My frist marathon

My frist story

ที่จริงแล้วนี่เป็นการวิ่งมาราธอนครั้งที่สองในชีวิต
แต่เป็นการสมัครวิ่งด้วยตนเองครั้งแรก
ครั้งแรกๆเลยวิ่งสมัยประถม ครูสมัครให้ตอนนั้นไม่ชอบเลย เหนื่อย ทำไมต้องให้มาวิ่งด้วย

แต่ครั้งนี้ คือ รู้สึกแปลกไป 10 กิโลเมตร ที่โคตรไกล (นี่แค่ 10 km) เมื่อไหร่จะถึงวะ นี่วิ่งว่าชั่วโมงแล้วนะ กิโลเมตรที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย ปวดขาชะมัด เจ็บเท้าด้วย เรามาวิ่งเพื่ออะไรวะ ทำให้คนอื่นเค้าลำบาก การจราจรติดขัด ทำเจ้าหน้าที่ตำรวจ เจ้าหน้าที่จราจร สตาฟต้องเหนื่อย วิ่ง สลับเดิน พร้อมกับความคิดต่างนานาในหัว

ในขณะที่วิ่ง ตอนแรกๆมองที่พื้นแล้วคิดไรไปเรื่อย พอหยุดเดินแล้ว ร่างกายมันจะขี้เกียจ จะทำให้เราไม่อยากวิ่ง เลยลองมองไปข้างหน้าแล้ววิ่ง รู้สึกว่าวิ่งได้ไกลขึ้น เมื่อเรามองไปข้างหน้า จับจ้องข้างหน้าอย่างเดียว ทำให้เราไม่มีความคิดอะไรในหัวเลย แต่พอมองไปเห็นป้าย 6 km. ไอ้เหี้ย กูวิ่งมาตั้งไกล นี่มันควรจะเป็นกิโลเมตรที่ 8 นะ ก็กลับมาเดินอีกรอบ ไม่น่ามองป้ายเลย บอกใจตัวเองให้ฮึดสู้อย่างน้อยก็เลยครึ่งทางมาแล้ว จุดที่พีคสุดคือ กิโลเมตรที่ 9 เราฮึดมากไม่รู้เอาแรงมาจากไหน จะมีป้ายบอกทุกๆ ร้อยเมตร เหมือน countdown เข้าเส้นชัย ร้อยเมตรสุดท้ายก่อนเข้าเส้นชัย จะมีคนดีกลอง และคนยืนเชียร์สองข้างทาง ไม่รู้พวกเค้าเป็นใคร แต่มันทำให้เรายิ้มจนลืมความเมื่อยล้า 



ไม่รู้ว่าเพื่ออะไร แต่พอเข้าเส้นชัยแล้วมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เป็นครั้งแรกที่ไม่เลว และจะมีครั้งต่อๆไปแน่นอน


เราว่าอะไรที่ยังไม่เคยทำ ควรจะลองทำซักครั้ง
อย่าเพิ่งไปตัดสินอะไรทั้งที่ยังไม่เลยลอง
อย่าเพิ่งไปตัดสินใคร ทั้งที่ยังไม่เคยรู้จัก
หลังจากวิ่งนี่โคตรทรมาน ปวดกล้ามเนื้อ ก้าวขาขึ้นลงบันไดลำบากมาก เพื่อไรวะ 555 แต่ก็นะ ....

So proud  So happy ;)




SHARE
Written in this book
Everything for me
Writer
mmeeggaa
What is love?
I'm okay!

Comments