กล่องเก็บความทรงจำ*
สิ่งของทุกชิ้นล้วนบรรจุความทรงจำเเละความรู้สึกบางอย่าง ...





เมื่อวันก่อนๆ ฉันกลับมาเปิดกล่อง ที่เกือบๆจะลืมไปเเล้วล่ะว่าตัวเองมีกล่องใบนั้นอยู่

ข้างในเป็นสิ่งของต่างๆที่ฉันได้รับมาด้วยความผูกพัน

สิ่งของที่ผู้ให้มอบให้กับฉันด้วยความรักทั้งเเบบเพื่อน เเบบพี่ เเบบน้อง

สิ่งของที่บางอย่างไม่ได้มีมูลค่ามากมาย เเต่ให้จากใจ รับด้วยใจ มันเลยมีคุณค่าทางจิตใจกับฉันเเบบสุดๆ

ฉันหยิบของเเต่ล่ะชิ้นออกมาดูด้วยรอยยิ้ม

ชิ้นเเล้วชิ้นเล่า

เเต่ล่ะชิ้นฉันได้บรรจุความทรงจำต่างๆนานาลงไป

เป็นความทรงจำที่มีค่ามากมาย

เพราะทุกชิ้นล้วนมีความสุขของผู้ให้เเละผู้รับผสมปนเปกันไป

ทุกชิ้นทำให้ฉันนึกถึงเจ้าของ ของของสิ่งของนั้น ก่อนที่ฉันจะกลายเป็นเจ้าของในเวลาถัดมา

นึกถึง

นึกถึง

นึกถึง

กลายเป็นคิดถึง ...

ความทรงจำต่างๆ เริ่มผุดขึ้นมาในหัวมากมายหลากหลายความทรงจำ

ชิ้นนี้ใครให้มา?

ชิ้นนี้คนให้บอกกับฉันว่ายังไง?

เวลานั่งนึกเพลินๆ ก็กลายเป็นความสนุก ปนๆกับความสุขบวกกับรอยยิ้ม

ความทรงจำถูกรื้อฟื้น

ภาพเหตุการณ์ก็ตามมาติดๆ

ทำให้ได้รู้ กว่าฉันจะผ่านช่วงเหตุการณ์อะไรมากมายในชีวิตมาได้

กว่าฉันจะมายืนอยู่ ณ ปัจจุบันได้

ฉันก็ผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกัน

ความอ่อนแอเกิดขึ้นทุกขณะของการดำเนินชีวิต

ความเข้มเเข็งก็เกิดขึ้นได้หลังจากความอ่อนแอของฉันจบสิ้นเช่นกัน

ในขณะที่เราพบเจอกับเพื่อนใหม่ คนรู้จักคนใหม่ สิ่งเเวดล้อมใหม่ๆ

เราก็ได้หลงลืม หรืออาจจะปล่อยปละละเลย ต่อเพื่อนเก่า คนรู้จักเก่าๆ สิ่งเเวดล้อมเก่าๆ

บางอย่างเข้ามาเเทนที่ บางอย่างลางเลือนไป

มันคงเป็นสัจจธรรมของโลกมนุษย์

ความทรงจำเมื่ออดีตถูกเก็บใส่กล่องลงไป เหมือนๆสิ่งของที่ถูกเก็บ

รอเวลาให้เราไปรื้อฟื้น

เเล้วความทรงจำเหล่านั้นก็จะกลับออกมาวิ่งเล่นในหัวเรา

จากภาพสีเทา กลับมาเป็นภาพสีที่เริ่มชัดเจนขึ้นๆ ทีละนิดๆ

จนเราสัมผัสได้ถึงความสุข ความทรงจำ ความรู้สึก ภาพเหตุการณ์ กับสิ่งของที่กองอยู่ตรงหน้า

เวลามันย้อนกลับไปไม่ได้ก็จริง

เเต่สิ่งที่เราสามารถย้อนได้เเละยิ้มไปกับมันได้ คือ ความทรงจำของตัวเราเอง

สิ่งของทุกชิ้นล้วนบรรจุความทรงจำเเละความรู้สึกบางอย่าง ...

เเค่เราเปิดมันขึ้นมา มันก็พร้อมที่จะออกมาวิ่งเล่นอีกครั้ง

ถึงเเม้บางความทรงจำเราจะลืมมันไปบ้างเเล้วก็ตาม ,,,




--



-----




ฉันหยิบสิ่งของขึ้นมาดูชิ้นเเล้วชิ้นเล่า

เมื่อสัมผัสกับความสุขเเบบความทรงจำมาสักพัก

ฉันหยิบโทรศัพท์

กดหมายเลขโทรออก

เเล้วปล่อยให้ความสุขเเบบปัจจุบันมันทำหน้าที่ของมันไปเเบบช้าๆ '''
SHARE
Writer
cherriz
cherrrry
☔️🌧🎶🌙🎸☘

Comments

zomoh
4 years ago
มีกล่องเก็บความทรงจำเหมือนกันค่ะ
ทุกครั้งที่เปิดอ่านก็ทำให้ยิ้มได้
แล้วเกือบทุกครั้งก็เสียน้ำตา เพราะรู้สึกนึกถึงความรู้สึกอันเยาว์วัยที่ตอนนี้ไม่อาจสัมผัสมันได้อีกแล้ว
ความไร้เดียงสา . .
แม้บางกล่องจะเขียนติดไว้ว่า 'Do not open' แต่ก็ยังไปเปิดมันซ้ำๆทุกที
ตัวอักษรบนกระดาษเก่าๆ มันมีเสน่ห์ในแบบของมันเนาะ 55
Reply
cherriz
4 years ago
เวลาเปิดดูอะไรเก่าๆมันมีทั้งความสุข ความเศร้า เเต่ก็ยังชอบเปิด เพราะเหมือนๆกับนี่เเหละที่เป็นเสน่ห์ของมัน:)