัทเสียเงินหลักหมื่น, รถชนบนทางด่วน ที่นอกจากคู่กรณีไม่ผิดตามกฎหมาย แต่ด้วยความเจ็บใจเลยขับตามเค้าไปต่อว่า แถมเงินค่าซ่อมจากประกันให้เค้าอีกแน่ะ, เลิกกับแฟนแบบขาดกันและไม่คุยกันจนถึงวันนี้ ฯลฯ

สามเหตุการณ์เด่นๆที่ยกมา มีจุดร่วมเดียวกัน คือ ไม่ใช่สิ่งใหม่ในชีวิตที่เพิ่งเรียนรู้และผิดพลาด เราทำมันมาสักพักแล้วจนเคยชิน 
ไม่ว่าจะเป็นการแพ็คของส่งกับDHLที่ทำทุกวันมาเป็นเดือน 
การขับรถ ที่ขับมาตั้งแต่เรียนปี1 และนี่เกือบหกปีแล้ว
แฟนที่คบกันมาเกือบปี เรียนรู้กันและกันมาแล้ว ไม่ใช่เพิ่งจีบกัน
เรื่องไหนที่คิดว่าเอาอยู่ เราจะประมาท

แพ็คพัสดุส่งไปเมืองนอก สิ่งที่เราเซียนมากคือการกรอกข้อมูลต่างๆนาๆ และสิ่งที่ไม่ถนัดที่สุดคือการการแพ็คให้สวยงาม - ผลคือ เราแพ็คเนี้ยบมากแต่ใช้เวลานานทุกครั้ง ในขณะที่ทำเอกสารไม่ถึงห้านาที กับความผิดพลาดครั้งแรกราคาสี่หมื่น

ขับรถมาเกือบหกปี เคยเล่นมือถือแล้วลืมมองข้างหน้าเลยเบรคไม่ทัน นั่นคือประมาทที่สุดและมั่นใจในการขับรถของตัวเองว่ากะจังหวะได้ดี - ผลคือ แค่เปลี่ยนเลนบนทางด่วนแล้วกระบะเก่าๆคันนั้นไม่ยอมหยุดให้ เลือกที่จะชนหน้าที่โผล่ไปแล้วไปเลย...เฮ้ย ใหม่มาก ไม่เคยเจอ

แฟนคนที่สามในชีวิต เป็นคนที่เป็นผู้ใหญ่ที่สุดที่เคยคบมา ไม่โกหก ไม่ฟุ่มเฟือย ใจเย็น - หลังจากเจอความผิดหวังมาตั้งแต่ดีกรีเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อจนเรื่องเป็นมือที่สามอย่างไม่รู้ตัว ก็ไม่คิดว่าจะเจอผู้ใหญ่ที่ไม่ชอบแก้ปัญหา ไม่ชอบพูดตรงๆ และต้องพึ่งพาแม่ขนาดนี้...

นอกจากนั้น ช่วงนี้ก็รับฟังเรื่องราวของคนรอบตัว ทั้งปีชง ปีเบญจเพศ หลายเรื่องอย่างไม่ได้นัดหมายในเวลาไล่เลี่ยกัน เช่น เพื่อนตุ๊ดอกหักจากเด็ก เด็กที่เพื่อนคิดว่าจะบอกเลิกแน่นอนเพราะไม่สเปค แต่สุดท้ายพบว่าเด็กคุยกับคนอื่นมาสักพัก ขึ้น in relationship กับผู้ชายอีกคนวันต่อมา เพื่อนบอกเหมือนโดนตบหน้ากลางสี่แยกแล้วเอาทรายร้อนมาสาด กูคิดว่ากูคอนโทรลได้นี่มึง!

พี่คนหนึ่งที่รู้จักกันโดยบังเอิญบอกเล่าเรื่องราวปีอายุ 26  ปีของเขาที่มีค่าเสียหายรวมแล้วกว่าสองแสนบาท พอรถชน ก็ระวังการขับรถ แต่ก็พลาดเรื่องงาน เลยโฟกัสงานและรถ แต่ดันมีเรื่องความสัมพันธ์ที่เดือดร้อนมาถึงทุกวันนี้ พี่แกบอกว่า เลือกหยิบจับไม่ถูกเลย พี่ไม่โทษว่ามันเป็นปีชงหรืออะไรหรอกนะ แค่พี่คิดว่ามันเป็นเรื่องที่รับมือไหว เลยประมาท...


จะไม่ต่อท้ายว่า "เห็นไหมล่ะ ซวยอะไรไม่มี แค่เราประมาทกับเรื่องที่เราไว้ใจ ปีชง ปีดวงตกอะไรไม่มี"...ไม่หรอก เรายังมีส่วนเปราะบางที่ยังยึดเหนี่ยวกับเรื่องดวงอยู่บ้าง หากชีวิตนี้มันถูกกำหนดไว้แล้ว ก็อยากดื้อฝืนใช้ชีวิตตามทางที่คิดว่ากำหนดเองบ้างเท่านั้น เอาเป็นเรื่องในชีวิตประจำวันนี่แหละ ผิดพลาดอะไรก็เรียนรู้ จำ และอย่าทำอีก อย่างน้อยจะได้ไม่เดือดร้อนคนอื่น ตอนนี้เราขับรถช้าลง พยายามประณีตกับสิ่งที่ทำมากขึ้น และอยู่ในโลกปัจจุบันไม่ใช่โลกสีชมพู

อยู่ๆคนอายุ 23 ตอนปลายจะมาสอนเรื่องการใช้ชีวิตมันก็ไม่ใช่เนอะ แค่อยากบันทึกสิ่งที่เลข 23 ให้มา ไม่อยากใช้ชีวิตอย่างหวาดกลัว ไม่กล้าเสี่ยง (พยายามอย่างหนัก)จะไม่ประมาทปล่อยให้อารมณ์มันนำหน้าสมองไปทุกเรื่อง และ(พยายามอย่างหนัก)ไม่ให้สมองนำหน้าอารมณ์แบบคนไม่มีศิลปะ ลิ้มรสชีวิตของเราแบบที่ไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนก็พอ 

เลิฟ,
หมาคอร์กี้





SHARE
Written in this book
Young, Wild and Free
เรื่องเล่า ขี้เมา ขี้เบื่อ ขี้ดราม่า แต่มีความสุขที่สุดในโลก
Writer
noonpavinee
Troublemaker
Corgi of Storylog

Comments