A Bullet Called Life
เวลาหนึ่งที่กำลังฟังเพลง มันก็อยู่ที่ว่าในสภาพอารมณ์และความรู้สึกตอนนั้น เราอยากจะฟังเพลงอะไร บางครั้งก็อยากจะฟังเพลงสนุกๆ มันส์ๆ กระตุ้นอารมณ์ในการทำงานหรือกิจกรรมอะไรบาง
อย่างที่เรากำลังทำอยู่ บางเวลาก็อยากจะฟังเพลงสบายๆ เพื่อผ่อนคลายอารมณ์หลังจากผ่านความตึงเครียดมาทั้งวัน บางครั้งอารมณ์อาจเศร้าโศก ก็เลือกที่จะฟังเพลงเพื่อทำให้รู้สึกดีขึ้น (หรือว่าอาจจะย้ำซ้ำอารมณ์ให้เจ็บปวดยิ่งกว่าเดิม อันนี้ก็อาจจะแล้วแต่คนก็เป็นได้

ครั้งนี้หรือว่าครั้งไหนๆ การฟังเพลงของกระผมก็คงจะไม่หนีไปจากนี้ มันเป็นช่วงเวลาที่จะพยายามหาจังหวะที่เหมาะสมกับอารมณ์และความรู้สึกในขณะนั้น มันเป็นเหมือนกับอะไรบางอย่างที่นอกจากทำให้รู้สึกตื่นตัวแล้ว ยังทำให้ไม่รู้สึกว่าตัวเองกำลังอยู่คนเดียวโดยสิ้นเชิงด้วยเช่นกัน... ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นแบบนี้เหมือนกันหรือเปล่านะ... แต่กระผมเป็นแบบนี้แล

ใช่... มันเป็นแบบนั้นแหละ...
และมันเป็นอย่างนี้เรื่อยไป 

วันนึงที่เกิดความรู้สึกว่าต้องหาอะไรมาเติมพลังให้กับตัวเอง ก็หาเพลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งไปเจอกับเพลงๆ นึงที่น่าสนใจมาก แม้ว่าจังหวะบางอย่างจะฟังแล้วไม่รู้เรื่องก็ตาม (เพราะนักร้องนี่ถือว่าเป็นคนที่ร้องเร็วที่สุดคนนึงเท่าที่เคยฟังมา) พอลองไปหาเนื้อเพลงมาดูแล้วก็พบว่ามันมีอะไรบางอย่างที่น่าสนใจทีเดียวเกี่ยวกับชีวิตของคนเรา แม้ว่าจะไม่ได้อะไรมากก็ตาม

หากว่าชีวิตคนเราคือการพนันกับเบื้องบน หรือจะเป็นการพนันกับคนรอบข้าง... มันก็คงเป็นอะไรที่ทำให้รู้สึกว่าการอยู่ในแต่ละวันนี้เป็นความท้าทายอย่างหนึ่งที่เกิดมาก็ได้เจอ... ในหลายเวลา

Well I'm not there all the time you know 
Some people, some people, some people, 
Call it insane, yeah they call it insane! 
I play Russian roulette everyday, a man's sport, 
With a bullet called life, yeah mama called life!

หนึ่งในเพลงที่ฟังบ่อยที่สุดเพลงหนึ่งถือว่าเป็นอะไรที่ดูเสียดสีสังคมอยู่พอควรเลยทีเดียว จากการที่ไล่ฟังเพลงของ System Of A Down (หรือเท่าที่เคยได้ยินมาว่าตะละแม่ป๊อปคัลเจอร์เคยแปลเล่นไว้เป็น 'ระบบแห่งอวการ') กับการเปิดดูแล้วเห็นมิวสิควีดีโอที่ชวนฉูดฉาดและต่อต้านสังคมอเมริกันในช่วงทศวรรษล่าสุดนั้น หลายอย่างเหมือนกับจะเป็นเรื่องของความอยู่รอดและความพยายามที่จะหลุดพ้นจากอะไรหลายอย่าง นั่นรวมถึงการนั่งอยู่นิ่งๆ แล้วพยายามหาอะไรทำฆ่าเวลาด้วยเช่นกัน...

ก็คิดเหมือนกันว่าชีวิตของมนุษย์คนนึงเป็นชีวิตที่เสี่ยงตลอดเวลานับตั้งแต่เกิดมา ว่าจะยังมีชีวิตพ้นวันตั้งแต่ถือกำเนิดมาจากมารดาหรือไม่ เติบโตขึ้นมาก็พบเจอกับประสบการณ์ที่ยากขึ้นและยากขึ้น บางอย่างมองย้อนกลับไปแล้วอาจจะคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ง่ายเหมือนปอกกล้วย แต่ถ้ามองด้วยสายตาของคนที่ผ่านมันมาแล้วและมีประสบการณ์อย่างโชกโชน นั่นคงไม่แปลกอะไรที่จะมองอย่างนั้น... กลับกัน คนที่เพิ่งจะได้เห็นหรือประสบก็ย่อมต้องมองว่าสิ่งที่พวกเขาพบในตอนนั้นมันยากเย็นแสนเข็ญสำหรับความรู้สึกและความคิดในยามนั้นเป็นธรรมดา

บางทีการเลือกที่จะอยู่นิ่งๆ มันก็เหมือนกับเป็นตัวเลือกอย่างนึงที่อยู่ในชีวิต ไม่ก็ออกไปโลดแล่นอยู่ในพื้นที่ของตัวเอง แล้วก็ปลดปล่อยอะไรออกมาให้เต็มที่... เอาเข้าจริงคือมันอาจจะบ้าคลั่งจนอาจจะไปสะกิดต่อมอะไรของใครคนอื่นเขาเข้า ก็คงจะเป็นเรื่องที่ต้องพยายามจัดการและหลีกเลี่ยงกันเอาเองนั่นแล 

ชีวิตนี้มันชวนให้คนบ้าคลั่งยิ่งนัก กับความเชื่อและความรู้สึกหลายอย่าง บางอย่างมันเหมือนกับเป็นการเสพติดถึงความเชื่อและสิ่งเหล่านั้นก็คงจะทำให้เราอยู่ในอาการบ้าอย่างนั้นเข้าสักวัน มันเหมือนกับเป็นการบอกว่าเรายอมรับในความคิดและความหมายเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นการตรึกตรองหรือไม่ก็ตาม บางทีมันก็ทำให้คิดว่ามนุษย์อย่างเราๆ นั้นก็มีช่วงเวลาที่ยากลำบากอยู่มากมายในโลกนี้ บางอย่างอาจจะเป็นเพื่อการมีชีวิตอยู่โดยที่กายไม่แหลกเหลวไปก่อน แต่บางอย่างที่เกี่ยวข้องกับทางใจก็เช่นกัน มันเป็นอะไรที่ทั้งน่าพิศวงและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน

ชีวิตนี่แหละเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด... มันอาจจะช้าหรือเร็ว แต่ว่ามันฆ่าเราได้เหมือนกัน 100%

จะใช้ให้คุ้ม หรือว่าจะใช้ให้ปลอดภัย... ก็คงจะต้องเลือกเอาละมั้งนะ...
อย่างน้อย... ถ้าจะมีความสุขกับสิ่งที่เลือกแล้ว... ก็จงมีความสุขเถอะ
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments