Chapter 2 Everybody lies.
Everybody lies.
ประโยคเด็ดจากซีรี่เรื่องโปรดที่ดองไว้ว่าจะดูให้จบ ช่วงนี้ว่างๆเลยมีโอกาสได้กลับมานั่งดูอีกครั้ง อาจจะด้วยความที่เราโตขึ้นด้วยมั้งเลยทำให้การดูแต่ละครั้งจำอะไรได้บ้าง

ตัวเอกที่เป็นหมอ เป็นพวกต่อต้านสังคม และเชื่อเหลือเกินว่า “ทุกคนโกหก” ซึ่งมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

มันดูน่าเศร้านะแต่พอตั้งใจดูจริงๆทุกๆอย่างก็มีเหตุผล(มั้ง)ในตัวมัน
 บางคนโกหกเพื่อทำให้คนอื่นสบายใจ                                        บางคนโกหกเพื่อให้ตัวเองสบายใจ                                             บางคนโกหกเพื่อให้คนเลิกมายุ่งกับตัวเอง                                      แต่สำหรับบางคนมันก็เป็นเพราะ "นิสัยเก่า"  ทุกคนมีเหตุผลหมดเอาจริงๆ ซึ่งมองๆไปการก็ดูไม่ได้เลวร้ายอะไรหนิ

แต่

ประเด็นมันอยู่ที่การรู้ความจริงหลังจากถูกโกหกมากกว่า

ถ้าเป็นในซีรี่เวลาคนไข้โกหก ก็จะทำให้ประมาณว่าการรักษาไม่ถูกสักทีเพราะคนไข้ไม่บอกความจริง

หรือการที่คนไข้ถูกโกหกเป็นสาเหตุในล้มป่วยประมาณนี้

ซึ่งผลหลังจากนั้นก็แต่ต่างกันไปแต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ
แววตาของคนที่รับรู้ความจริง เด็ก ผู้ใหญ่ ผู้หญิง ผู้ชาย เหมือนกันหมด

“แววตาของความผิดหวัง”

ผิดหวังที่ถูกโกหก บางคนอาจจะความโกรธเข้ามาปน รู้จักไม่รู้จัก สนิทไม่สนิท จังหวะแรกที่รู้ว่าถูกโกหก เราเชื่อว่าทุกคนจะรู้สึกว่าผิดหวัง

เคยมีคำคมภาษาอังกฤษที่เราชอบบอกว่า 
สิ่งที่แย่ที่สุดของการถูกโกหก คือ การที่เรารู้ว่าเราไม่สมควรจะได้รับรู้ความจริงจากเขา  อารมณ์ประมาณว่าผิดหวังที่ทำไมเราถึงไม่ได้รับรู้ความจริง ทำไมเราต้องโกหก
ทำไม

ทำไม

ทำไม

ทำไมเป็นร้อยแปดรอบร้อยคำถาม ซึ่งคนที่จัดการกับคำถามพวกนี้ ปล่อยวางได้ก็ดีไป ซึ่งเราเป็นคนหนึ่งที่ทำไม่ได้(ฮาาาาาา) นั่งคิดนอนคิดจนหัวแทบระเบิด โกรธก็แล้ว ดราม่าก็แล้ว ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น แล้วอยู่ดีๆมันก็หายไปเอง

อะไรหว่ะ คือง่ายแบบนี้เลยหรอ? ประมาณว่าพอถึงจุดที่การยอมรับเป็นทางเลือกเดียวคุณก็จะเลือกที่จะยอมรับมันเองแหละ
ยอมรับว่าเราถูกโกหก
ก็แม่งโกหกเรามาแล้วหนิ เปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว
แล้วที่ผ่านมาหล่ะ ที่ดราม่าไป เปลืองพลังสุด
(ซึ่งเราจะไม่เอาความเชื่อใจอะไรมาเกี่ยวนะ)  

 เอาจริงๆพอมานั่งคิดดีๆ นึกย้อนไปในสิ่งที่เราเคยโกหก
เราเชื่อนะว่าทุกคนเคยโกหก

โกหกว่ากำลังกลับบ้านเพื่อความสบายใจของพ่อแม่ (อันนี้บ่อย ฮาาาาาาาา)
โกหกว่าอ่านหนังสือแต่นั่งสไลด์มือถือ
โกหกว่านอนแต่จริงๆไม่อยากคุย
และอีกมากมาย

เพราะบางที่ความจริงมันก็ทำให้ไม่สบายใจได้จริงๆแหละ หรือพูดออกไปก็ไม่รู้คนฟังจะโอเคไหม
ความจริงบางเรื่องอาจจะถึงขั้นทำให้แตกหักเลยก็ได้
ไม่มีใครอยากถูกเกลียดหนิเนอะ

ซึ่งจะสรุปได้ว่า โกหกได้

ใช่ไหม? 
SHARE
Written in this book
Growing is challenging
The conflicts that are going on in my mind.
Writer
Mediocrity
Life learner
เพราะโลกของเราสีเทาหมุนรอบตัวเองและโคจรรอบดวงอาทิตย์ การเขียนคือการระบายความเครียด(แค้น)สินะ

Comments